1Եւ ասաց Սողոմոն շինել զտուն անուան Տեառն, եւ զտուն թագաւորութեան իւրոյ։ 2Եւ ժողովեաց Սողոմոն եւթանասուն հազար արանց բեռնակրաց, եւ ութսուն հազար քարահատաց ի լերինս. եւ վերակացուք նոցա երեք հազար եւ վեց հարեւր։

3Եւ առաքեաց Սողոմոն առ Քիրամ արքայ Տիւրոսի եւ ասէ. Որպէս արարեր ընդ հօրն իմոյ Դաւթի, եւ ետուր նմա մայր փայտս՝ շինել իւր տուն բնակելոյ ի նմա, 4եւ արդ ահա ես որդի նորա՝՝ շինեմ տուն անուան Տեառն Աստուծոյ իմոյ, սրբել զնա նմա, ծխել առաջի նորա խունկս եւ առաջադրութիւնս յամենայն ժամ, եւ մատուցանել ողջակէզս հանապազ առաւօտուց եւ երեկորին, եւ ի շաբաթս եւ յամսամուտս եւ ի տօնս Աստուծոյ մերոյ, յաւիտեան զայն յԻսրայելի։ 5Եւ տունս զոր ես շինեմ՝ մեծ է. վասն զի մեծ է Աստուած մեր քան զամենայն աստուածս. 6եւ ո՛ կարասցէ շինել նմա տուն. զի եթէ երկինք եւ երկնից երկինք ոչ տանին զփառս նորա, եւ զի՞նչ ես՝՝ շինեցից նմա տուն, այլ զի ծխեսցեն խունկս առաջի նորա։ 7Եւ արդ առաքեա ինձ այր իմաստուն, որ գիտիցէ գործել զոսկի եւ զարծաթ եւ զպղինձ եւ զերկաթ եւ զծիրանի եւ զկարմիր եւ զկապուտակն եւ զբեհեզն՝՝, եւ որ գիտիցէ քանդակել զքանդակս ընդ իմաստունս իմ, որք են ի Հրէաստանի եւ յԵրուսաղէմ, զորս պատրաստեաց Դաւիթ հայր իմ։ 8Եւ տուր բերել ինձ փայտս մայրս եւ սարոյս եւ թեղօշս ի Լիբանանէ. վասն զի ես գիտեմ, իբրեւ զծառայս քո ոչ ոք գիտէ հատանել փայտ ի Լիբանանէ. եւ արդ ծառայք քո երթիցեն ընդ ծառայս իմ, 9պատրաստել ինձ փայտ բազում. վասն զի տունս զոր ես շինեմ, է մեծ եւ փառաւոր։ 10Եւ գործօնէիցն որք հատանեն զփայտն՝ ի կերակուր ետու հաց ռոճիկ ծեռայից քոց, քսան հազար քոռ ցորենոյ, եւ քսան հազար քոռ գարւոյ, եւ քսան հազար չափ գինւոյ, եւ ձէթ քսան հազար չափ։

11Եւ ասաց Քիրամ արքայ Տիւրոսի գրով, եւ արձակեաց առ Սողոմոն. Վասն սիրելոյ Տեառն զժողովուրդ իւր՝ ետ զքեզ ի վերայ դոցա թագաւոր։ 12Եւ ասէ Քիրամ. Օրհնեալ է Տէր Աստուած Իսրայելի որ արար զերկինս եւ զերկիր, որ ետ Դաւթի արքայի որդի իմաստուն՝ գիտել զհանճար եւ զիմաստութիւն, որ շինեսցէ զտունն Տեառն եւ զտուն թագաւորութեան իւրոյ։ 13Եւ արդ ահա առաքեցի քեզ այր իմաստուն, որ գիտէ զհանճար զՔիրամ զծառայ իմ. 14մայր դորա է ի դստերացն Դանայ, եւ հայր դորա՝ այր Տիւրացի. գիտէ գործել զոսկի եւ զարծաթ եւ զպղինձ եւ զերկաթ եւ զքարինս եւ զփայտս, եւ անկանել զծիրանին եւ զկապուտակն եւ զբեհեզն եւ զկարմիրն եւ քանդակել քանդակս, եւ իմանալ զամենայն հնարս զորս տացես ցդա՝ ընդ իմաստունս քո եւ ընդ իմաստունս Դաւթի տեառն իմոյ հօր քո։ 15Եւ արդ զցորեանն եւ զգարին եւ զձէթն եւ զգինին, զոր ասաց տէր իմ, տացէ ծառայից իւրոց. 16եւ մեք հատանեմք փայտ ի Լիբանանէ ըստ ամենայն պիտոյից քոց. եւ ածցուք զնոսա ընդ ծով լաստս ի Յոպպէ, եւ հաւաքեսցես զայն յԵրուսաղէմ։

17Եւ ժողովեաց Սողոմոն զամենայն արս պանդուխտս յԵրուսաղէմ զկնի թուոյն զոր թուեաց զնոսա Դաւիթ հայր նորա, եւ գտան հարեւր յիսուն հազար եւ երեք հազար եւ վեց հարեւր. 18եւ արար ի նոցանէ եւթանասուն հազար բեռնակրաց եւ ութսուն հազար քարահատաց եւ զերիս հազարսն եւ վեց հարեւրսն՝ գործավարս ի վերայ նոցա։