1Էր ամաց քսան եւ հնգից ի թագաւորելն Ամասիաս, եւ քսան եւ ինն ամ թագաւորեաց յԵրուսաղէմ. եւ անուն մօր նորա Յովադին յԵրուսաղեմէ։ 2Եւ արար ուղղութիւն առաջի Տեառն, բայց ոչ լի սրտիւ։

3Եւ եղեւ իբրեւ հաստատեցաւ թագաւորութիւնն ի ձեռին նորա, սպան զծառայսն իւր որք սպանին զարքայ զհայրն նորա. 4եւ զորդիսն նոցա ոչ սպան՝ ըստ ուխտի օրինացն Տեառն, որպէս եւ գրեալ է եւ զոր օրինակ պատուիրեաց Տէր եւ ասաց. Ոչ մեռցին հարք փոխանակ որդւոց, եւ որդիք ոչ մեռցին փոխանակ հարց իւրեանց, այլ իւրաքանչիւր ոք ի մեղս իւրում մեռցի։

5Եւ ժողովեաց Ամասիաս զտունն Յուդայ՝՝, եւ կացոյց նոցա ըստ տանց տոհմիցն իւրեանց հազարապետս եւ հարիւրապետս յամենայն Յուդա եւ յԵրուսաղէմ. եւ թուեաց զնոսա ի քսանամենից եւ ի վեր, եւ եգիտ զնոսա երեքհարեւր հազար զօրաւորս, որք ելանէին ի պատերազմ ունելով նիզակ եւ ասպար։ 6Եւ ի վարձու կալաւ յԻսրայելէ հարեւր հազար զօրաւորս ուժով՝ հարեւր տաղանդոյ արծաթոյ։ 7Եւ այր ոմն Աստուծոյ եկն առ նա եւ ասէ. Արքայ, մի՛ երթիցէ ընդ քեզ զօրդ Իսրայելի, վասն զի ոչ է Տէր ընդ Իսրայելի, եւ ոչ ընդ ամենայն որդիս Եփրեմի. 8եթէ կարծեսցես զօրանալ դոքօք,՝՝ ի պարտութիւն մատնեսցէ զքեզ Տէր առաջի թշնամեաց քոց. քանզի ի Տեառնէ լինի զօրանալ եւ ի պարտութիւն մատնել։ 9Եւ ասէ Ամասիա ցայրն Աստուծոյ. Եւ զի՞նչ արարից զհարեւր տաղանդսն զոր ետու զօրուդ Իսրայելի։ Եւ ասէ ցնա այրն Աստուծոյ. Գոյ Տեառն տալ քեզ առաւելագոյն քան զայն։ 10Եւ որոշեաց Ամասիաս զգունդն որ եկեալ էր առ նա յԵփրեմայ՝ երթալ ի տեղի իւրեանց. եւ բարկացան յոյժ ի վերայ Յուդայ, եւ դարձան ի տեղիս իւրեանց բարկութեամբ եւ ցասմամբ։

11Եւ Ամասիաս զօրացաւ, առ զզօրն իւր եւ գնաց ի հովիտս Աղտիցն. եւ եհար զորդիսն Սէիրայ տասն հազար. 12եւ այլ եւս տասն հազար գերեցին որդիքն Յուդայ, եւ ածին զնոսա ի գլուխ քարանձաւին եւ գահավէժ առնէին զնոսա ի ծայրից բարձաւանդակին, եւ ամենեքեան սատակէին։

13Եւ որդիք զօրութեանցն զորս դարձոյց Ամասիաս ոչ երթալ ընդ իւր ի պատերազմ՝ յարձակեցան ի քաղաքսն Յուդայ, ի Սամարիայ մինչեւ ի Բեթորոն, եւ հարին ի նոցանէ երիս հազարս, եւ առին աւար բազում։

14Եւ եղեւ յետ գալոյն Ամասեայ ի հարկանելոյն զԵդովմ, եբեր առ նոսա՝՝ զաստուածս որդւոցն Սէիրայ, եւ կացոյց զնոսա իւր յաստուածս, եւ երկիր պագանէր առաջի նոցա, եւ զոհէր ինքն՝՝ նոցա։ 15Եւ եղեւ բարկութիւն Տեառն ի վրայ Ամասեայ. առաքեաց առ նա մարգարէ եւ ասէ ցնա. Ընդէ՞ր խնդրեցեր դու զաստուածս ժողովրդեանն այնորիկ, որք ոչ փրկեցին զժողովուրդն իւրեանց ի ձեռաց քոց։ 16Եւ եղեւ ի խօսելն նորա ասէ ցնա. Միթէ խորհրդակի՞ց թագաւորի ետուն զքեզ. զգոյշ լեր՝ գուցէ տանջեսցիս։ Եւ լռեաց մարգարէն, եւ ասէ. Գիտեմ զի խորհի Տէր ի վերայ քո եղծանել զքեզ. վասն զի արարեր զայդ, եւ ոչ անսացեր խրատուս իմում։

17Եւ խորհեցաւ Ամասիաս, առաքեաց առ Յովաս որդի Յովաքազայ որդւոյ Յէուայ՝ առ արքայն Իսրայելի, եւ ասէ. Եկ եւ երեւեսցուք երեսօք։ 18Եւ առաքեաց Յովաս արքայ Իսրայելի առ Ամասիաս արքայ Յուդայ եւ ասէ. Ոքոզն որ ի Լիբանան է՝ յղեաց առ մայրն Լիբանանու եւ ասէ. Տուր զդուստր քո ուստեր իմում կնութեան. եւ ահա անցին գազանք անապատին Լիբանանու, եւ եկեալ կոխեցին զամենայն զեկքեան։ 19Ահա հարեր զԻդումէաս՝՝, եւ հպարտացուցանէ զքեզ սիրտ քո ծանրութեամբ. նիստ այսուհետեւ ի տան քում, եւ ընդէ՞ր անկանիս դու ի չարութիւն, եւ սատակիցիս դու եւ Յուդաս ընդ քեզ։ 20Եւ ոչ լուաւ Ամասիաս. վասն զի ի Տեառնէ եղեւ մատնել զնա ի ձեռս Յովասու՝ յաղագս խնդրելոյն նորա զաստուածսն Եդովմայեցւոց։ 21Եւ ել Յովաս արքայ Իսրայելի եւ երեւեցան միմեանց՝ նա եւ Ամասիաս արքայ Յուդայ, ի Բեթսամիւս՝ որ է Յուդայ։ 22Եւ պարտեցաւ Յուդա առաջի Իսրայելի, եւ փախեաւ իւրաքանչիւր ոք ի բնակութիւն իւր։ 23Եւ զԱմասիաս արքայ Յուդայ որդի Յովասու կալաւ Յովաս արքայ Իսրայելի ի Բեթսամիւս, եւ տարաւ զնա յԵրուսաղէմ. եւ քակեաց ի պարսպէն Երուսաղեմի, ի դրանէն Եփրեմի մինչեւ ի դուռն Անկեանն, երեք հարեւր կանգուն։ 24Եւ զամենայն ոսկի եւ արծաթ, եւ զամենայն սպաս՝ որ գտաւ ի տանն Տեառն առ Աբդեդովմայ, եւ զգանձս տան թագաւորին եւ զորդիս խառնակութեանցն՝՝ ա՛ռ եւ դարձաւ ի Սամարիա։

25Եւ եկաց Ամասիաս որդի Յովասու արքայ Յուդայ՝ յետ մեռանելոյն Յովասու որդւոյ Յովաքազու արքայի Իսրայելի, ամս հնգետասան։ 26Եւ մնացեալ բանքն Ամասեայ առաջինք եւ վերջինք՝ ո՞չ ահա գրեալ են ի գիրս թագաւորացն Իսրայելի եւ Յուդայ։ 27Եւ ի ժամանակին յորում ի բաց եկաց Ամասիաս ի Տեառնէ՝ յարեան ի վերայ նորա զօրքն յԵրուսաղէմ, եւ փախեաւ ի Լաքիս. եւ առաքեցին զկնի նորա ի Լաքիս, եւ սպանին զնա անդ։ 28Եւ բարձին զնա ի վերայ ձիոց, եւ թաղեցին զնա ընդ հարս իւր ի քաղաքի Դաւթի։