Երկրորդ Մնացորդաց գիրք

26

1Եւ ա՛ռ ամենայն երկրին զՈզիաս, եւ էր նա ամաց վեշտասանից, եւ թագաւորեցուցին զնա փոխանակ հօրն իւրոյ Ամասեայ։ 2Նա շինեաց զԵլաթ, եւ նա դարձոյց զնա անդրէն ի Յուդայ՝ մեռանելոյն արքային ընդ հարս իւր։ 3Որդի վեշտասան ամաց թագաւորեաց Ոզիաս, եւ յիսուն եւ երկուս ամս թագաւորեաց յԵրուսաղէմ. եւ մօր նորա Յեքելիա՝ յԵրուսաղեմէ։ 4Եւ արար ուղղութիւն առաջի Տեառն, ըստ ամենայնի զոր արար Ամասիա նորա։ 5Եւ խնդրեաց զՏէր յաւուրս Զաքարեայ երկիւղիւ Տեառն. յաւուրս նորա՝՝ խնդրեաց նա զՏէր, յաջողեաց նմա Տէր։ 6Եւ ել եւ պատերազմեցաւ ընդ այլազգիս, եւ քակեաց զպարիսպն Գեթայ եւ զպարիսպն Յաբնեայ եւ զպարիսպն Ազովտայ, եւ զքաղաքսն Ազովտայ՝՝ ի մէջ այլազգեացն։ 7Եւ զօրացոյց Տէր ի վերայ այլազգեացն եւ ի վերայ Արաբացւոցն որք ի վիմին եւ ի վերայ Մինեցւոցն։ 8Եւ Մինեցիքն ընծայս Ոզիայ. եւ էր անուն նորա մինչեւ ի մուտսն Եգիպտոսի, վասն զի զօրացաւ ի վեր։ 9Եւ շինեաց զաշտարակսն Երուսաղեմի առ դրան Ձորոյն եւ առ անկիւնսն, եւ զօրացոյց՝՝։ 10Եւ շինեաց աշտարակս յանապատին, եւ փորեաց ջրհորս բազումս, վասն զի անասուն բազում էր ի Սեփեղա եւ ի , եւ այգեգործք ի լերինն եւ ի Կարմեղոս. քանզի սիրէր զերկրագործութիւն։ 11Եւ եղեն Ոզիայ զօրք որք առնէին , եւ ելանէին ի մարտ գունդք. եւ թիւն նոցա ի ձեռն Յէէլի դպրապետի եւ Մասեայ դատաւորի, ի ձեռն փոխանակի արքայի։ 12Ամենայն գունդք ցեղապետիցն զօրաւորաց ի պատերազմին երկու հազար եւ վեց հարեւր։ 13Եւ ընդ նոսա զօր պատերազմօղ՝ երեք հարեւր հազար եւ եւթն հազար եւ հինգ հարեւր. նոքա էին որք առնէին պատերազմ զօրութեամբ , օգնական լինելով արքային ի հակառակորդացն՝՝։ 14Եւ պատրաստէր նոցա Ոզիաս ամենայն զօրուն՝ վահանս եւ նիզակս եւ սաղաւարտս եւ զրահս եւ աղեղունս եւ պարսս ի քարինս։ 15Եւ արար յԵրուսաղէմ մենքենայս արուեստից ճարտարութեան՝ լինել ի վերայ պարսպաց եւ ի վերայ անկեանց, ձգել նետս եւ քարինս մեծամեծս։ Եւ լսելի պատրաստութիւն նորա մինչեւ ի հեռաստան. վասն զի սքանչելի էր նա յօգնել մինչեւ զօրացաւ։ 16Եւ իբրեւ զօրացաւ, բարձրացաւ սիրտ նորա առ յապականել, եւ անիրաւեցաւ ի Տէր իւր. եւ եմուտ ի տաճարն Տեառն ծխել խունկս ի վերայ սեղանոյ խնկոցն։ 17Եւ եմուտ զհետ նորա Ազարիաս քահանայ, եւ ընդ նմա քահանայքն Տեառն ութսուն՝ որդիք զօրաւորք. 18կացին ի վերայ Ոզիայ արքայի եւ ասեն ցնա. Ոչ է քո, Ոզիաս, ծխել խունկս Տեառն, այլ քահանայից որդւոց Ահարոնի սրբեցելոցդ է ծխել զայդ. ել արտաքս ի սրբութեանց, վասն զի ապստամբեցեր դու ի Տեառնէ, եւ ոչ եւս լիցի քեզ այդ ի փառս ի Տեառնէ Աստուծոյ։ 19Եւ սրտմտեցաւ Ոզիաս, եւ ի ձեռին իւրում բուրուառն ծխել զխունկս ի տաճարին. եւ ի բարկանալն նորա քահանայիցն՝ երեւեցաւ բորոտութիւն ի ճակատն նորա յանդիման քահանայիցն ի տանն ի վերայ սեղանոյ խնկոցն։ 20Եւ դարձաւ նա քահանայն առաջին եւ այլ քահանայքն, եւ ահա բորոտեալ էր ճակատն նորա, դադարեցուցին զնա անտի. քանզի եւ ինքն իսկ փութացաւ ելանել, յանդիմանեաց զնա Տէր։ 21Եւ էր Ոզիաս արքայ բորոտեալ մինչեւ ցօր վախճանի իւրոյ, եւ ի ափուսովթ նստէր բորոտեալ. վասն զի որոշեցաւ ի տանէն Տեառն. եւ Յովաթամ որդի նորա էր ի թագաւորութեան նորա՝՝, դատել զժողովուրդ երկրին։

22Եւ մնացեալ բանքն Ոզիայ առաջինք եւ վերջինք՝ գրեալք են յԵսայեայ որդւոյ Ամովսայ մարգարէէ։ 23Եւ ննջեաց Ոզիա ընդ հարս իւր, եւ թաղեցին զնա ընդ հարս նորա ի դաշտի գերեզմանի թագաւորացն. վասն զի ասացին թէ՝ Բորոտ է։ Եւ թագաւորեաց Յովաթամ որդի նորա փոխանակ նորա։

Գրաբար, 1895 · HYGRB1895