Երկրորդ Մնացորդաց գիրք
5
1Եւ կատարեցաւ ամենայն գործն զոր արար Սողոմոն ի տանն Տեառն, եւ տարաւ ի ներքս Սողոմոն զսրբութիւնսն Դաւթի հօր իւրոյ. եւ զարծաթն եւ զոսկին եւ զսպասն ետ ի գանձս տանն Տեառն։
2Յայնժամ եկեղեցացոյց Սողոմոն զծերսն Իսրայելի եւ զամենայն իշխանս ցեղիցն, զառաջնորդս տոհմից որդւոցն Իսրայելի յԵրուսաղէմ, հանել զտապանակ ուխտին Տեառն ի քաղաքէն Դաւթի՝ նա է Սիոն։ 3Եւ ժողովեցաւ առ արքայ ամենայն այր Իսրայելի ի տօնին. այն է ամիսն եւթներորդ։ 4Եւ եկին ամենեքեան ծերքն Իսրայելի. եւ առին ամենեքեան Ղեւտացիքն զտապանակն, 5եւ հանին զնա, եւ զխորանն վկայութեան եւ զամենայն սպասն սուրբ որ էր ի խորանին, հանին զայն քահանայքն եւ Ղեւտացիքն։ 6Եւ արքայ Սողոմոն եւ ամենայն ժողովուրդն Իսրայելի եւ երկիւղածքն եւ ժողովեալքն նոցա՝՝ առաջի տապանակին զենուին զուարակս եւ ոչխարս որոց ոչ գոյր թիւ եւ ոչ համար ի բազմութենէն։ 7Եւ տարան ի ներքս Ղեւտացիքն զտապանակ ուխտին Տեառն ի տեղին իւր՝ ի դաբիր տանն ի սրբութիւն սրբութեանցն, ի ներքոյ թեւոց քերովբէիցն։ 8Եւ էր քերովբէիցն թռուցեալ զթեւս իւրեանց ի վերայ տապանակին, եւ ծածկէին քերովբէքն զտապանակն եւ զբառնալիս նորա ի վերուստ։ 9Եւ շուրջ ունէին բառնալիքն՝՝, եւ հայէին գլուխք բառնալեացն ի սրբութեանցն ի դէմս դաբիրայն, եւ ոչ երեւէին արտաքս. եւ էին անդ մինչեւ ցայսօր։ 10Եւ ոչ ինչ էր ի տապանակին՝ բայց երկու տախտակքն զորս եդ անդ Մովսէս ի Քորեբ, զորս ուխտեաց Տէր ընդ որդիսն Իսրայելի յելանելն նոցա յերկրէն Եգիպտոսի։
11Եւ եղեւ իբրեւ ելին քահանայքն ի սրբութեանցն, (վասն զի ամենեքեան քահանայքն որք գտան անդ՝ սրբեցան, եւ ոչ էին կարգեալ օր ըստ օրէ պաշտօնեայքն, 12եւ Ղեւտացիքն սաղմոսանուագք, ամենեքեան յորդւոցն Ասափայ եւ Եմանայ եւ Իդիթունայ, եւ յորդւոցն նոցա եւ յեղբարցն նոցա, որք զգեցեալ էին զպատմուճանս բեհեզեղէնս, եւ տաւղօք եւ քնարօք եւ սրընգօք կային յարեւելից կողմանէ սեղանոյն, եւ ընդ նոսա քահանայք հարեւր եւ քսան՝ հարկանէին փողս.) 13եւ եղեւ միանգամայն ձայն ի հարկանել զփողսն եւ յերգել զսաղմոսն եւ ամբառնալ զձայնսն միաբան ասելով. Խոստովան եղերուք եւ օրհնեցէք զՏէր։ Եւ բարձրացուցին զձայնսն փողովքն եւ ծնծղայիւք եւ գործեօք երգոյն, եւ ասացին. Խոստովան եղերուք Տեառն. զի բարի է, զի յաւիտեան է ողորմ նորա։ Եւ տունն լցաւ ամպով փառացն Տեառն. 14եւ ոչ կարէին քահանայքն կալ ի պաշտամանն յերեսաց ամպոյն, վասն զի լցին փառքն Տեառն զտունն Աստուծոյ։
Գրաբար, 1895 · HYGRB1895