1Եւ իբրեւ կատարեաց Սողոմոն զաղօթսն, հուր էջ յերկնից եւ եկեր զողջակէզսն եւ զզոհսն. եւ փառքն Տեառն լցին զտունն։ 2Եւ ոչ եւս կարէին քահանայքն մտանել ի տուն Տեառն ի ժամանակին յայնմիկ՝՝, վասն զի լցին փառքն Տեառն զտունն։ 3Եւ ամենայն որդիքն Իսրայելի տեսանէին զիջանել հրոյն եւ զփառսն Տեառն ի վերայ տանն. եւ անկան ի վերայ երեսաց յերկիր ի քարայատակ տեղւոջն, եւ երկիր պագին եւ օրհնեցին զՏէր, զի բարի է, զի յաւիտեան է ողորմութիւն նորա։ 4Եւ արքայ եւ ամենայն ժողովուրդն զենուին զոհս առաջի Տեառն։ 5Եւ եզեն Սողոմոն զզոհսն, զուարակս քսան եւ երկու հազարս, եւ ոչխարս արօտականս հարեւր քսան հազարս. եւ արար զնաւակատիս տաճարին Աստուծոյ արքայ եւ ամենայն ժողովուրդն։ 6Եւ քահանայքն ըստ պահպանութեանն իւրեանց կացին, եւ Ղեւտացիքն նուագարանօք երգոցն Տեառն եւ Դաւթայ արքայի, խոստովան լինել առաջի Տեառն՝ զի յաւիտեան է ողորմութիւն նորա. օրհնութեամբքն Դաւթայ ի ձեռն նոցա. եւ քահանայքն հարկանէին փողս առաջի նոցա. եւ ամենայն Իսրայէլ յոտն կայր։

7Եւ սրբեաց Սողոմոն զմիջոց սրահին որ էր ի տանն՝՝ Տեառն, վասն զի անդ արար զողջակէզսն եւ զճարպն փրկութեան. քանզի սեղանն պղնձի զոր արար Սողոմոն՝ ոչ կարէր ընդունել զողջակէզսն եւ զմաննայն եւ զճարպսն։ 8Եւ արար Սողոմոն զտօնն ի ժամանակին յայնմ աւուրս եւթն, եւ ամենայն Իսրայէլ ընդ նմա, եկեղեցի մեծ յոյժ, ի մտիցն Եմաթայ մինչեւ ի հեղեղատն Եգիպտոսի։ 9Եւ արար յաւուրն ութերորդի ելս. վասն զի զնաւակատիսն արար սեղանոյն զեւթն օր տօնին՝՝։ 10Եւ ի քսան եւ երիս ամսոյն եւթներորդի արձակեաց զժողովուրդն ի խորանս իւրեանց ուրախութեամբ եւ բարի սրտիւ, յամենայն բարութիւնսն զոր արար Տէր Դաւթի եւ Սողոմոնի եւ ժողովրդեան իւրում Իսրայելի։

11Եւ կատարեաց Սողոմոն զտունն Տեառն եւ զտունն արքայի. եւ զամենայն ինչ զոր կամեցաւ անձն Սողոմոնի առնել ի տանն Տեառն եւ ի տանն իւրում՝ յաջողեցաւ։

12Եւ երեւեցաւ Աստուած Սողոմոնի ի գիշերին յայնմ՝՝, եւ ասէ ցնա. Լուայ աղօթից քոց, ընտրեցի զտեղիդ զայդ ինձ ի տուն զոհից։ 13Եթէ արգելից զերկինս եւ ոչ լինիցի անձրեւ, եւ եթէ պատուիրեցից մարախոյ ուտել զփայտ, եւ եթէ առաքեցից մահ ի ժողովուրդ իմ, 14եւ եթէ ամաչեսցէ ժողովուրդ իմ յորոց կոչեցեալ է անուն իմ ի վերայ նոցա, եւ յաղօթս կացցեն եւ խնդրեսցեն զերեսս իմ, եւ դարձցին ի ճանապարհաց իւրեանց չարաց, եւ ես լուայց յերկնից եւ քաւիչ եղէց նոցա եւ բժշկեցից զերկիր նոցա։ 15Եւ այժմ աչք իմ եղիցին բաց, եւ ականջք իմ առ ի լսել զաղօթս ի տեղւոջս յայսմ։ 16Եւ արդ ահա ընտրեցի զտունս զայս, եւ սրբեցի զսա առ ի լինել անուան իմոյ աստ յաւիտեան, եւ եղիցին աչք իմ եւ սիրտ աստ զամենայն աւուրս։ 17Եւ դու եթէ գնասցես առաջի իմ իբրեւ զԴաւիթ հայր քո, եւ արասցես ըստ ամենայնի զոր ինչ պատուիրեցի քեզ, զհրամանս իմ եւ զիրաւունս իմ պահեսցես, 18կանգնեցից զաթոռ թագաւորութեան քո, որպէս ուխտեցի ընդ Դաւթի հօր քո եւ ասացի. Ոչ բարձցի քո այր առաջնորդ յԻսրայելէ։ 19Ապա թէ դարձջիք դուք եւ թողջիք զհրամանս իմ եւ զպատուիրանս իմ զորս ետու առաջի ձեր, եւ երթայցէք պաշտիցէք զաստուածս օտարս եւ երկիր պագանիցէք նոցա, 20բարձից զձեզ յերկրէս զոր ետու ձեզ, եւ զտունս զայս զոր սրբեցի անուան իմոյ՝ ի բաց դարձուցից յերեսաց իմոց, եւ տաց զսա յառակ եւ ի պատմութիւն յամենայն ազգս, 21զտունս զայս զբարձր. եւ ամենայն որ անցանիցէ առ սովաւ՝ զարմասցի եւ ասասցէ. Ընդէ՞ր արար Տէր երկրիս այսմ եւ տանս այսմիկ։ 22Եւ ասասցեն. Վասն զի թողին զՏէր Աստուած հարցն իւրեանց՝ որ եհան զնոսա յերկրէն Եգիպտոսի, եւ ընկալան զաստուածս օտարս, երկիր պագին նոցա եւ ծառայեցին նոցա, յաղագս այնորիկ ած ի վերայ դոցա զամենայն չարիսդ զայդոսիկ։