1Եւ եղեւ իբրեւ լուաւ արքայ Եզեկիա, պատառեաց զհանդերձս իւր եւ զգեցաւ քուրձ, եւ եմուտ ի տուն Տեառն։ 2Եւ առաքեաց զԵղիակիմ հազարապետ եւ զՍովմնաս դպրապետ, եւ զծերս ի քահանայիցն քրձազգածս առ Եսայի մարգարէ որդի Ամովսայ։ 3Եւ ասեն ցնա. Այսպէս ասէ Եզեկիա. Օր նեղութեան եւ կշտամբանաց, եւ զայրացուցանելոյ օրս այս. զի հասեալ են մանկունք յերկունս, եւ չիք զօրութիւն ի ծնանելիս։ 4Թերեւս լուիցէ Աստուած քո զպատգամս Ռափսակայ, զոր առաքեաց զնա արքայն Ասորեստանեայց տէր իւր նախատել զԱստուած կենդանի եւ հայհոյել բանիւք, զորս լուաւ Տէր Աստուած քո. եւ արասցես աղօթս ի վերայ մնացորդացս որ մնացին։ 5Եւ եկին ծառայք արքայի Եզեկեայ առ Եսայի. 6եւ ասէ ցնոսա Եսայի. Այսպէս ասասջիք տեառն ձերում. այսպէս ասէ Տէր. Մի՛ երկնչիր յերեսաց պատգամացն զորս լուար՝ որովք հայհոյեցին զիս ծառայք արքային Ասորեստանեայց։ 7Ահա ես տաց ի նա այս, եւ լուիցէ գոյժ, եւ դարձցի յերկիր իւր, եւ կործանեցից զնա սրով յերկրի իւրում։

8Եւ դարձաւ Ռափսակ եւ եգիտ զարքայն Ասորեստանեայց պատերազմեալ ընդ Ղոբնայի. զի լուաւ թէ չուեաց ի Լաքիսայ։ 9Եւ նա լուաւ զԹարակայ արքայէ Եթովպացւոց, ասեն. Ահա ել պատերազմել ընդ քեզ։ Եւ դարձաւ անդրէն, եւ առաքեաց հրեշտակս առ Եզեկիա եւ ասէ. 10Այսպէս խօսեսջիք ընդ Եզեկեայ արքայի Յուդայ՝ ասել. Մի՛ հպարտացուսցէ զքեզ Աստուած քո յոր դուն յուսացեալ ես, ասել՝ թէ ոչ մատնեսցի Երուսաղէմ ի ձեռս արքային Ասորեստանեայց։ 11Ահա դու քեզէն իսկ լուար զամենայն ինչ զոր արարին թագաւորք Ասորեստանեայց ընդ ամենայն աշխարհս նզովել զնոսա, եւ դու փրկիցի՞ս։ 12Միթէ փրկեցի՞ն զնոսա աստուածք ազգացն զորս ապականեցին հարք իմ, զԳովզան եւ զԽառան եւ զՌափաթ եւ զորդիս Եդեմայ առ ծովեզերբ՝՝։ 13Ո՞ւր է արքայն Եմաթայ եւ արքայն Արփաթայ, եւ արքայ քաղաքին Սեփարուիմայ, Անայ եւ Աւայ։

14Եւ ա՛ռ Եզեկիա զհրովարտակսն ի ձեռաց հրեշտակացն, եւ ընթերցաւ զնոսա. եւ ել ի տունն Տեառն, եւ տարածեաց զնոսա Եզեկիա առաջի Տեառն։ 15Եւ եկաց յաղօթս Եզեկիա առաջի Տեառն եւ ասէ. Տէր Աստուած Իսրայելի որ նստիս ի քերովբէս, դու ես միայն Աստուած յամենայն թագաւորութիւնս երկրի. դու արարեր զերկինս եւ զերկիր։ 16Խոնարհեցո, Տէր, զունկն քո եւ լուր, բաց, Տէր, զաչս քո եւ տես, եւ լուր զբանս Սենեքերիմայ զոր առաքեաց նախատել զԱստուած կենդանի։ 17Զի արդարեւ, Տէր, աւերեցին թագաւորք Ասորեստանեայց զազգս եւ զերկիր նոցա. 18եւ ետուն զաստուածս նոցա հրոյ, զի չէին աստուածք, այլ գործք ձեռաց մարդկան, փայտ եւ քար. եւ կորուսին զնոսա։ 19Եւ արդ, Տէր Աստուած մեր, փրկեա զմեզ ի ձեռաց նորա. եւ ծանիցեն ամենայն թագաւորութիւնք երկրի, զի դու ես Տէր Աստուած միայն։

20Եւ առաքեաց Եսայի որդի Ամովսայ առ Եզեկիա եւ ասէ. Այսպէս ասէ Տէր զօրութեանց՝ Աստուած Իսրայելի. Զոր կացեր յաղօթս առ իս վասն Սենեքերիմայ արքայի Ասորեստանեայց՝ լուայ։ 21Այս բան է զոր խօսեցաւ Տէր վասն նորա. Արհամարհեաց, անգոսնեաց զքեզ կոյս դուստր Սիոնի. գլուխ շարժեաց ի վերայ քո, դուստր Երուսաղեմի։ 22Զո՞ նախատեցեր եւ հայհոյեցեր, եւ յո՞յր վերայ բարձրացուցեր զբարբառ քո նախատել. եւ ամբարձեր ի բարձունս զաչս քո ի Սուրբն Իսրայելի։ 23Ի ձեռն հրեշտակաց քոց նախատեցեր զՏէր եւ ասացեր. Բազմութեամբ կառաց իմոց ելի ի բարձրութիւն լերանց ի կողմն Լիբանանու, եւ կոտորեցի զմեծութիւն եղեւնափայտից նորա եւ զընտիր ընտիր նոճից նորա, եւ հասի յեզր սպառուածոյ անտառին Կարմեղայ։ 24Ես պահեցի եւ արբի զջուրս օտարոտիս եւ աւերեցի թաթիւ ոտին իմոյ զամենայն գետս սաստիկս։ 25Միթէ չիցէ՞ լուեալ ի հեռաստանէ զայդ զոր արարի յաւուրց առաջնոց. ստեղծի զդա եւ ածի հասուցի, եւ եղեն ի հպարտութիւն գերեվարաց պատերազմողաց քաղաքք ամուրք՝՝. 26բնակեալք ի նոսա տկարացան ձեռամբ եւ զարհուրեցան, եւ ամաչեցին եւ եղեն իբրեւ զխոտ վայրի, եւ իբրեւ զդալարի բանջարոյ եւ զդալարի տանեաց, եւ կոխան առաջի հասելոցն՝՝։ 27Արդ զնիստ քո եւ զել եւ զմուտ քո գիտեմ, եւ զսրտմտութիւն քո. 28ի բարկանալ քո ինձ, եւ խայտալդ քո ել յականջս իմ. եւ արկից կարթ ի քիթս քո, եւ դանդանաւանդ ի կզակս քո, եւ դարձուցից զքեզ ընդ ճանապարհ ընդ որ եկիր։

29Եւ քեզ այս նշանակ լիցի. կերիցես այս ամ զինքնեակս, եւ յամին երկրորդի զինքնեկաց ինքնեակս. եւ յամին երրորդի՝ սերմանք եւ հունձք եւ տունկք այգեաց՝՝, եւ կերիջիք զպտուղ նոցա։ 30Եւ յաւելցի ապրեալ տանդ Յուդայ. մնացեալն արձակեսցէ արմատս ի խոնարհ եւ պտուղս ի վեր։ 31Զի յԵրուսաղեմէ ելցէ մնացորդ, եւ ի Սիոնէ լեռնէ ապրեալ. նախանձ Տեառն զօրութեանց արասցէ զայս։

32Վասն այնորիկ այսպէս ասէ Տէր. Արքայն Ասորեստանեայց մի՛ մտցէ ի քաղաքդ յայդ, եւ մի՛ ձգեսցէ ի դա նետս, եւ մի՛ պատեսցէ զդա վահանօք, եւ մի՛ կուտեսցէ զդովաւ հող. 33ընդ ճանապարհ ընդ որ եկն՝ ընդ նոյն դարձցի, եւ ի քաղաքդ յայդ մի՛ մտցէ, ասէ Տէր։ 34Եւ վերակացու եղէց քաղաքիդ այդմիկ փրկել զդա վասն իմ եւ վասն Դաւթի ծառայի իմոյ։

35Եւ ի հասանել գիշերոյն ել հրեշտակ Տեառն, եւ եհար ի բանակէն Ասորեստանեայց հարեւր եւ ութսուն եւ հինգ հազար. եւ կանխեցին ընդ առաւօտն, եւ ահա ամենայն մարմինք մեռեալ։ 36Եւ չուեաց գնաց, եւ դարձաւ Սենեքերիմ արքայ Ասորեստանեայց եւ բնակեաց ի Նինուէ։ 37Եւ եղեւ մինչդեռ երկիր պագանէր ի տան Նեսրաքայ աստուածոյ իւրում, Ադրամելէք եւ Սարասար որդիք նորա հարին զնա սրով, եւ ինքեանք զերծան յերկիրն Արարադայ. եւ թագաւորեաց Ասորդան որդի նորա ընդ նորա։