1Յաւուրսն յայնոսիկ հիւանդացաւ Եզեկիա ի մահ. եւ եմուտ առ նա Եսայի որդի Ամովսայ մարգարէ, եւ ասէ ցնա. Այսպէս ասէ Տէր. Հրաման տուր վասն տան քում, զի մեռանիս դու եւ ոչ ապրեսցիս։ 2Եւ դարձոյց Եզեկիա զերեսս իւր յորմն, եւ եկաց յաղօթս առ Տէր եւ ասէ. 3Ո՛վ Տէր, յիշեա որպէս գնացի առաջի քո ճշմարտութեամբ եւ կատարեալ սրտիւ, եւ զբարին առաջի քո արարի։ Եւ ելաց Եզեկիա լալիւն մեծ։

4Եւ էր Եսայի ի սրահին միջնում. եւ բան Տեառն եղեւ առ նա եւ ասէ. 5Դարձիր անդրէն, եւ ասասցես ցԵզեկիա ցառաջնորդ ժողովրդեան իմոյ. Այսպէս ասէ Տէր Աստուած Դաւթի հօր քո. Լուայ աղօթից քոց եւ տեսի զարտասուս քո. ահա ես բժշկեցից զքեզ, եւ յաւուրն երրորդի ելցես ի տուն Տեառն. 6եւ յաւելից յաւուրս քո ամս հնգետասան, եւ ի ձեռաց արքային Ասորեստանեայց փրկեցից զքեզ եւ զքաղաքդ զայդ, եւ վերակացու եղէց քաղաքիդ այդմիկ վասն իմ եւ վասն Դաւթի ծառայի իմոյ։ 7Եւ ասէ Եսայի. Առցեն պաղատիտս թզոյ. եւ առաւ. եւ դիցեն ի վերայ վիրիդ եւ ողջասցիս՝՝։

8Եւ ասէ Եզեկիա ցԵսայի. Զի՞նչ նշան է թէ բժշկեսցէ զիս Տէր, եւ ելանիցեմ ի տուն Տեառն յաւուրն երրորդի։ 9Եւ ասէ Եսայի. Այս նշան է ի Տեառնէ զի արասցէ Տէր զբանն զոր խօսեցաւ. Երթիցէ ստուերն զտասն աստիճանօք։ 10Եւ ասէ Եզեկիա. Դիւրին է ստուերին դառնալ զտասն աստիճանօք. եւ ասէ. Ոչ այդպէս է. այլ դարձցի ստուերն զտասն աստիճանօք անդրէն յետս։ 11Եւ աղաղակեաց Եսայի մարգարէ առ Տէր, եւ դարձաւ ստուերն զտասնեքումբք աստիճանօք անդրէն յետս, զտասնեքումբք աստիճանօքն Աքազու։

12Ի ժամանակին յայնմիկ առաքեաց Մարովդաք Բաղդան որդի Բաղդանայ արքայ Բաբելոնի հրովարտակս եւ պատարագս առ Եզեկիա, զի լուաւ թէ հիւանդացաւ Եզեկիա։ 13Եւ ուրախ եղեւ ի նոսա Եզեկիա, եւ եցոյց նոցա զամենայն տունս Նաքովթայ՝՝, զարծաթ եւ զոսկի եւ զխունկս եւ զեւղս անուշունս, եւ զտունս անօթոց, եւ որ ինչ գտանէր ի գանձս նորա. եւ ոչ էր տեղի զոր ոչ եցոյց Եզեկիա ի տան իւրում եւ յամենայն իշխանութեան իւրում։

14Եւ եմուտ Եսայի մարգարէ առ Եզեկիա արքայ եւ ասէ ցնա. Զի՞նչ խօսեցան արքդ այդոքիկ, եւ ուստի՞ եկին առ քեզ։ Եւ ասէ Եզեկիա. Յերկրէ հեռաստանէ եկին առ իս ի Բաբելոնէ։ 15Եւ ասէ. Զի՞նչ տեսին ի տան քում։ Եւ ասէ Եզեկիա. Զամենայն ինչ որ ի տան իմում էր՝ տեսին, եւ ոչ ինչ էր ի տան իմում զոր ոչ ցուցի նոցա, այլ եւ ոչ ի գանձս իմ։ 16Եւ ասէ Եսայի ցԵզեկիա. Լուր զբան Տեառն. 17Ահա աւուրք գան, եւ առցի ամենայն որ ինչ ի տան քում է, եւ զոր ինչ գանձեցին հարք քո մինչեւ ցայսօր, եւ երթիցէ ի Բաբելոն, եւ մի՛ ինչ մնասցէ. զի բան է զոր խօսեցաւ Տէր՝՝. 18եւ որդիք քո՝՝ որ ելանիցեն ի քէն՝ առցին, եւ եղիցին ներքինիք ի տան արքային Բաբելացւոց։ 19Եւ ասէ Եզեկիա ցԵսայի. Բարի է բանն Տեառն զոր խօսեցաւ. եւ ասէ. Եղիցի խաղաղութիւն եւ ճշմարտութիւն յաւուրս իմ։ 20Եւ մնացորդք բանից Եզեկեայ եւ ամենայն զօրութիւնք նորա, եւ ո՛րպէս արար զջրաբուղխսն եւ զջրմուղն. եւ ած ջուր ի քաղաքն, ո՞չ աւանիկ գրեալ են ի գիրս բանից աւուրց թագաւորացն Յուդայ։ 21Եւ ննջեաց Եզեկիա ընդ հարս իւր, եւ թագաւորեաց Մանասէ որդի նորա ընդ նորա։