1Եւ Յովրամ որդի Աքաաբու թագաւորեաց ի վերայ Իսրայելի ի Սամարիա, յամի ութեւտասներորդի Յովսափատայ արքայի Յուդայ. եւ թագաւորեաց ամս երկոտասան։ 2Եւ արար չար առաջի Տեառն, բայց ոչ իբրեւ զհայր իւր, եւ ոչ իբրեւ զմայր իւր. եւ կործանեաց զարձանսն իւր զոր արար հայր նորա։ 3Սակայն ի մեղս Յերոբովամայ որդւոյ Նաբատայ որ յանցոյցն զԻսրայէլ՝ յարեցաւ, եւ ոչ մեկնեցաւ ի նոցանէ։

4Եւ Մովսա արքայ Մովաբայ էր նեկաթ, եւ տայր արքային Իսրայելի հարկս՝ հարեւր հազար մաքեաց եւ հարեւր հազար խոյոց գեղմնաւորաց։ 5Եւ եղեւ յետ մեռանելոյ Աքաաբու, նշկահեաց արքայն Մովաբու զարքայն Իսրայելի։ 6Եւ ել արքայ Յովրամ յաւուր յայնմիկ ի Սամարիայ, եւ հանդէս արար Իսրայելի, 7եւ գնաց, եւ առաքեաց առ Յովսափատ արքայ Յուդայ եւ ասէ. Արքայ Մովաբու նշկահեաց զիս, եթէ երթայցե՞ս ընդ իս ի պատերազմ ի վերայ Մովաբու։ Եւ ասէ. Ելից. զի որպէս դու՝ եւ ես, եւ որպէս զօրք քո՝ զօրք իմ, եւ որպէս երիվարք քո՝ երիվարք իմ։ 8Եւ ասէ. Ընդ ո՞ր ճանապարհ ելից։ Եւ ասէ. Ընդ ճանապարհ անապատին Եդովմայ։ 9Եւ գնաց արքայն Իսրայելի եւ արքայն Յուդայ, եւ արքայն Եդովմայ. եւ պատեցան զեւթն օր ի ճանապարհին, եւ ոչ գոյր ջուր ի բանակին, եւ ոչ անասնոցն որ ընդ նոսա։

10Եւ ասէ արքայն Իսրայելի. Ո՛հ, պաշարեաց Տէր զերիս թագաւորսս եկեալս՝ տալ զսոսա ի ձեռս Մովաբայ։ 11Եւ ասէ Յովսափատ. Ո՞չ գուցէ աստ մարգարէ Տեառն, եւ հարցցուք զՏէր նովաւ։ Եւ պատասխանի ետ մի ոմն ի մանկտւոյն արքայի Իսրայելի եւ ասէ. Է աստ Եղիսէ որդի Սափատայ որ արկանէր ջուր ձեռաց Եղիայի։ 12Եւ ասէ Յովսափատ. Գոյ բան Տեառն ընդ նմա։ Եւ իջին առ նա արքայն Իսրայելի եւ Յովսափատ արքայն Յուդայ՝՝ եւ արքայն Եդովմայ։ 13Եւ ասէ Եղիսէ ցարքայն Իսրայելի. Զի՞ կայ իմ եւ քո. երթ առ մարգարէս հօր քո եւ առ մարգարէս մօր քո։ Եւ ասէ ցնա արքայն Իսրայելի. Միթէ արդեւք կոչեա՞ց՝՝ Տէր զերիս թագաւորսս եկեալս՝ տալ զսոսա ի ձեռս Մովաբու։ 14Եւ ասէ Եղիսէ. Կենդանի է Տէր զօրութեանց որոյ կացի առաջի նորա, եթէ չէր առեալ ակն Յովսափատայ արքայի Յուդայ, եթէ բնաւ հայէի իսկ ի քեզ եւ տեսանէի զքեզ։ 15Բայց արդ ած առ իս սաղմոսասաց։ Եւ եղեւ իբրեւ նուագեաց սաղմոսասացն, եկն ի վերայ նորա ձեռն Տեառն, 16եւ ասէ. Այսպէս ասէ Տէր. Արարէք զհեղեղատդ զայդ գուբս գուբս. 17զի այսպէս ասէ Տէր. Ոչ տեսանիցէք հողմ, եւ ոչ տեսանիցէք անձրեւ. եւ հեղեղատդ լցցի ջրով, եւ արբջիք դուք եւ անասուն ձեր եւ գրաստ ձեր։ 18Եւ թեթեւ է այդ յաչս Տեառն. եւ մատնեցից զՄովաբ ի ձեռս ձեր. 19եւ հարջիք զամենայն քաղաք ամրացեալ եւ զամենայն քաղաք ընտիր, եւ զամենայն ծառ զազնիւ կոտորեսջիք, եւ զամենայն աղբեւրս ջրոց խցջիք եւ զամենայն վիճակս բարիս անպիտանացուսջիք քարամբք։ 20Եւ եղեւ ընդ առաւօտն յորժամ զոհն ելանէր, եւ ահա ջուրք գային յելիցն Եդովմայ, եւ լցաւ երկիրն ջրով։

21Եւ ամենայն Մովաբ լուաւ եթէ ելին թագաւորքն պատերազմել ընդ նոսա, եւ ելին յամենայն գօտիածուաց եւ ի վեր, եւ կացին առ սահմանաւն, եւ կանխեցին ընդ առաւօտն։ 22Եւ ծագեաց արեւ ի վերայ ջրոցն, եւ ետես Մովաբ ի հանդիպոյն զջուրսն կարմիր իբրեւ զարիւն, 23եւ ասեն. Արիւնն այն սրոյ է. կռուեցան ընդ միմեանս՝՝ թագաւորքն, եւ հարին այր զընկեր իւր. եւ արդ՝ հա՛պա յաւար, Մո՛վաբ։ 24Եւ մտին ի բանակն Իսրայելի. եւ յարեան Իսրայելացիքն եւ հարին զՄովաբ. եւ փախեան յերեսաց նոցա, եւ մտանելով մտանէին եւ հարկանէին զՄովաբ. 25եւ զքաղաքսն կործանեցին, եւ յամենայն վիճակ բարի ընկեցին այր իւրաքանչիւր զքար իւր, եւ լցին զնա. եւ զամենայն աղբեւրս ջրոց խցին, եւ զամենայն փայտ զազնիւ հարին, մինչեւ թողուլ զքարինս որմոցն քակտեալս՝՝, եւ պատեցան պարսաւորք եւ հարին զնա։ 26Եւ ետես արքայն Մովաբայ եթէ սաստկացաւ քան զնա պատերազմն, առ ընդ իւր եւթն հարեւր այր սուսերաձիգս, հատանել երթալ առ արքայն Եդովմայ, եւ ոչ կարացին։ 27Եւ առ զորդին իւր զանդրանիկ՝ արքայն, զոր թագաւորեցոյց փոխանակ իւր՝՝, եւ եհան զնա ողջակէզ ի վերայ պարսպին. եւ եղեւ զիղջ մեծ ի վերայ Իսրայելի, եւ չուեցին ի նմանէ եւ դարձան յերկիր իւրեանց։