1Եւ կին մի ի կանանց որդւոց մարգարէիցն աղաղակէր առ Եղիսէ եւ ասէր. Ծառայ քո, այր իմ մեռաւ. եւ դու ինքնին գիտես զի ծառայ քո էր երկիւղած ի Տեառնէ. եւ փոխատուն եկն առնուլ զերկոսին զորդիս իմ իւր ի ծառայութիւն։ 2Եւ ասէ ցնա Եղիսէ. Զի՞նչ արարից քեզ. պատմեա ինձ զի՛նչ կայ ի տան քում։ Եւ նա ասէ. Ոչ գոյ ի տան աղախնոյ քո եւ ոչ ինչ, բայց եւղ որով օծանիցիմք։ 3Եւ ասէ ցնա. Երթ խնդրեա քեզ ամանս յամենայն դրացեաց քոց՝ ամանս ունայնս եւ մի սակաւացուցանիցես. 4եւ մտցես եւ փակեսցես զդուրսն ընդդէմ քո եւ ընդդէմ որդւոց քոց, եւ արկցես յամենայն ամանսն մինչեւ լցցին, եւ առցես։ 5Եւ գնաց ի նմանէ, եւ փակեաց զդուռնն ընդդէմ իւր եւ ընդդէմ որդւոց իւրոց. նոքա մատուցանէին առ նա, եւ նա արկանէր։ 6Մինչեւ լցան ամանքն, եւ ասէ ցորդիսն իւր. Մատուցէք առ իս եւ այլ աման։ Եւ ասեն ցնա. Ոչ է այլ աման։ Եւ եկաց եւղն։ 7Եւ չոգաւ պատմեաց առնն Աստուծոյ. եւ ասէ Եղիսէ. Երթ վաճառեա զեւղն, եւ հատուսցես զտոկոսիսն քո. եւ դու եւ որդիք քո կեցջիք մնացելով իւղովն։

8Եւ եղեւ օր, եւ անց Եղիսէ ի Սոմնա. եւ անդ էր կին մի մեծ, եւ կալաւ զնա ուտել հաց. եւ լինէր ի շատ ժամանակէ ի մտանել իւրում անդր, իջանէր ուտել եւ ըմպել՝՝։ 9Եւ ասէ կինն ցայր իւր. Գիտեմ զի այրն Աստուծոյ սուրբ է, եւ ճանապարհ նորա առ մեւք է. 10արասցուք նմա վերնատուն մի փոքրիկ, եւ դիցուք ի նմա մահիճս եւ սեղան եւ աթոռ եւ աշտանակ. եւ եղիցի ի գալ նորա առ մեզ մտցէ անդր։ 11Եւ եղեւ օր, եւ եկն անդր, եւ եմուտ ի վերնատունն եւ ննջեաց անդ. 12եւ ասէ ցԳէեզի ցպատանեակն իւր. Կոչեա առ իս զՍոմնացին զայն։ Եւ կոչեաց զնա, եւ եկաց առաջի նորա։ 13Եւ ասէ ցպատանին. Ասա ցնա. Ահա կազմեցեր մեզ զայս ամենայն կազմած, զի՞նչ պարտ իցէ առնել քեզ. եթէ իցե՞ն քո բանք ինչ առ արքայ եւ կամ առ իշխան զօրուն։ Եւ նա ասէ. Ի մէջ ժողովրդեան իմոյ բնակեալ եմ ես։ 14Եւ ասէ. Զի՞նչ պարտ իցէ առնել նմա։ Եւ ասէ Գէեզի պատանեակն նորա. Եւ կարի իսկ քաջ, քանզի որդի ոչ գոյ նմա, եւ այրն իւր չէ ինչ ծեր՝՝։ 15Եւ ասէ. Կոչեա զնա։ Եւ կոչեաց զնա, եւ եկաց առ դուրսն։ 16Եւ ասէ ցնա Եղիսէ. Ի ժամանակի յայսմիկ ի սոյն աւուրս՝՝ ունիցիս ի գիրկս մանուկ։ Եւ նա ասէ. Մի՛, տէր, այրդ Աստուծոյ, մի՛ ստեր աղախնոյ քում։ 17Եւ յղացաւ կինն, եւ ծնաւ որդի ի ժամանակի յայնմիկ, մինչդեռ կենդանի էր՝՝, որպէս խօսեցաւ ընդ նմա Եղիսէ։

18Եւ հաստատեցաւ մանուկն. եւ եղեւ իբրեւ ել նա առ հայր իւր ի հնձօղսն, 19ասէ ցհայր իւր. Գլո՜ւխ իմ, գլո՜ւխ իմ։ Եւ ասէ ցպատանին. Տար զդա առ մայր իւր։ 20Եւ տարաւ զնա առ մայր իւր, եւ ննջեաց ի վերայ ծնգաց նորա մինչեւ ցմիջօրեայ, եւ մեռաւ։ 21Եւ եհան զնա, եւ կողմնեցոյց ի մահիճս առնն Աստուծոյ, եւ փակեաց ընդդէմ նորա եւ ել, 22եւ կոչեաց զայր իւր եւ ասէ. Առաքեա առ իս զմի ոք ի մանկտւոյդ, եւ էշ մի յիշոցդ, եւ պնդեցայց մինչեւ առ այրն Աստուծոյ եւ դարձայց։ 23Եւ ասէ. Զի՞ է զի երթաս դու առ նա այսօր, զի ոչ ամսամուտ է եւ ոչ շաբաթ։ Եւ նա ասէ. Ողջոյն է։ 24Եւ հանդերձեաց զէշն, եւ ասէ ցպատանին իւր. Վարեա եւ գնա. եւ մի՛ ունիր ինչ ելանել ի դա՝՝. բայց եթէ ասացից քեզ՝ թէ Եկ այսր, եւ եկեսցես։ 25Եւ երթիցես՝՝ առ այրն Աստուծոյ ի լեառնն ի Կարմեղոս։ Եւ եղեւ իբրեւ ետես Եղիսէ զգալ նորա առ նա, ասէ ցԳէեզի ցպատանեակն իւր. Ահա այն Սոմնացին է. 26ընթա ընդ առաջ նորա եւ ասասցես. Ողջո՞յն է քեզ, եւ ողջո՞յն է առն քում, եւ ողջո՞յն է մանկանն։ Եւ նա ասէ. Ողջոյն է։ 27Եւ եկն առ Եղիսէ ի լեառնն, եւ բուռն եհար զոտից նորա. եւ մատեաւ Գէեզի մերժել զնա. եւ ասէ Եղիսէ. Թոյլ տուր դմա, զի անձն դորա ցաւագին է. եւ Տէր թաքոյց յինէն եւ ոչ պատմեաց ինձ։ 28Եւ նա ասէ. Միթէ խնդրեցի՞ որդի ի տեառնէ իմմէ. ո՞չ ասացի թէ՝ Մի՛ խաբեր զիս։ 29Եւ ասէ Եղիսէ ցԳէեզի. Ած գօտի ընդ մէջ քո, եւ առ զցուպդ իմ ի ձեռին քո եւ երթ. եւ եթէ գտանիցես զայր ոք՝ մի՛ օրհնեսցես զնա, եւ եթէ օրհնեսցէ զքեզ այր ոք՝ մի՛ տացես նմա պատասխանի. եւ դիցես զցուպդ իմ ի վերայ երեսաց մանկանն։ 30Եւ ասէ մայր մանկանն. Կենդանի է Տէր եւ կենդանի է անձն քո, եթէ թողից զքեզ։ Եւ յարեաւ Եղիսէ եւ գնաց զկնի նորա։ 31Եւ Գէեզի անց առաջի նոցա, եւ եդ զցուպն ի վերայ երեսաց մանկանն, եւ ոչ գոյր բարբառ եւ ոչ լսել. եւ դարձաւ ընդ առաջ նորա, պատմեաց նմա եւ ասէ. Ոչ յարեաւ մանուկն։ 32Եւ եմուտ Եղիսէ ի տունն, եւ ահա մանուկն մեռեալ, եւ կողմնեցուցեալ ի մահիճս նորա։ 33Եւ եմուտ Եղիսէ ի տունն, եւ փակեաց զդուրսն ընդդէմ երկոցունց. եւ եկաց յաղօթս առ Տէր. 34եւ ել եւ անկաւ ի վերայ մանկանն, եւ եդ զբերան իւր ի վերայ բերանոյ նորա, եւ զաչս իւր ի վերայ աչաց նորա, եւ զձեռս իւր ի վերայ ձեռաց նորա. եւ կծկեցաւ ի վերայ նորա, եւ ջեռաւ մարմին մանկանն։ 35Եւ դարձաւ եւ զգնացաւ ի տանն յայսկոյս եւ յայնկոյս, եւ ել եւ ծածկեաց զմանուկն՝՝ մինչեւ ցեւթն անգամ. եւ եբաց մանուկն զաչս իւր։ 36Եւ բարբառեցաւ Եղիսէ առ Գէեզի եւ ասէ. Կոչեա այսր զՍոմնացին։ Եւ կոչեաց զնա. եւ եմուտ առ նա. եւ ասէ Եղիսէ. Առ զորդի քո։ 37Եւ եմուտ կինն եւ անկաւ առ ոտս նորա, եւ երկիր եպագ նմա յերկիր. եւ առ զորդին իւր եւ ել։

38Եւ Եղիսէ դարձաւ ի Գաղգաղա. եւ սով էր յերկրին, եւ որդիք մարգարէիցն նստէին առաջի նորա. եւ ասէ Եղիսէ ցպատանեակն իւր. Կառո դու զսանն մեծ, եւ եփեա եփոյ որդւոց մարգարէիցդ։ 39Եւ ել յանդն քաղել արիովթ. եւ եգիտ որթ յանդին, եւ քաղեաց ի նմանէ ազոխ լի շալակաւ իւրով, եւ եկն եւ արկ ի սան եփոյին, քանզի ոչ ճանաչէր։ 40Եւ արկ առաջի արանցն ուտել. եւ եղեւ յուտել նոցա յեփոյէ անտի, աղաղակեցին եւ ասեն. Մահ է ի սանի աստ, այրդ Աստուծոյ։ Եւ ոչ կարացին ուտել։ 41Եւ ասէ. Առէք ալեւր եւ արկէք ի սան այդր։ Եւ ասէ Եղիսէ ցԳէեզի ցպատանեակն իւր՝՝. Արկ առաջի ժողովրդեանդ եւ կերիցեն։ Եւ ոչ եղեւ վնաս ինչ ի սանէ անտի։

42Եւ եկն այր ի Բեթսարիսայ, եւ եբեր առնն Աստուծոյ նկանակս յառաջնոց արմտեաց, նկանակս գարեղէնս, եւ պաղատիտս՝՝ բակեղաթաւ։ Եւ ասէ. Տուք ժողովրդեանդ եւ կերիցեն։ 43Եւ ասէ սպասաւորն նորա. Զի՞նչ տաց զայս առաջի հարիւրոց արանցդ։ Եւ ասէ. Տուր ժողովրդեանդ եւ կերիցեն. զի այսպէս ասէ Տէր. Կերիցեն եւ նշխարեսցեն։ 44Եւ եդ առաջի նոցա եւ կերան, եւ թողին նշխար ըստ բանին Տեառն։