1Եւ Նէեման իշխան զօրուն Ասորւոց էր այր մեծ առաջի տեառն իւրոյ, եւ սքանչելի երեսօք՝՝. զի նովաւ ետ Տէր փրկութիւն Ասորւոց. եւ այրն հզօր զօրութեամբ էր, եւ բորոտեալ։ 2Եւ Ասորիքն մեկնակազէնք ելին եւ գերեցին յերկրէն Իսրայելի աղջիկ մի փոքրիկ, եւ էր առ կնոջն Նէեմանայ։ 3Եւ ասէ ցտիկինն իւր. Յանկա՜րծ, երթայր տէրդ իմ առաջի մարգարէին Աստուծոյ որ ի Սամարիա, եւ անդէն աւաքէր զդա ի բորոտութենէ իւրմէ։ 4Եւ եմուտ եւ պատմեաց տեառն իւրում եւ ասէ. Այսպէս եւ այսպէս խօսեցաւ աղջիկն որ յերկրէն Իսրայելի։ 5Եւ ասէ արքայն Ասորւոց ցՆէեման. Երթ, եւ ես առաքեցից հրովարտակս առ արքայն Իսրայելի։ Եւ գնաց, եւ առ ի ձեռին իւրում տասն տաղանդ արծաթոյ, եւ վեց հազար դահեկան, եւ տասն պատմուճան հանդերձեալ։ 6Եւ տարաւ հրովարտակս առ արքայն Իսրայելի, եւ էր գրեալ այսպէս. Արդ իբրեւ հասցէ առ քեզ հրովարտակդ այդ, ահա առաքեցի առ քեզ զՆէեման ծառայ իմ, եւ աւաքեսցես զդա ի բորոտութենէ իւրմէ։ 7Եւ եղեւ իբրեւ ընթերցաւ արքայն Իսրայելի զհրովարտակն, պատառեաց զհանդերձս իւր եւ ասէ. Միթէ Աստուա՞ծ իցեմ ես սպանանել կամ կեցուցանել, զի առաքեաց առ իս աւաքել զայրդ ի բորոտութենէ իւրմէ. բայց գիտասջիք եւ տեսջիք զի պատճառի իմն նա առ իս։

8Եւ եղեւ իբրեւ լուաւ Եղիսէ այրն Աստուծոյ եթէ պատառեաց արքայն Իսրայելի զհանդերձս իւր, առաքեաց առ արքայն Իսրայելի եւ ասէ. Ընդէ՞ր պատառեցեր զհանդերձս քո, եկեսցէ առ իս Նէեման, եւ գիտասցէ թէ գոյ մարգարէ յԻսրայելի։ 9Եւ եկն Նէեման երիվարօք եւ կառօք, եւ եկաց առ դուրս տանն Եղիսէի։ 10Եւ առաքեաց Եղիսէ առ նա հրեշտակ եւ ասէ. Երթ լուա եւթն անգամ ի Յորդանան, եւ դարձցի մարմին քո եւ սրբեսցիս։ 11Եւ բարկացաւ Նէեման, գնաց եւ ասէ. Ես ասէի, թերեւս ելցէ առ իս, եւ կացցէ եւ կարդասցէ զանուն Տեառն Աստուծոյ իւրոյ, եւ դիցէ զձեռն իւր ի վերայ տեղւոյս եւ աւաքեսցէ զբորոտութիւնս։ 12Ո՞չ լաւ իցեն Աբանա եւ Փարփարա գետք Դամասկոսի քան զամենայն ջուրս Իսրայելի. եւ ընդէ՞ր ոչ երթայց եւ լուացայց ի նոսա եւ սրբեցայց. եւ դարձաւ եւ գնաց սրտմտութեամբ։ 13Եւ մատեան ծառայք նորա եւ խօսեցան ընդ նմա, եւ ասեն ցնա. Հայր, եթէ մեծ ինչ բան խօսեցեալ էր ընդ քեզ մարգարէին, ո՞չ ապաքէն պարտ էր առնել. թող թէ զի ասաց՝ Լուացիր եւ սրբեսցիս։ 14Եւ էջ Նէեման եւ մկրտեցաւ ի Յորդանան եւթն անգամ ըստ բանին Եղիսէի՝՝. եւ դարձաւ մարմին նորա իբրեւ զմարմին մանկան մատաղոյ եւ սրբեցաւ։

15Եւ դարձաւ առ Եղիսէ ինքն եւ ամենայն բանակն իւր, եւ եկն եկաց առաջի նորա եւ ասէ. Ահա գիտացի թէ ոչ գոյ Աստուած յամենայն երկրի բայց միայն ի մէջ Իսրայելի. եւ արդ ա՛ռ օրհնութիւն ի ծառայէ քումմէ։ 16Եւ ասէ Եղիսէ. Կենդանի է Տէր որոյ կացի առաջի նորա, եթէ առից ինչ։ Եւ ստիպեաց զնա առնուլ, եւ ոչ հաւանեցաւ։ 17Եւ ասէ Նէեման. Իսկ որովհետեւ ոչ, տացին ծառայի քում բեռինք զուգից ջորւոց ի հողոյ երկրիս, զի ոչ եւս արասցէ ծառայ քո ողջակէզս եւ զոհս աստուածոց օտարաց, բայց միայն Տեառն։ 18Վասն բանիս այսորիկ քաւեսցէ Տէր զծառայ քո ի մտանել տեառն իմոյ ի տուն Ռեմանայ երկիր պագանել նմա յորժամ յենուցու ի ձեռս իմ, եւ երկիր պագանիցեմ ի տան Ռեմանայ ի պագանելն նորա երկիր ի տան Ռեմանայ. եւ քաւեսցէ Տէր զծառայ քո վասն բանին այնորիկ։ 19Եւ ասէ Եղիսէ ցՆէեման. Երթ խաղաղութեամբ։ Եւ գնաց ի նմանէ յերկրէն Իսրայելի՝՝։

20Եւ ասէ Գէեզի պատանեակն Եղիսէի. Ահա խնայեաց տէր իմ ի Նէեման Ասորի, չառնուլ ի ձեռանէ նորա յորոց մատոյցն. կենդանի է Տէր, եթէ ոչ ընթացայց զհետ նորա եւ առից ինչ անտի։ 21Եւ պնդեցաւ Գէեզի զհետ Նէեմանայ. եւ ետես զնա Նէեման ընթացեալ զհետ նորա եւ դարձաւ ի կառացն ընդ առաջ նորա եւ ասէ. Ողջո՞յն է։ 22Եւ ասէ Գէեզի. Ողջոյն է. տէր իմ առաքեաց զիս առ քեզ եւ ասէ. Ահա եկին առ իս երկու պատանեակք ի լեռնէն Եփրեմի յորդւոց մարգարէից. տուր նոցա տաղանդ մի արծաթոյ, եւ երկուս պատմուճանս հանդերձեալս։ 23Եւ ասէ Նէեման. Թէ այդպէս իցէ, ա՛ռ երիս տաղանդս արծաթոյ՝՝։ Եւ բռնադատեաց զնա, եւ ծրարեաց երիս տաղանդս արծաթոյ յերկուս պարկս, եւ երկուս պատմուճանս հանդերձեալս. եւ ետ ցերկուս ծառայս իւր եւ բարձին առաջի նորա։ 24Եւ եկին ի մթինն՝՝, եւ ա՛ռ ի ձեռաց նոցա եւ եդ ի տան, եւ արձակեաց զարսն եւ գնացին. 25եւ ինքն եմուտ եւ կայր առաջի տեառն իւրոյ. եւ ասէ ցնա Եղիսէ. Ուստի՞ գաս Գէեզի։ Եւ ասէ Գէեզի. Չիք երթեալ ծառայի քո ոչ յայսկոյս եւ ոչ յայնկոյս։ 26Եւ ասէ ցնա Եղիսէ. Ո՞չ սիրտ իմ գնաց յորժամ դարձաւ այրն ի կառաց անտի ընդ առաջ քո. եւ արդ առեր զարծաթն եւ զհանդերձսն՝ ի ձիթենիս եւ յայգիս եւ յարջառս եւ յոչխարս եւ ի ծառայս եւ յաղախնայս՝՝։ 27Եւ բորոտութիւնն Նէեմանայ յարեսցի ի քեզ եւ ի զաւակ քո յաւիտեան։ Եւ ել յերեսաց նորա բորոտեալ իբրեւ զձիւն։