1Եւ ասեն որդիք մարգարէիցն ցԵղիսէ. Ահաւասիկ տեղիս յորում մեք բնակեմք՝ նեղ է մեզ։ 2Երթիցուք մինչեւ ցՅորդանան, եւ առցուք անտի այր իւրաքանչիւր գերան մի, եւ արասցուք մեզ անդ բնակութիւն։ Եւ ասէ. Երթայք։ 3Եւ ասէ մի ոմն. Եկ եւ դու մեղմով երթիցես՝՝ ընդ ծառայս քո։ Եւ նա ասէ. Ես եկից։ 4Եւ գնաց ընդ նոսա. եւ չոգան ի Յորդանան, եւ հարկանէին փայտ։ 5Եւ ահա մին մինչդեռ ընկենոյր զհեծանն, անկաւ երկաթն ի ջուրն. եւ վայեաց, եւ ասէ. Ո՛հ, տէր, եւ զայն յանօթ առեալ էր։ 6Եւ ասէ այրն Աստուծոյ. Յո՞ր վայր անկաւ։ Եւ եցոյց նմա զտեղին. եւ ճեղքեաց փայտ եւ ընկէց անդր, եւ ի վեր եկաց երկաթն. 7եւ ասէ. Վերացո քեզէն։ Եւ ձգեաց զձեռն իւր եւ առ զնա։

8Եւ արքայն Ասորւոց տայր պատերազմ ընդ Իսրայելի. խորհեցաւ ընդ ծառայս իւր եւ ասէ. Ի տեղի մի յելմոնի՝՝ բանակեցայց ի դարանի։ 9Եւ առաքեաց Եղիսէ առ արքայն Իսրայելի եւ ասէ. Զգոյշ լեր, գուցէ անցանիցես ընդ այն տեղի, զի անդ թաքուցեալ նստին Ասորիք։ 10Եւ առաքեաց արքայն Իսրայելի ի տեղին զոր ասաց նմա Եղիսէ, եւ դարանայոյզ արար զնա, եւ զգուշացաւ անտի ոչ մի անգամ եւ ոչ երկիցս։ 11Եւ զայրացաւ անձն արքային Ասորւոց վասն բանին այնորիկ, եւ կոչեաց զծառայս իւր եւ ասէ ցնոսա. Ո՞չ պատմէք ինձ, եթէ ո՛ մատնէ զիս արքային Իսրայելի։ 12Եւ ասէ մի ոմն ի ծառայից նորա. Ոչ, տէր իմ արքայ. այլ Եղիսէ մարգարէ յԻսրայելի պատմէ արքայի Իսրայելի զամենայն զբանս քո զոր խօսեսցիս ի սենեկի քնոյ քո։ 13Եւ ասէ. Երթայք տեսէք ուր իցէ նա, եւ առաքեցից ըմբռնեցից զնա։ Եւ պատմեցին նմա եւ ասեն. Ահաւանիկ ի Դովթայիմ է։

14Եւ առաքեաց անդր կառս եւ երիվարս եւ զօր ծանր. եւ եկին գիշերի եւ պատեցին զքաղաքն։ 15Եւ կանխեաց յառնել ի պաշտօն Եղիսէ, եւ ել գնաց՝՝. եւ ահա զօր պատեալ էր զքաղաքաւն, եւ երիվարք եւ կառք. եւ ասէ ցնա պատանեակն. Տէր, զի՞ գործեսցուք։ 16Եւ ասէ Եղիսէ. Մի՛ երկնչիր, զի ընդ մեզ բազումք են քան ընդ նոսա։ 17Եւ եկաց յաղօթս Եղիսէ եւ ասէ. Տէր, բաց զաչս պատանեկիս եւ տեսցէ։ Եւ եբաց Տէր զաչս նորա, եւ ետես եւ ահա լեառնն լի էր ձիովք եւ հրեղէն կառօք շուրջ զԵղիսէիւ։ 18Եւ իջին առ նա. եւ եկաց յաղօթս Եղիսէ առ Տէր եւ ասէ. Հար զազգդ զայդ շլացութեամբ։ Եւ եհար զնոսա շլացութեամբ ըստ բանին Եղիսէի։ 19Եւ ասէ ցնոսա Եղիսէ. Ոչ այս ճանապարհ է եւ ոչ այս քաղաք. եկայք զկնի իմ եւ տարայց զձեզ առ այրն զոր խնդրէք։ Եւ տարաւ զնոսա ի Սամարիա։ 20Եւ եղեւ իբրեւ եմուտ ի Սամարիա, ասէ Եղիսէ. Բաց, Տէր, զաչս նոցա եւ տեսցեն։ Եւ եբաց Տէր զաչս նոցա եւ տեսին, եւ ահա էին ի մէջ Սամարիայ։

21Իբրեւ ետես զնոսա արքայն Իսրայելի, ասէ ցԵղիսէ, եթէ՝ Հարկանելով հարի՞ց զդոսա, հայր։ 22Եւ ասէ. Մի՛ հարկաներ, բայց եթէ զայնոսիկ զոր գերեսցես սրով քով եւ աղեղամբ քով՝ հարկանիցես՝՝. դիր հաց եւ ջուր առաջի դոցա, եւ կերիցեն եւ արբցեն եւ երթիցեն առ տէր իւրեանց։ 23Եւ արկ առաջի նոցա խոտս տակաւ մեծաւ՝՝ եւ կերան եւ արբին. եւ արձակեաց զնոսա, եւ գնացին առ տէր իւրեանց. եւ ոչ եւս յաւելին մեկնակազէնքն Ասորւոց գալ յերկիրն Իսրայելի։

24Եւ եղեւ յետ այնորիկ, ժողովեաց որդի Ադերայ՝՝ արքայ Ասորւոց զամենայն զբանակն իւր, եւ ել նստաւ զՍամարեաւ։ 25Եւ եղեւ սով մեծ ի Սամարիա, եւ նստէին զնովաւ, մինչեւ եղեւ խալամ իշոյ յիսուն սկեղ արծաթոյ, եւ չորրորդ կապճի աղբոյ աղաւնեաց՝ յիսուն եւ՝՝ հինգ արծաթոյ։ 26Եւ արքայ Իսրայելի շրջէր ի վերայ պարսպին. եւ կին մի աղաղակեաց առ նա եւ ասէ. Ապրեցո զիս, տէր արքայ։ 27Եւ ասէ. Մի՛ ապրեցուսցէ զքեզ Տէր, ուստի՞ ապրեցուցից զքեզ, ի կալո՞յ թէ ի հնձանէ։ 28Եւ ասէ ցնա արքայ. Զի՞ է քեզ։ Եւ ասէ. Կինս այս ասաց ցիս. Տուր զորդիդ քո եւ կերիցուք զդա այսօր, եւ զորդիս զիմ կերիցուք առ վաղիւ։ 29Եւ եփեցաք զորդին իմ եւ կերաք զնա. եւ ասեմ ցսա յաւուրն երկրորդի. Տուր զորդիդ քո եւ կերիցուք զդա. եւ թաքոյց զորդին իւր։ 30Եւ եղեւ իբրեւ լուաւ արքայ զբանս կնոջն, պատառեաց զհանդերձս իւր. եւ ինքն շրջէր ի վերայ պարսպին. եւ ետես ժողովուրդն զքուրձն որ ի վերայ մարմնոյ նորա ի ներքոյ։ 31Եւ ասէ. Օն եւ օն արասցէ ինձ Աստուած, եւ օն եւ օն յաւելցէ, եթէ կացցէ գլուխն Եղիսէի որդւոյ Սափատայ ի վերայ նորա այսօր։ 32Եւ Եղիսէ նստէր ի տան իւրում, եւ ծերքն նստէին ընդ նմա. եւ առաքեաց այր առաջի երեսաց իւրոց. եւ մինչչեւ եկեալ էր հրեշտակին առ նա, ասէ ցծերսն, եթէ՝ Գիտիցէ՞ք զի առաքեաց որդի սպանողին առնուլ զգլուխ իմ. իբրեւ մտանիցէ հրեշտակն,՝՝ կալջիք զնա ընդ դրօքն. ո՞չ ապաքէն ձայն ոտից տեառն նորա զկնի նորա իցէ։ 33Եւ մինչդեռ խօսէր ընդ նոսա, ահա հրեշտակն էջ առ նոսա. եւ ասէ. Ահա այս չարութիւն ի Տեառնէ է. զի՞ եւս համբերից Տեառն։