1Եւ ասէ Եղիսէ. Լուր զբան Տեառն. այսպէս ասէ Տէր. Քանզի վաղիւ այս ժամ իցէ գրիւ մի նաշհոյ սկեղ միոյ, եւ երկու գրիւք գարւոյ՝ սկեղ միոյ ի դրունս Սամարիայ։ 2Եւ պատասխանի ետ սպառազէնն յորոյ արքայ յենոյր ի ձեռն նորա՝ Եղիսէի եւ ասէ. Եթէ սահանս յերկինս արասցէ Տէր, միթէ լինիցի՞ բանդ այդ։ Եւ ասէ Եղիսէ. Ահա տեսցես աչօք քովք, եւ անտի մի՛ կերիցես։

3Եւ էին արք չորք բորոտք առ դրան քաղաքին, եւ ասեն այր ցընկեր իւր. Զի՞ նստիմք աստ եւ մեռանիմք. 4եթէ ասեմք՝ եթէ մտցուք ի քաղաք, սով է ի քաղաքին, եւ մեռանիմք անդ. եւ եթէ աստէն նստիցիմք, սակայն մեռանիմք. եւ արդ եկայք դիմեսցուք ի բանակն Ասորւոց. եթէ ապրեցուսցեն զմեզ, կեցցուք, եւ եթէ սպանցեն զմեզ, մեռցուք։ 5Եւ յարեան ընդ արշալուրշսն մտանել ի բանակն Ասորւոց, եւ եկին ի մասն ինչ՝՝ բանակին Ասորւոց, եւ ահա ոչ գոյր անդ մարդ. 6զի Տէր հնչեցոյց ի բանակն Ասորւոց շաչիւն կառաց եւ բարբառ զօրու մեծի. եւ ասեն այր ցեղբայր իւր. Արդ ի վարձու կալաւ ի վերայ մեր արքայն Իսրայելի զթագաւորս Քետացւոց, եւ զթագաւորս Եգիպտացւոց։ 7Եւ յարեան եւ փախեան ընդ մութն, եւ թողին զվրանս իւրեանց եւ զձիս իւրեանց եւ զէշս իւրեանց ի բանակին որպէս եւ կային, եւ փախեան մարդապուր։ 8Եւ մտին բորոտքն մինչեւ ի մասն մի՝՝ բանակին, մտին ի վրան մի եւ կերան եւ արբին. եւ առին անտի արծաթ եւ ոսկի եւ հանդերձս, եւ գնացին եւ չոգան թաքուցին. եւ դարձան եւ մտին յայլ վրան, եւ առին անտի եւ չոգան եւ թաքուցին։ 9Եւ ասեն այր ցընկեր իւր. Ոչ այսպէս է՝՝ զոր մեքս առնեմք. օրս այս օր աւետեաց է, եւ մեք լռիցե՞մք, եւ մնայցեմք լուսո՞յ առաւօտու, եւ գտանիցեմք անօրէնութիւն. բայց արդ եկայք մտցուք եւ պատմեսցուք զայս ի տան թագաւորին։ 10Եւ մտին եւ աղաղակեցին առ դրան քաղաքին, եւ պատմեցին նոցա եւ ասեն. Մտաք ի բանակն Ասորւոց, եւ ոչ գոյր անդ այր եւ ոչ ձայն մարդոյ, բայց միայն ձիք կապեալք եւ էշք կապեալք, եւ վրանք նոցա նոյնպէս կան։ 11Եւ աղաղակեցին բարապանքն, եւ ազդ արարին ի տուն թագաւորին ի ներքս։

12Եւ յարեաւ արքայ գիշերայն, եւ ասէ ցծառայս իւր. Պատմեցից ձեզ զոր ինչ արարին մեզ Ասորիքն. գիտացին թէ մեք սովիմք, ելին ի բանակէն եւ թաքեան ի բացի, ասեն. Թերեւս ելցեն ի քաղաքէն, եւ ըմբռնեսցուք զնոսա կենդանւոյն, եւ մտցուք ի քաղաքն եւ ելցուք՝՝։ 13Եւ պատասխանի ետ մի ոմն ի ծառայից նորա եւ ասէ. Առցեն հինգ ի ձիոց մնացելոց որ մնացեալ են աստէն յամենայն բազմութենէ Իսրայելի նուազութիւն, եւ առաքեսցուք անդր եւ տեսցուք։ 14Եւ առին երկուս հեծեալս ձիոց, եւ առաքեաց արքայ զհետ արքային Ասորւոց եւ ասէ. Երթայք եւ տեսէք։ 15Եւ գնացին զհետ նոցա մինչեւ ցՅորդանան. եւ ահա ամենայն ճանապարհն լի էր հանդերձիւ եւ կահիւ՝ զոր ընկեցին Ասորիքն ի խուճապելն իւրեանց. եւ դարձան հրեշտակքն եւ պատմեցին արքայի։

16Եւ ել ժողովուրդն եւ յափշտակեաց զբանակն Ասորւոց. եւ եղեւ գրիւ նաշհոյ՝ սկեղ միոյ, եւ երկու գրիւք գարւոյ սկեղ ըստ բանին Տեառն։ 17Եւ արքայ կացոյց զսպառազէնն, յորոյ յենոյր արքայ ի ձեռս նորա, եւ կոխեաց զնա ի խռանն ժողովուրդն առ դրանն, եւ մեռաւ, որպէս խօսեցաւ այրն Աստուծոյ, որ խօսեցաւ յիջանել հրեշտակին առ նա։ 18Եւ եղեւ որպէս խօսեցաւ Եղիսէ ընդ արքայի եւ ասէ, թէ՝ Երկու գրիւք գարւոյ սկեղ միոյ լինիցին, եւ գրիւ նաշհոյ՝ սկեղ. եւ եղիցի վաղիւ ի սոյն ժամ ի դրունս Սամարիայ։ 19Եւ պատասխանի ետ սպառազէնն Եղիսէի եւ ասէ. Եթէ սահանս յերկինս արասցէ Տէր, միթէ լինիցի՞ բանդ այդ։ Եւ ասէ Եղիսէ. Ահա տեսցես աչօք քովք եւ անտի մի՛ կերիցես։ 20Եւ եղեւ նմա այնպէս. եւ կոխեաց զնա ժողովուրդն ի խռանն առ դրանն, եւ մեռաւ։