1Լինէին եւ սուտ մարգարէք ի ժողովրդեանն, որպէս եւ այժմ ի ձեզ լինիցին սուտ վարդապետք, որք սպրդեալ մուծանեն հերձուածս կորստեան, եւ զոր Տէր գնեաց զնոսա՝՝ ուրացեալ, ածեն ի վերայ անձանց զարագահասն կորուստ։ 2Եւ բազումք անկեալ երթիցեն զհետ նոցա անառակութեանցն, վասն որոյ ճշմարտութեանն ճանապարհ հայհոյիցի։ 3Եւ ագահութեամբ մտացածին բանիւք առնիցեն զձեզ վտարանդիս. որոց դատաստանն ի բնէ ոչ դատարկանայ, եւ կորուստն նոցա ոչ նիրհէ։

4Զի եթէ ի հրեշտակսն յանցուցեալս Աստուած ոչ խնայեաց, այլ խաւարին կապանօք արկեալ ի տարտարոսն՝ ետ պահել ի դատաստան. 5նա՝ եւ ոչ ի սկզբանն աշխարհի խնայեաց. բայց զութերորդն զՆոյ, զարդարութեանն քարոզ, պահեաց ի ջրհեղեղէ աշխարհի ամբարշտելոցն ածեալ. 6եւ զքաղաքս Սոդոմացւոցն եւ Գոմորացւոց դարձուցեալ յաճիւն՝ դատեցաւ, օրինակ առ յապայ ամբարշտելոցն կացուցանէր։ 7Եւ զարդարն զՂովտ ձանձրացեալ յանկարգ գիջութեան գնացից՝ փրկեաց. 8քանզի ականատես եւ ականջալուր արդարն բնակեալ ի մէջ նոցա, օր ըստ օրէ զիւր սուրբ ոգիսն նոցա անօրէն գնացիւքն տանջէր։

ԴԵ.

9Գիտէ Տէր զաստուածապաշտս փրկել ի փորձութենէ, եւ զանիրաւս պահել ի տանջանս աւուրն դատաստանի։ 10Մանաւանդ որ զհետ մարմնոյ պղծալից ցանկութեանց իցեն երթեալ. արհամարհողք տէրութեանն, ժպիրհք, յանդգունք, չզանգիտեն զփառսն հայհոյել. 11ուր հրեշտակք զօրութեամբ եւ կարողութեամբ քան զնոսա մեծամեծք չածեն զնոքօք ի Տեառնէ զհայհոյութեանն դատաստան։ 12Այլ սոքա իբրեւ զանխօս անասունս ըստ բնածին բարուցն յեղծումն եւ յապականութիւն, որոց չենն գիտակ՝ հայհոյեն, յապականութեան իւրեանց եւ ապականեսցին, 13տանջեալք ի վարձուցն՝՝ անիրաւութեան. որ ցանկութիւն զաւուրն փափկութիւն համարին. բծկանք, արատաւորք, փափկացեալք ի պատիրս իւրեանց՝ լիեալ ձեզ խրախճանակիցք. 14աչս ունին հանգոյնս պոռնկաց, անդադարս ի մեղաց, պատրեն զանձինս յողդողդաց. որ ունին սիրտ հարեալ զագահութեան, մանկունք անիծից։ 15Թողեալ զուղղորդ ճանապարհն՝ մոլորեցան, զհետ երթեալ ճանապարհին Բաղաամայ Բէովրեան՝ զվարձս անիրաւութեան սիրեցին՝՝. 16որ կշտամբանս իւրոյ անօրէնութեանն ստացաւ զէշն անխօսուն. մարդկեղէն՝՝ բարբառովն բարբառեալ՝ արգել զմարգարէին զանօրէնութիւնն։ 17Այսպիսիքն են աղբեւրք անջրդիք եւ մէգք վարեալք ի մրրկէ, որոց աղջամուղջք խաւարին յաւիտեան պահեալ կան։ 18Քանզի մեծաբանս սնոտեաց բարբառեալ պատրեն գիջութեամբք, ցանկութեամբք մարմնոյ զայնոսիկ՝ որ ստոյգն փախչիցին յայնցանէ՝ որ ի մոլորութեանն շրջիցին. 19նոցա ազատութիւն խոստանան, եւ ինքեանք ապականութեանն ծառայք են. զի որով իւիք եւ յաղթիցի ոք, նորին եւ ծառայ է։ 20Զի եթէ փախուցեալք ի պղծութեանց աշխարհի՝ գիտութեամբ Տեառն մերոյ եւ Փրկչին Յիսուսի Քրիստոսի, եւ դարձեալ ընդ նոյնս շաղեալք պատիցին, եղեւ նոցա վախճանն չար քան զառաջինն։ 21Զի լաւ էր նոցա եթէ բնաւ իսկ չէր ծանուցեալ զարդարութեանն ճանապարհ, քան, զի ծանեան եւ յետս կացին ի սուրբ պատուիրանէն որ նոցա աւանդեցաւ։ 22Եկեալ ի դէպ նոցա ճշմարիտ առակին զգօնութեան, եթէ՝ Շուն դառնայ անդրէն ի փսխած իւր, եւ խոզ լուացեալ՝ ընդ տիղմ թաւալեալ։ *