1Եւ եղեւ ի դառնալ տարւոյն ի նոյն ժամանակ ելից թագաւորացն, եւ առաքեաց Դաւիթ զՅովաբ եւ զծառայս իւր ընդ նմա եւ զամենայն Իսրայէլ, եւ սատակեցին զորդիսն Ամոնայ, եւ նստան զՌաբաթաւ. եւ Դաւիթ նստէր յԵրուսաղէմ։ 2Եւ եղեւ ընդ երեկս եւ յարեաւ Դաւիթ յանկողնէ իւրմէ, եւ զգնայր ի վերայ տանեաց տան թագաւորին. եւ ետես ի տանեացն կին մի լուացեալ, եւ կինն գեղեցիկ տեսլեամբ յոյժ։ 3Եւ առաքեաց Դաւիթ եւ խնդրեաց զկինն, եւ ասէ. Ո՞չ դա է Բերսաբէէ, դուստր Եղիաբայ, կին Ուրիայ Քետացւոյ։ 4Եւ առաքեաց Դաւիթ հրեշտակս եւ առ զնա, եւ եմուտ առ նա եւ ննջեաց ընդ նմա. եւ նա էր սրբեալ ի դաշտանէ իւրմէ. եւ դարձաւ ի տուն իւր։ 5Եւ յղացաւ կինն, եւ առաքեաց պատմեաց Դաւթի եւ ասէ. Յղի եմ ես։ 6Եւ առաքեաց Դաւիթ առ Յովաբ եւ ասէ. Առաքեա առ իս զՈւրիա Քետացի։ Եւ առաքեաց Յովաբ զՈւրիա առ Դաւիթ։ 7Եւ եկեալ Ուրիա եմուտ առ Դաւիթ, եւ եհարց Դաւիթ զողջունէ Յովաբայ եւ զողջունէ զօրուն եւ զողջունէ պատերազմին։ 8Եւ ասէ Ուրիա. Ողջոյն է։՝՝ Եւ ասէ Դաւիթ ցՈւրիա. Արի էջ ի տուն քո եւ լուա զոտս քո։ Եւ ել Ուրիա ի տանէ արքայի, եւ ել զկնի նորա պարգեւ ի ձեռանէ արքայի։ 9Եւ ննջեաց Ուրիա առ դրան տանն արքայի ընդ ծառայս նորա, եւ ոչ էջ ի տուն իւր։ 10Եւ պատմեցին Դաւթի եւ ասեն, եթէ ոչ էջ Ուրիա ի տուն իւր։ Եւ ասէ Դաւիթ ցՈւրիա. Ո՞չ ի ճանապարհէ եկեալ ես դու, ընդէ՞ր ոչ իջեր ի տուն քո։ 11Եւ ասէ Ուրիա ցԴաւիթ. Տապանակն Աստուծոյ եւ Իսրայէլ եւ Յուդա բնակեալ են ի վրանս, եւ տէր իմ Յովաբ եւ ծառայք տեառն իմոյ բնակեալ են ի բացի, եւ ես մտանիցեմ ի տո՞ւն իմ ուտել եւ ըմպել եւ ննջել ընդ կնոջ իմում. եւ զիա՞րդ լինիցի այն.՝՝ կենդանի է անձն քո թէ արարից զբանդ զայդ։ 12Եւ ասէ Դաւիթ ցՈւրիա. Նիստ այսօր աստ, եւ վաղիւ արձակեցից զքեզ։ Եւ նստաւ Ուրիա յԵրուսաղէմ յաւուր յայնմիկ, եւ ի վաղիւ անդր։ 13Կոչեաց զնա Դաւիթ, եկեր նա առաջի նորա եւ արբ եւ արբեցաւ, եւ ել անագանի, ննջեաց յանկողնի իւրում ընդ ծառայս տեառն իւրոյ, եւ ի տուն իւր ոչ էջ։ 14Եւ եղեւ ընդ առաւօտն եւ գրեաց Դաւիթ հրովարտակ առ Յովաբ, եւ առաքեաց Դաւիթ ի ձեռն Ուրիայ։ 15Եւ գրեաց ի հրովարտակին եւ ասէ. Մատո զՈւրիա ընդդէմ սաստկացեալ պատերազմին, եւ դարձջիք ընդ կրուկ ի նմանէ, եւ հարցի եւ մեռցի։ 16Եւ եղեւ ի պահել Յովաբայ զքաղաքն, եւ ետ զՈւրիա ի տեղին ուր գիտէր թէ արք զօրութեան էին անդ։ 17Եւ ելին արք քաղաքին ի պատերազմ ընդ Յովաբայ, եւ անկան ի զօրուէ ծառայիցն Դաւթի եւ մեռան՝՝, եւ Ուրիա Քետացի մեռաւ։ 18Եւ առաքեաց Յովաբ եւ պատմեաց արքայի զամենայն զրոյց պատերազմին։ 19Եւ պատուէր ետ հրեշտակին եւ ասէ. Ի վախճանել քում զամենայն զրոյցս պատերազմիս խօսել ընդ արքայի, 20եւ եղիցի եթէ ելցէ ցասումն արքայի եւ ասասցէ ցքեզ, եթէ՝ Ընդէ՞ր մերձենայիք ի քաղաքն մարտնչել, եւ ո՞չ գիտէիք եթէ ի վերուստ ի պարսպացն նետաձիգ լինին. 21Ո՞ եհար զԱբիմելէք զորդի Յերոբաաղայ որդւոյ Ներեայ՝՝. ո՞չ ապաքէն կին մի բեկոր երկանի ընկէց ի վերայ նորա ի վերուստ ի պարսպէն, եւ մեռաւ ի Թամասի. ընդէ՞ր մօտեցայք ի պարիսպն. եւ ասասցես թէ՝ Եւ ծառայ քո Ուրիա Քետացի մեռաւ։ 22Եւ չոգաւ հրեշտակն Յովաբայ առ արքայ յԵրուսաղէմ, եւ եհաս եւ պատմեաց Դաւթի զամենայն ինչ զոր պատուիրեաց նմա Յովաբ, զամենայն իրս պատերազմին։ Եւ բարկացաւ Դաւիթ ի վերայ Յովաբայ, եւ ասէ ցհրեշտակն. Ընդէ՞ր մերձեցայք ի քաղաքն մարտնչել. ո՞չ գիտէիք եթէ հարկանելոց էք ի պարսպէն. ո՞ եհար զԱբիմելէք որդի Յերոբաաղայ. ո՞չ ապաքէն կին մի բեկոր երկանի ընկէց ի վերայ նորա ի պարսպէն, եւ մեռաւ ի Թամասի. ընդէ՞ր մերձենայիք ի պարիսպն՝՝։ 23Եւ ասէ հրեշտակն ցԴաւիթ. Զի սաստկացաւ ի վերայ մեր արք, եւ ելին առ մեզ արտաքս, եւ հասաք ի վերայ նոցա մինչեւ ցդուռն քաղաքին. 24եւ նետաձիգ եղեն աղեղնաւորքն ի ծառայս քո ի վերուստ ի պարսպէ անտի, եւ մեռան ի ծառայից արքայի, եւ ծառայ քո Ուրիա Քետացի մեռաւ։ 25Եւ ասէ Դաւիթ ցհրեշտակն. Այսպէս ասասցես ցՅովաբ. Մի՛ թուեսցի չար բանդ յաչս քո. զի երբեմն այսպէս ուտէ սուր, եւ երբեմն այնպէս. սաստկացո զպատերազմն ընդ քաղաքիդ եւ կործանեսցես զդա. եւ զօրացո զանձն քո՝՝։ 26Եւ իբրեւ լուաւ կինն Ուրիայ եթէ մեռաւ Ուրիա այր իւր, կոծեցաւ ի վերայ առն իւրոյ։ 27Իբրեւ անց սուգն, առաքեաց Դաւիթ եւ ամփոփեաց զնա ի տուն իւր, եւ եղեւ նմա կին եւ ծնաւ նմա որդի։ Եւ չար թուեցաւ բանն զոր արար Դաւիթ յաչս Տեառն։