1Եւ իմացաւ Յովաբ որդի Շարուհեայ, եթէ է սիրտ արքայի ի վերայ Աբիսողոմայ։ 2Առաքեաց Յովաբ ի Թեկուէ, եւ առ անտի կին մի իմաստուն, եւ ասէ ցնա. Սուգ առ եւ զգեցիր հանդերձ սգոյ. մի՛ օծանիցիս իւղով, եւ եղիցես իբրեւ զկին մի սգացեալ ի վերայ բազմօրեայ մեռելոյ։ 3Եւ եկեսցես առ արքայ, եւ խօսեսցիս ընդ նմա ըստ բանիս ըստ այսմիկ։ Եւ եդ Յովաբ բանս ի բերան նորա։ 4Եմուտ կինն Թեկուացի առ արքայ, եւ անկաւ ի վերայ երեսաց իւրոց ի գետին, եւ ասէ. Ապրեցո զիս արքայ, ապրեցո։ 5Եւ ասէ ցնա արքայ. Զի՞ է քեզ։ Եւ նա ասէ. Կարի իսկ տագնապ է ինձ.՝՝ կին մի այրի եմ ես. մեռաւ այր իմ. 6եւ աղախնոյ քո երկու որդիք էին, մարտեան ընդ միմեանս երկոքեան յանդի. եւ ոչ ոք էր որ համոզէր ի մէջ նոցա, եւ եհար մին զմեւս եղբայրն եւ սպան զնա։ 7Եւ ահա յարուցեալ է ամենայն ազգն ի վերայ աղախնոյ քո, ասեն. Տուր զսպանօղն եղբօր իւրոյ, եւ սպանցուք զնա փոխանակ անձին եղբօր իւրոյ, եւ բարձցուք զժառանգակալն քո. եւ շիջուցանիցեն զկայծակն իմ զմնացեալ, առ ի չթողլոյ առն իմում մնացորդ եւ անուն ի վերայ երեսաց երկրի։ 8Եւ ասէ արքայ. Երթ ողջամբ ի տուն քո, եւ ես պատուիրեցից վասն քո։ 9Եւ ասէ կինն Թեկուացի. Յիմ վերայ, արքայ, անօրէնութիւնն, եւ ի վերայ տան հօր իմոյ, եւ արքայ եւ աթոռ իւր քաւեալ։ 10Եւ ասէ արքայ. Ո՞վ է որ խօսեսցի ընդ քեզ, եւ ածցես զնա առ իս եւ ոչ եւս մերձեսցի առ քեզ։ 11Եւ ասէ. Յիշեսցէ արքայ զՏէր Աստուած իւր, ի յաճախել մերձաւորի արեանն ապականել. մի՛ ջնջեսցեն զորդեակն իմ։ Եւ ասէ Դաւիթ. Կենդանի է Տէր եթէ անկցի ի հերոյ որդւոյ քո մազ մի ի գետին։ 12Եւ ասէ կինն. Խօսեսցի աղախին քո առաջի տեառն իմոյ արքայի բան մի։ Եւ ասէ. Խօսեաց։ 13Եւ ասէ կինն. Ընդէ՞ր խորհեցար այդպիսի ինչ ի վերայ ժողովրդեանն Աստուծոյ կամ թէ ի բերանոյ արքայի՞ իցէ բանն այն վնասու՝ չդարձուցանել արքայի զմերժեալն յիւրմէ. 14զի մահու մեռանիցի, եւ իբրեւ զջուր հեղեալ յերկիր ոչ ամփոփիցի, եւ ոչ առնուցու Աստուած զոգին, եւ խորհիցի ոք մերժել՝՝ յինքենէ զմերժեալն։ 15Եւ արդ եկի խօսել առ արքայի տեառն իմոյ զբանս զայս. զի տեսանիցէ զիս ժողովուրդն եւ ասիցէ, թէ աղախին քո խօսեցաւ՝՝ ընդ արքայի, թերեւս արասցէ արքայ զբան աղախնոյ իւրոյ. 16զի լուիցէ արքայ եւ փրկեսցէ զիս ի ձեռաց առնն, որ խնդրէ ջնջել զիս եւ զորդի իմ ի ժառանգութենէ Աստուծոյ։ 17Եւ ասէ կինն՝՝. Եղիցի բան տեառն իմոյ արքայի ի զոհս, զի իբրեւ զհրեշտակ Աստուծոյ այնպէս է տէր իմ արքայ ի լսել զբարի եւ զչար. եւ Տէր Աստուած քո եղիցի ընդ քեզ։ 18Եւ պատասխանի ետ արքայ եւ ասէ ցկինն. Մի՛ թաքուցաներ յինէն զբան զոր ես հարցից քեզ։ Եւ ասէ կինն. Խօսեսցի տէր իմ արքայ։ 19Եւ ասէ արքայ. Միթէ ձեռն Յովաբայ իցէ՞ յամենայնի յայդմիկ ընդ քեզ։ Եւ ասէ կինն ցարքայ. Կենդանի է անձն քո, տէր իմ արքայ, եթէ իցէ յաջ կամ յահեակ յամենայնէ զոր խօսեցաւ տէր իմ արքայ. զի ծառայ քո Յովաբ՝ նա պատուիրեաց ինձ, եւ նա եդ ի բերան աղախնոյ քո զամենայն բանս զայսոսիկ, 20վասն բոլորելոյ յերեսաց բանիս այսորիկ՝ զոր արար ծառայ քո Յովաբ զբանս զայսոսիկ, եւ տէր իմ իմաստուն է ըստ իմաստութեան հրեշտակի Աստուծոյ՝ գիտել զամենայն ինչ որ յերկրի։

21Եւ ասէ արքայ ցՅովաբ. Ահաւասիկ արարի քեզ ըստ բանի քում ըստ այդմիկ. երթ դարձո ած զպատանեակն զԱբիսողոմ։ 22Եւ անկաւ Յովաբ ի վերայ երեսաց իւրոց յերկիր եւ երկիր եպագ նմա, եւ օրհնեաց զարքայ։ Եւ ասէ Յովաբ. Այսօր գիտաց ծառայ քո եթէ գտի շնորհս յաչս քո, տէր իմ արքայ, զի արար տէր իմ արքայ զբան ծառայի իւրոյ։ 23Եւ յարեաւ Յովաբ եւ գնաց ի Գեսուր, եւ ած զԱբիսողոմ յԵրուսաղէմ։ 24Եւ ասէ արքայ. Դարձցի ի տուն իւր, եւ զերեսս իմ մի՛ տեսցէ։ Եւ դարձաւ Աբիսողոմ ի տուն իւր, եւ զերեսս արքայի ոչ ետես։

25Եւ իբրեւ զԱբիսողոմ ոչ գոյր յամենայն Իսրայելի այր գեղեցիկ գովելի յոյժ. ի թաթից ոտից իւրոց մինչեւ ի գլուխ իւր ոչ գոյր ի նմա արատ։ 26Եւ ի փոքրել զհերս իւր լինէր ի սկսանելոյ աւուրց յաւուրս՝՝ փոքրել, զի կարի ծանրանայր ի վերայ նորա, եւ յորժամ փոքրէր, եւ կշռէր զհեր գլխոյ իւրոյ երկերիւր սիկղ ըստ արքունական սկեղ։ 27Եւ ծնան Աբիսողոմայ երեք ուստերք եւ դուստր մի եւ անուն նորա Թամար. եւ նա էր կին գեղեցիկ յոյժ տեսլեամբ եւ եղեւ կին Ռոբովամայ որդւոյ Սողոմոնի, եւ ծնաւ նմա զԱբիա՝՝։

28Եւ նստաւ Աբիսողոմ յԵրուսաղէմ աւուրս ամաց երկուց, եւ զերեսս արքայի ոչ ետես։ 29Եւ առաքեաց Աբիսողոմ առ Յովաբ յղել զնա առ արքայ. եւ ոչ կամեցաւ երթալ առ նա. եւ առաքեաց երկրորդ անգամ առ նա, եւ ոչ կամեցաւ երթալ։ 30Եւ ասէ Աբիսողոմ ցծառայս իւր. Գիտէք զվիճակ գետնոյ Յովաբայ, լի գարւով մօտ է առ իս. երթայք այրեցէք զնա հրով։ Եւ այրեցին ծառայքն Աբիսողոմայ զվիճակն Յովաբայ հրով։ Եւ եկին ծառայքն Յովաբայ առ նա պատառեալ զհանդերձս իւրեանց, եւ ասեն. Այրեցին ծառայքն Աբիսողոմայ զվիճակն հրով։՝՝ 31Եւ յարեաւ Յովաբ եւ եկն առ Աբիսողոմ ի տուն եւ ասէ ցնա. Ընդէ՞ր այրեցին ծառայք քո զվիճակն իմ հրով։ 32Եւ ասէ Աբիսողոմ ցՅովաբ. Յղեցի առ քեզ եւ ասեմ. Եկ այսր յղեցից զքեզ առ արքայ, ասել՝ թէ Ընդէ՞ր եկի ի Գեսուրայ, լաւ էր ինձ տակաւին անդ լինել քան ոչ տեսանել՝՝ զերեսս արքայի, եւ եթէ վնաս ինչ կայցէ յիս, սպան զիս։ 33Եւ եմուտ Յովաբ առ արքայ եւ պատմեաց նմա. եւ կոչեաց զԱբիսողոմ. եւ եմուտ առ արքայ եւ երկիր եպագ նմա, եւ անկաւ ի վերայ երեսաց իւրոց յերկիր առաջի արքայի. եւ համբուրեաց արքայ զԱբիսողոմ։