1Եւ Դաւիթ անցեալ էր սակաւիկ ինչ ըստ Հռովս, եւ ահա Սիբա պատանի Մեմփիբոսթեայ ընդ առաջ նորա, եւ զոյգք իշոց բեռնաւորաց, եւ ի նոսա երկերիւր նկանակ եւ հարեւր չամչեայ եւ հարեւր արմաւ եւ մար՝՝ մի գինւոյ։ 2Եւ ասէ արքայ ցՍիբա. Զի՞նչ է այդ։ Եւ ասէ Սիբա. Էշքդ նստելոյ արքայի, եւ հացդ եւ արմաւդ՝՝ ի կերակուր մանկանցդ, եւ գինիդ՝ ըմպելի լքելոցդ յանապատի աստ։ 3Եւ ասէ արքայ. Ո՞ւր է որդի տեառն քո։ Եւ ասէ Սիբա ցարքայ. Ահա նստի յԵրուսաղէմ. զի ասէ՝ Այսօր դարձուսցեն ինձ տունն Իսրայելի զթագաւորութիւն հօր իմոյ։ 4Եւ ասէ արքայ ցՍիբա. Ահա քեզ լիցի ամենայն ինչ որ է Մեմփիբոսթեայ։ Երկիր եպագ Սիբա եւ ասէ. Գտի շնորհս առաջի քո, տէր իմ արքայ։

5Եւ եկն արքայ Դաւիթ մինչեւ ցԲաւուրիմ, եւ ահա ելանէր անտի այր յազգականութենէ տանն Սաւուղայ, եւ անուն նորա Սեմէի որդի Գերեայ. ելանելով ելանէր եւ անիծանէր. 6եւ ձգէր քարինս Դաւթի եւ ամենեցուն որոց ընդ արքայի Դաւթի. եւ ամենայն ժողովուրդն եւ ամենայն զօրաւորք էին ընդ աջմէ եւ ընդ ահեկէ արքայի։ 7Եւ այսպէս ասէր Սեմէի յանիծանելն զնա. Ել, ել, այր արեանց եւ այր անօրէն. 8դարձոյց ի քեզ Տէր զամենայն արիւնս տանն Սաւուղայ, զի թագաւորեցեր փոխանակ նորա. եւ ետ Տէր զթագաւորութիւն քո՝՝ ի ձեռս Աբիսողոմայ որդւոյ քո. եցոյց քեզ զչարիս քո՝՝, զի այր արեանց ես դու։ 9Եւ ասէ Աբեսսա որդի Շարուհեայ ցԴաւիթ. Ընդէ՞ր անիծանէ այնպէս շուն մի մեռեալ զտէր իմ զարքայ. անցից եւ առից զգլուխ նորա։ 10Եւ ասէ արքայ. Զի՞ կայ իմ եւ ձեր, որդիք Շարուհեայ. թոյլ տուք նմա, թող անիծանէ այնպէս. զի Տէր ասաց նմա անիծանել զԴաւիթ. եւ ո՞վ ասասցէ թէ՝ Ընդէ՞ր արարեր այդպէս։ 11Եւ ասէ Դաւիթ ցԱբեսսա եւ ցամենայն ծառայս իւր. Ահաւանիկ որդի իմ որ ելեալ է յորովայնէ իմմէ՝ խնդրէ զանձն իմ, ո՜րչափ եւս որդին Յեմինայ. թոյլ տուք նմա եւ անիծցէ, զի Տէր ասաց նմա։ 12Թերեւս տեսցէ Տէր զտառապանս իմ, եւ հատուսցէ ինձ բարիս փոխանակ անիծից նորա յաւուր յայսմիկ։ 13Եւ երթայր Դաւիթ եւ արքն որ ընդ նմա զճանապարհն, եւ Սեմէի երթայր մօտ առ նա ընդ կողաց լերինն, երթայր եւ անիծանէր, եւ քարինս ի կողմանէ նորա ընկենոյր, եւ հող ցանէր ի վերայ։ 14Եւ եկն արքայ եւ ամենայն զօրն որ ընդ նմա աշխատեալք, եւ հանգեան անդ։

15Եւ Աբիսողոմ եւ ամենայն Իսրայէլ մտին յԵրուսաղէմ, եւ Աքիտոփէլ ընդ նմա։ 16Եւ եղեւ իբրեւ եկն Քուսի Արաքացի բարեկամ Դաւթի առ Աբիսողոմ, եւ ասէ Քուսի ցԱբիսողոմ. Կեցցէ արքայ։ 17Եւ ասէ Աբիսողոմ ցՔուսի. Ա՞յդ գութ էր քո ընդ բարեկամին քում. ընդէ՞ր ոչ չոգար ընդ բարեկամին քում։ 18Եւ ասէ Քուսի ցԱբիսողոմ. Ոչ այդպէս է, այլ զհետ այնորիկ զոր ընտրեաց Տէր եւ ժողովուրդս այս եւ ամենայն այր Իսրայելի՝ երթայց, եւ նորա եղէց եւ ընդ նմա նստայց։ 19Եւ երկրորդ անգամ՝ ո՞ւմ ծառայիցեմ ես, ո՞չ ապաքէն առաջի որդւոյ նորա. որպէս ծառայեցի առաջի հօր քո, նոյնպէս եղէց առաջի քո։

20Եւ ասէ Աբիսողոմ ցԱքիտոփէլ. Առէք խորհուրդ ի մէջ թէ զինչ գործեսցուք։ 21Եւ ասէ Աքիտոփէլ ցԱբիսողոմ. Մուտ առ հարճս հօր քո զորս եթող պահել զտունն իւր, եւ լուիցէ ամենայն Իսրայէլ թէ յամօթ արարեր զհայր քո. եւ զօրասցին ձեռք ամենեցուն որք են ընդ քեզ։ 22Եւ հարին վրան Աբիսողոմայ ի տանիս, եւ եմուտ Աբիսողոմ առ հարճս հօր իւրոյ յանդիման ամենայն Իսրայելի։ 23Եւ խորհուրդ Աքիտոփելայ զոր խորհէր յաւուրսն առաջինս, որպէս թէ հարցանիցէ ոք բան յԱստուծոյ, այնպէս էր ամենայն խորհուրդն Աքիտոփելայ ե՛ւ առ Դաւթի ե՛ւ առ Աբիսողոմայ։