1Եւ պատմեցաւ Յովաբայ եւ ասեն. Ահաւանիկ արքայ լայ եւ սգայ ի վերայ Աբիսողոմայ։ 2Եւ եղեւ փրկութիւնն յաւուր յայնմիկ ի սուգ ամենայն զօրուն. զի լուաւ զօրն յաւուր յայնմիկ, ասեն թէ՝ Տրտմեցաւ արքայ վասն որդւոյն իւրոյ։ 3Եւ խորշէր զօրն յաւուր յայնմիկ մտանել ի քաղաքն, որպէս խորշիցի զօր ամաչեցեալ յորժամ փախչիցի ի պատերազմէ։ 4Եւ արքայ ծածկեաց զերեսս իւր, եւ կական բարձ ի ձայն մեծ եւ ասէ. Որդեակ իմ Աբիսողոմ, Աբիսողոմ որդեակ իմ։

5Եւ եմուտ Յովաբ առ արքայ ի տուն եւ ասէ. Յամօթ արարեր այսօր զերեսս ամենայն ծառայից քոց, որ ապրեցուցին զքեզ այսօր, եւ զանձինս ուստերաց եւ դստերաց քոց, եւ զանձինս կանանց եւ զհարճից քոց. 6սիրել զատելիս քո եւ ատել զսիրելիս քո. եւ ուսուցեր այսօր եթէ ոչ ինչ համարիս զիշխանս քո եւ ոչ զծառայս քո. եւ ստուգեալ գիտեմ այսօր, զի եթէ Աբիսողոմ կենդանի էր, մեք ամենեքեան մեռեալ էաք, եւ այն էր քեզ հաճոյ։ 7Եւ արդ յարուցեալ ել եւ խօսեաց ի սիրտս ծառայից քոց. զի ի Տէր երդուեալ, եթէ ոչ ելանիցես այսօր, եթէ ագանիցի առ քեզ այր մի զգիշերս զայս. եւ գիտասջիր յանձն քո, թէ չար լինիցի քեզ այն քան զամենայն չարիս որ եկին ի վերայ քո ի մանկութենէ քումմէ մինչեւ ցայժմ։ 8Եւ յարեաւ արքայ եւ նստաւ ի դրանն. եւ ամենայն զօրուն պատմեցին եւ ասեն. Ահա արքայ նստի առ դրանն։ Եւ եմուտ ամենայն զօրն առաջի արքայի. եւ Իսրայէլ փախեաւ այր իւրաքանչիւր ի բնակութիւն իւր։

9Եւ ամենայն ժողովուրդն խղճէր յամենայն ցեղսն Իսրայելի. եւ ասէին. Արքայ Դաւիթ փրկեաց զմեզ յամենայն թշնամեաց մերոց, եւ նա ապրեցոյց զմեզ ի ձեռաց այլազգեաց. եւ արդ փախստական է յերկրէս եւ ի թագաւորութենէ իւրմէ յԱբիսողոմայ. 10եւ Աբիսողոմ զոր օծաք մեզ՝ մեռաւ ի պատերազմի. եւ արդ դուք զի՞ լռեալ կայք ի դարձուցանելոյ զարքայ։

11Եւ պատգամ ամենայն Իսրայելի եկն առ արքայ.՝՝ եւ արքայ Դաւիթ առաքեաց առ Սադովկ եւ Աբիաթար քահանայս եւ ասէ. Խօսեցարուք ընդ ծերս Յուդայ եւ ասացէք. Ընդէ՞ր լինիք յետինք դարձուցանել զարքայ ի տուն իւր։ Եւ պատգամ ամենայն Իսրայելի եկն առ արքայ։ 12Եւ ասէ Դաւիթ ցցեղն Յուդայ՝՝. Ոսկերք իմ եւ մարմինք իմ դուք՝ ընդէ՞ր լինիք յետինք դարձուցանել զարքայ ի տուն իւր։ 13Եւ ցԱմեսայի ասասջիք. Ո՞չ ոսկր իմ եւ մարմին իմ ես դու, եւ արդ օն եւ օն արասցէ ինձ Աստուած եւ օն եւ օն յաւելցէ, եթէ ոչ իշխան զօրուն լինիցիս առաջի իմ զամենայն աւուրս փոխանակ Յովաբայ։ 14Եւ դարձոյց զսիրտ ամենայն Յուդայ իբրեւ զառն միոջ, եւ առաքեցին առ արքայ եւ ասեն. Դարձիր դու եւ ամենայն ծառայք քո։ 15Եւ դարձաւ արքայ եւ եկն մինչեւ ցՅորդանան. եւ արք Յուդայ եկին ի Գաղգաղայ՝ երթալ ընդ առաջ արքայի, եւ անցուցանել զարքայ ընդ Յորդանան։

16Եւ աճապարեաց Սեմէի որդի Գերեայ որդւոյ Յեմինայ ի Բաւուրիմայ, եւ էջ ընդ առն Յուդայ ընդ առաջ արքայի Դաւթի, 17եւ հազար այր ընդ նմա ի Բենիամինէ, եւ Սիբա պատանի տանն Սաւուղայ, եւ հնգետասանեքին որդիք նորա ընդ նմա, եւ քսանեքին ծառայք նորա ընդ նմա, եւ կազմեցին զՅորդանան առաջի արքայի։ 18Եւ հարին սպասաւորութիւն անցուցանելոյ զարքայ. եւ անցին անցաւորք զարթուցանել՝՝ զտունն արքայի, եւ առնել զողորմութիւն առաջի աչաց նորա. եւ Սեմէի որդի Գերեայ անկաւ ի վերայ երեսաց իւրոց առաջի արքայի՝ մինչ անցանէր ընդ Յորդանան, 19եւ ասէ ցարքայ. Մի՛ համարեսցի տէր իմ արքայ անօրէնութիւն, եւ մի՛ յիշեսցէ զոր ինչ յանցեաւ ծառայ քո յաւուր յորում ելանէր տէր իմ յԵրուսաղեմէ, դնել արքայի ի սրտի իւրում. 20զի գիտաց ծառայ քո թէ մեղայ. եւ ահաւասիկ ես եկի այսօր յառաջագոյն քան զամենայն տունն Յովսեփայ, իջանել ընդ առաջ տեառն իմոյ արքայի։ 21Եւ պատասխանի ետ Աբեսսա որդի Շարուհեայ եւ ասէ. Միթէ փոխանակ այնորիկ ո՞չ մեռանիցի Սեմէի, զի անէծ զօծեալ Տեառն։ 22Եւ ասէ Դաւիթ. Զի՞ կայ իմ եւ ձեր, որդիք Շարուհեայ, զի լինիք դուք ինձ այսօր ի դաւաճանութիւն. մի՛ ոք մեռցի՝՝ այսօր այր յԻսրայելէ. միթէ ո՞չ գիտիցեմ ես, զի այսօր թագաւորեմ ես ի վերայ Իսրայելի։ 23Եւ ասէ արքայ ցՍեմէի. Ոչ մեռցիս։ Եւ երդուաւ նմա արքայ։

24Եւ Մեմփիբոսթէ որդի Յովնաթանու որդւոյ՝՝ Սաւուղայ էջ ընդ առաջ արքայի. եւ ոչ էր դարմանեալ զոտս իւր, եւ ոչ էր հատեալ զեղնգունս իւր,՝՝ եւ ոչ էր փոքրեալ զմօրուս իւր, եւ ոչ էր արարեալ զընչօք իւրովք,՝՝ եւ ոչ էր լուացեալ զհանդերձս իւր, յօրէ յորմէ հետէ գնաց արքայ մինչեւ ցօրն յորում եկն նա խաղաղութեամբ։ 25Եւ եղեւ իբրեւ եմուտ յԵրուսաղէմ, ել ընդ առաջ արքայի. եւ ասէ ցնա արքայ. Զի՞ է զի ոչ գնացեր ընդ իս, Մեմփիբոսթէ։ 26Եւ ասէ ցնա Մեմփիբոսթէ. Տէր իմ արքայ, ծառայ իմ արհամարհեաց զիս, զի ասաց ծառայ քո ցնա թէ՝ Կազմեա՝՝ ինձ էշ եւ հեծայց ի նա եւ գնացից ընդ արքայի. զի կաղ է ծառայ քո։ 27Եւ զայրացոյց ընդ իս ծառայ քո զքեզ տէր իմ արքայ. եւ տէր իմ արքայ արար զբարին իւր առաջի իւր՝՝ իբրեւ զհրեշտակ Աստուծոյ. եւ արդ արա որ ինչ բարի է յաչս քո։ 28Զի ոչ էր ամենայն տուն հօր իմոյ եթէ ոչ արք մահու տեառն իմոյ արքայի, եւ կարգեցեր զծառայ քո ընդ այնոսիկ որ ուտեն զսեղան արքայի. եւ արդ զի՞նչ իրաւունք կան իմ այսուհետեւ բողոք ունել միւսանգամ առ արքայ։ 29Եւ ասէ ցնա արքայ. Զի՞ եւս խօսիս զբանս քո. ասացի թէ դու եւ Սիբա բաժանեցէք զագարակն։ 30Եւ ասէ Մեմփիբոսթէ ցարքայ. Զամենայն իսկ առցէ, որովհետեւ եկն արքայ խաղաղութեամբ ի տուն իւր։

31Եւ Բերզելի Գաղաադացի էջ յՌոգելիմայ, եւ անցոյց զարքայ՝՝ ընդ Յորդանան, յուղարկել զնա ի Յորդանանէ։ 32Եւ Բերզելի այր ծեր էր յոյժ, որդի ամաց ութսնից. եւ նա կերակրեաց զարքայ մինչ բնակէր ի Բանակս, զի այր մեծ էր յոյժ։ 33Եւ ասէ արքայ ցԲերզելի. Դու անցցես ընդ իս եւ կերակրեցից զծերութիւն քո՝՝ ընդ իս յԵրուսաղէմ։ 34Եւ ասէ Բերզելի ցարքայ. Քանի՞ ինչ իցեն աւուրք կենաց իմոց, զի ելանիցեմ ընդ արքայի յԵրուսաղէմ. 35որդի ամաց ութսնից եմ ես այսօր, միթէ գիտիցե՞մ ինչ ի մէջ բարւոյ եւ չարի, կամ թէ իմանայցէ՞ ծառայ քո զոր ուտեմ կամ զոր ըմպեմ, կամ թէ լսիցե՞մ տակաւին զձայն գուսանաց եւ վարձակաց. եւ ընդէ՞ր լինիցի ծառայ քո բեռն տեառն իմոյ արքայի։ 36Սակաւ ինչ անց ծառայ քո ըստ Յորդանան ընդ արքայի, եւ ընդէ՞ր հատուցանիցես ինձ, արքայ, զհատուցումնդ զայդ. 37նստցի ծառայ քո եւ մեռցի ի քաղաքի իւրում, եւ ի գերեզմանի հօր եւ մօր իւրոյ. եւ ահա ծառայ քո Քամաամ անցցէ ընդ տեառն իմում արքայի, եւ արա նմա որ ինչ բարի թուի առաջի աչաց քոց։ 38Եւ ասէ արքայ. Անցցէ ընդ իս Քամաամ, եւ ես արարից նմա որ ինչ բարի իցէ առաջի աչաց իմոց. եւ զամենայն որ ինչ ակն ունիցիս յինէն՝ արարից քեզ։ 39Եւ անց ամենայն ժողովուրդն ընդ Յորդանան, անց եւ արքայ։ Եւ համբուրեաց արքայ զԲերզելի, եւ օրհնեաց զնա, եւ դարձաւ ի տեղի իւր։ 40Եւ անց արքայ ի Գաղգաղա, անց եւ Քամաամ ընդ նմա. եւ ամենայն ժողովուրդն Յուդայ անցին ընդ արքայի՝՝, եւ կէս ժողովրդեանն Իսրայելի։

41Եւ ահա ամենայն այր Իսրայելի եկին առ արքայ եւ ասեն ցնա. Զի՞ է զի գողացան զքեզ եղբարք մեր այր Յուդայ, եւ անցուցին զարքայ եւ զտուն իւր ընդ Յորդանան։ 42Եւ պատասխանի ետ այր Յուդայ առն Իսրայելի եւ ասէ. Քանզի մերձաւոր իսկ է իմ արքայ. եւ ընդէ՞ր դժկամակ եղեր վասն բանիս այսորիկ. միթէ ուտելով կերա՞ք ինչ յարքայէ, կամ թէ պարգե՞ւ ետ մեզ, կամ թէ զբե՞ռն ինչ եբարձ զմեր։՝՝ 43Պատասխանի ետ այր Իսրայելացի առն Յուդայ եւ ասէ. Տասն ձեռք իմ են յարքայի, եւ անդրանիկ ես եմ քան զքեզ.՝՝ նա եւ ի Դաւթի՝ ես ի վեր եմ քան զքեզ. եւ ընդէ՞ր այդպէս թշնամանեցեր զիս, եւ ոչ եղեւ ի համարի բան իմ, նախ ինձ դարձուցանել զարքայ առ իս։ Եւ խստացաւ բան առն Յուդայ քան զբան առն Իսրայելի։