1Եւ խօսեցաւ Դաւիթ Տեառն զբանս օրհնութեանս այսորիկ յաւուր յորում փրկեաց զնա Տէր ի ձեռաց ամենայն թշնամեաց իւրոց եւ ի ձեռաց Սաւուղայ, 2եւ ասէ. Տէր վէմ իմ, եւ ամրութիւն իմ, եւ փրկիչ իմ ինձ. 3Աստուած պահապան եղիցի ինձ՝՝, յուսացեալ եղէց ի նա. վերակացու իմ եւ եղջեւր փրկութեան իմոյ, պաշտպան իմ եւ ապաւէն փրկութեան իմոյ. յանիրաւէ փրկեսցես զիս, Տէր։ 4Զօրհնեալն զՏէր կարդացից, եւ ի թշնամեաց իմոց ապրեցայց։ 5Զի պաշարեցին զիս ջախջախանք մահու, ուղխք անօրէնութեան տագնապեցուցին զիս։ 6Երկունք մահու՝՝ պատեցան զինեւ, ժամանեցին ինձ որոգայթք մահու։ 7Ի նեղութեան իմում կարդացի առ Տէր, եւ առ Աստուած իմ աղաղակեցից, եւ լուիցէ ի տաճարէ սրբոյ՝՝ իւրմէ ձայնի իմում, եւ աղաղակ իմ յականջս նորա։ 8Հայեցաւ եւ՝՝ խռովեցաւ եւ շարժեցաւ երկիր, եւ հիմունք երկնից խռովեցան եւ տապալեցան. զի բարկացաւ նոցա Տէր։ 9Ել ծուխ ի բարկութենէ նորա, եւ հուր ի բերանոյ նորա կերիցէ. կայծակունք բորբոքեցան ի նմանէ։ 10Եւ խոնարհեցոյց զերկինս եւ էջ, եւ մէգ ի ներքոյ ոտից նորա։ 11Ել եւ նստաւ ի վերայ քերովբէից եւ թռեաւ, եւ երեւեցաւ ի վերայ թեւոց հողմոց։ 12Եւ եդ զխաւարն ծածկութիւն իւր, շուրջ զնովաւ խորան իւր. եւ խաւար ջրոց թանձրացոյց զամպս օդոց։ 13Ի լուսոյն առաջի նորա բորբոքեցան կայծակունք հրոյ։ 14Եւ որոտաց յերկնից Տէր, եւ Բարձրեալն ետ զձայն իւր։ 15Եւ առաքեաց զնետս իւր եւ ցրուեաց զնոսա, փայլատակեցոյց զփայլատակունս եւ զարհուրեցոյց զնոսա։ 16Եւ երեւեցան յորդութիւնք ծովու, եւ յայտնեցան հիմունք տիեզերաց ի սաստէ Տեառն եւ ի շնչելոյ հողմոյ բարկութեան նորա։ 17Առաքեաց ի բարձանց եւ առ զիս, ձգեաց զիս ի ջրոց բազմաց։ 18Կորզեաց զիս ի բռնութենէ թշնամեաց իմոց եւ յատելեաց իմոց, զի սաստկացան քան զիս։ 19Ժամանեցին ինձ աւուրք նեղութեան իմոյ, եւ եղեւ ինձ Տէր հաստատութիւն. 20եւ եհան զիս յանդորր եւ ապրեցոյց զիս, զի հաճեցաւ ընդ իս։ 21Եւ հատոյց ինձ Տէր ըստ արդարութեան իմում, եւ ըստ սրբութեան ձեռաց իմոց հատուսցէ ինձ Տէր։ 22Զի պահեցի զճանապարհս Տեառն, եւ ոչ ամբարշտեցայ յԱստուծոյ իմմէ։ 23Զի ամենայն իրաւունք նորա առաջի իմ են, եւ յարդարութեանց նորա ոչ հեռացայ։ 24Եւ եղէց նմա անբիծ, եւ յառաջագոյն զգուշացայց յանօրէնութենէ իմմէ։ 25Եւ հատուսցէ ինձ Տէր ըստ արդարութեան իմում, եւ ըստ սրբութեան ձեռաց իմոց առաջի աչաց նորա։ 26Ընդ սրբոյն սուրբ՝՝ եղիցես, եւ ընդ առն կատարելոյ կատարեսցիս. 27եւ ընդ ընտրելոյն ընտրեալ եղիցես, եւ ընդ թիւրելոյն թիւրեսցիս։ 28Զի դու զժողովուրդ տնանկ փրկեսցես, եւ զաչս ամբարտաւանից խոնարհեցուսցես՝՝. 29զի դու ես ճրագ իմ, Տէր, եւ դու, Տէր, լուսաւորեսցես ինձ զխաւար իմ։ 30Զի քեւ ընթացայց մենազինեալ, եւ Աստուծով իմով անցից ընդ պարիսպ։ 31Աստուած իմ հզօր՝՝, որոյ անարատ է ճանապարհ իւր. բան Տեառն հզօր քննեալ, վերակացու է ամենայն ապաւինելոց իւրոց։ 32Ո՞վ է հզօր՝ բաց ի քէն, Տէր, եւ ո՞վ է հաստիչ բաց յԱստուծոյ մերմէ։ 33Հզօր՝ որ զօրացուցանէ զիս զօրութեամբ. ձգեաց անարատ՝՝ զճանապարհս իմ, 34դնել զոտս իմ իբրեւ զեղջերուաց. եւ ի վերայ բարձանց կացուցանէ զիս։ 35Ուսուցանէ զձեռս իմ ի պատերազմ, եւ հաստատեաց աղեղն պղնձի զբազուկս իմ։ 36Եւ ետուր ինձ պաշտպանութիւն փրկութեան իմոյ. եւ հնազանդութիւն իմ յաճախեաց ինձ 37ընդարձակութիւն ի ներքոյ գնացից իմոց՝՝, եւ ոչ սասանեցան բարձք իմ։ 38Հալածեցից զթշնամիս իմ եւ ապականեցից զնոսա, եւ ոչ դարձայց մինչեւ սպառեցից զնոսա։ 39Խորտակեցից զնոսա եւ մի՛ կանգնեսցին, անկցին ի ներքոյ ոտից իմոց։ 40Եւ զօրացուսցես զիս զօրութեամբ ի պատերազմ, եւ կորացուսցես ի ներքոյ իմ զյարուցեալսն ի վերայ իմ։ 41Եւ զթշնամիս իմ դարձուցեր յետս յինէն եւ զատելիս իմ կոտորեցեր։ 42Աղաղակեսցեն՝ եւ ոչ ոք իցէ որ օգնեսցէ.՝՝ առ Տէր՝ եւ ոչ լուաւ նոցա։ 43Եւ լեսի զնոսա իբրեւ զհող երկրի, եւ իբրեւ զկաւ գռեհաց մանրեցից զնոսա։ 44Եւ փրկեսցես զիս ի կռուոյ ժողովրդոց, եւ պահեսցես զիս ի գլուխ ազգաց. ժողովուրդ զոր ոչ գիտէի՝ ծառայեաց ինձ, եւ ի լուր ունկան լուան ինձ։՝՝ 45Որդիք օտարոտիք ստեցին ինձ, եւ ի լուր ականջաց լուան ինձ. 46որդիք օտարոտիք ընկեսցին ի բաց, եւ սխալեսցին ի պաշարմանց իւրեանց՝՝։ 47Կենդանի է Տէր եւ օրհնեալ է Պահապանն իմ եւ բարձրասցի Աստուած իմ պահապան փրկութեան իմոյ։ 48Հզօր Տէր որ առնէ զվրէժխնդրութիւն, խրատէ զժողովուրդս ի ներքոյ իմ։ 49Եւ հանէ զիս ի թշնամեաց իմոց. եւ յարուցելոց ի վերայ իմ բարձրացուսցես զիս, յառնէ անիրաւութեանց փրկեսցես զիս։ 50Վասն այսորիկ գոհացայց զքէն ի մէջ ազգաց, Տէր, եւ անուան քում սաղմոս ասացից։ 51Մեծացուցանէ զփրկութիւն թագաւորի, եւ առնէ ողորմութիւն օծելոյ իւրում Դաւթի եւ զաւակի նորա մինչեւ ցյաւիտեան։