1Եւ յաւել սրտմտութիւն Տեառն բորբոքել ի վերայ Իսրայելի, եւ գրգռեաց զԴաւիթ ի նոսա եւ ասէ. Երթ թուեա զԻսրայէլ եւ զՅուդա։ 2Եւ ասէ արքայ ցՅովաբ իշխան զօրուն որ ընդ նմա. Շրջեա ընդ ամենայն ցեղսն Իսրայելի՝ ի Դանայ մինչեւ ցԲերսաբէէ, եւ հանդէս արա ժողովրդեանդ, եւ գիտացից զթիւ դոցա։ 3Եւ ասէ Յովաբ ցարքայ. Յաւելցէ Տէր ի ժողովուրդն որչափ ենն՝ հարիւրապատիկ, եւ տեսցեն աչք տեառն իմոյ արքայի. եւ տէր իմ արքայ ընդէ՞ր կամիցի զբանդ զայդ։ 4Եւ սաստկացաւ բանն արքայի առ Յովաբ եւ առ իշխանս զօրուն. եւ ել Յովաբ եւ ամենայն իշխանք զօրութեան՝՝ յերեսաց արքայի՝ առնել հանդէս ժողովրդեանն Իսրայելի։ 5Եւ անցին ընդ Յորդանան, եւ պատեցան ընդ Արոյեր՝՝ յաջմէ քաղաքին, որ ի մէջ ձորոյն Գադայ եւ Եղէազարու, 6եւ անցին ընդ Գաղաադ, եւ ի Թաբասոն եւ յԵսթոն եւ յԱդասէ. եւ հասին ի Դան՝՝, եւ պատեցան զՍիդոնաւ։ 7Եւ եկին ի Մափսար Տիւրոսի, եւ յամենայն քաղաքս Խեւացւոյն եւ Քանանացւոյն. եւ եկին ի հարաւոյ կողմանէ ի Յուդայ եւ՝՝ ի Բերսաբէէ։ 8Եւ շրջեցան ընդ ամենայն երկիրն, եւ եկին հասին ի կատարել ինն ամսոց եւ աւուրց քսանից՝ յԵրուսաղէմ։ 9Եւ ետ Յովաբ զհամար հանդիսի ժողովրդեանն արքայի. եւ եղեւ Իսրայելի ութ հարեւր հազար արանց զօրու սուսերամերկաց, եւ այր Յուդայ հինգ հարեւր հազար արանց մարտկաց։

10Եւ եհար զԴաւիթ սիրտն իւր յետ թուելոյ զժողովուրդն, եւ ասէ Դաւիթ ցՏէր. Մեղայ յոյժ զոր արարի. եւ արդ անցո զանօրէնութիւն ի ծառայէ քումմէ, զի ընդունայնացայ յոյժ։ 11Եւ յարեաւ Դաւիթ ընդ առաւօտն. եւ բան Տեառն եղեւ ի վերայ Գադայ մարգարէի տեսանողի առ Դաւիթ՝՝, եւ ասէ. 12Երթ խօսեաց ընդ Դաւթի եւ ասասցես. Այսպէս ասէ Տէր. Երիս ինչս ասեմ ի վերայ քո, եւ ընտրեսցես քեզ զմի ի նոցանէ, եւ արարից քեզ զայն։ 13Եւ եմուտ Գադ առ Դաւիթ, եւ պատմեաց նմա եւ ասէ ցնա. Ընտրեա քեզ լինել, եթէ եկեսցէ սով զերիս ամս յերկիր քո, կամ զերիս ամիսս փախչել յերեսաց թշնամեաց քոց եւ լինիցին հալածել զքեզ, կամ լինել զերիս աւուրս մահ յերկրի քում. եւ արդ ծանիր եւ տես զի՛նչ պատասխանի տաց առաքչին իմոյ։ 14Եւ ասէ Դաւիթ ցԳադ. Վտանգ է ինձ յամենայն կողմանց՝՝ յոյժ. բայց արդ անկայց ի ձեռս Տեառն, զի բազում են գթութիւնք նորա յոյժ, եւ մի՛ անկայց ի ձեռս մարդոյ։ Եւ ընտրեաց իւր Դաւիթ զմահն. եւ էին աւուրք հնձոց ցորենոյ։՝՝ 15Եւ ետ Տէր մահ յԻսրայէլ յառաւօտէ մինչեւ ցճաշաժամ. եւ սկսաւ սատակումն ի ժողովրդեանն՝՝, եւ մեռաւ ի ժողովրդենէ անտի ի Դանայ մինչեւ ցԲերսաբէէ՝ եւթանասուն հազար արանց։ 16Եւ ձգեաց հրեշտակն Աստուծոյ զձեռն իւր յԵրուսաղէմ ապականել զնա. եւ մխիթարեցաւ Տէր ի վերայ չարեացն, եւ ասէ ցհրեշտակն որ ապականէր զժողովուրդն. Շատ է, արդ ամփոփեա զձեռն քո։ Եւ հրեշտակն Տեառն կայր առ կալոյն Ոռնեայ Յեբուսացւոյ։ 17Եւ ասէ Դաւիթ ցՏէր, իբրեւ ետես զհրեշտակն որ հարկանէր զժողովուրդն, ասէ. Աւասիկ կամ, ես մեղայ, ես հովիւս յանցեայ, եւ դոքա ոչխարքդ զի՞ արարին. եղիցի ձեռն քո յիս եւ ի տուն հօր իմոյ։

18Եւ եկն Գադ առ Դաւիթ յաւուր յայնմիկ եւ ասէ ցնա. Ել եւ կանգնեա Տեառն սեղան ի կալն Ոռնեայ Յեբուսացւոյ։ 19Եւ ել Դաւիթ ըստ բանին Գադայ, որպէս եւ պատուիրեաց նմա Տէր։ 20Եւ խոնարհեցաւ Ոռնա իբրեւ՝՝ ետես զարքայ եւ զծառայսն նորա երթեալս առ նա, եւ ել առ նա եւ երկիր եպագ Տեառն ի վերայ երեսաց իւրոց յերկիր։ 21Եւ ասէ Ոռնա. Զի՞ է զի եկն տէր իմ արքայ առ ծառայ իւր։ Եւ ասէ Դաւիթ. Գնել ի քէն զկալս, շինել սեղան Տեառն. զի դադարեսցէ ապականութիւն ի ժողովրդենէն։ 22Եւ ասէ Ոռնա ցԴաւիթ. Առցէ եւ մատուսցէ տէր իմ արքայ Տեառն, որպէս եւ հաճոյ իցէ առաջի աչաց նորա. ահաւասիկ եզինքս յողջակէզ, եւ անիւքդ եւ կահ եզանցդ ի փայտ։ 23Զամենայն ետ Ոռնա արքայի՝՝. եւ ասէ Ոռնա ցարքայ. Տէր Աստուած քո օրհնեսցէ զքեզ։ 24Եւ ասէ արքայ ցՈռնա. Ոչ այդպէս, այլ գնելով գնեցից ի քէն գնոց, եւ ոչ մատուցից Տեառն Աստուծոյ իմոյ ողջակէզ ձրի։ Եւ գնեաց Դաւիթ զկալն եւ զեզինսն արծաթոյ յիսուն սկեղ։ 25Եւ շինեաց անդ Դաւիթ սեղան Տեառն Աստուծոյ, եւ եհան ողջակէզս եւ խաղաղականս ի վերայ նորա։ Եւ յաւել Սողոմոն ի սեղանն յետոյ, զի փոքր էր զառաջինն։ Եւ լուաւ Տէր՝՝ երկրին, եւ արգելաւ սատակումն յԻսրայելէ։