1Եւ եկին ամենայն ցեղքն Իսրայելի առ Դաւիթ ի Քեբրոն, խօսեցան եւ ասեն. Ահաւասիկ ոսկերք քո եւ մարմինք քո եմք։ 2Եւ յերէկն եւ յեռանդ մինչ էր Սաւուղ թագաւոր ի վերայ մեր, դու էիր որ մուծանէիր եւ հանէիր զԻսրայէլ. եւ ասաց քեզ Տէր. Դու հովուեսցես ժողովրդեան իմոյ Իսրայելի, եւ դու լիցիս առաջնորդ ի վերայ Իսրայելի։ 3Եւ եկին ամենայն ծերքն Իսրայելի առ արքայ ի Քեբրոն, եւ ուխտեաց ընդ նոսա ուխտ արքայ Դաւիթ ի Քեբրոն առաջի Տեառն. եւ օծին զԴաւիթ թագաւոր ի վերայ ամենայն Իսրայելի։

4Որդի ամաց երեսնից Դաւիթ ի թագաւորել իւրում. եւ քառասուն ամ թագաւորեաց։ 5Եւթն ամ եւ վեց ամիս թագաւորեաց ի Քեբրոն ի վերայ Յուդայ, եւ երեսուն եւ երիս ամս թագաւորեաց ի վերայ ամենայն Իսրայելի եւ Յուդայ յԵրուսաղէմ։

6Եւ չոգաւ Դաւիթ եւ արք նորա յԵրուսաղէմ առ Յեբուսացին բնակեալ յերկրին. եւ ասացաւ Դաւթի թէ՝ Ոչ մտցես դու այսր, քանզի ընդդէմ դարձան կոյրք եւ կաղք՝՝ եւ ասեն. Մի՛ մտցէ այսր Դաւիթ։ 7Եւ ա՛ռ Դաւիթ զՍիոն եւ զամրոց նորա՝՝, այն է քաղաք Դաւթի։ 8Եւ ասէ Դաւիթ յաւուր յայնմիկ. Ամենայն որ հարկանիցէ սրով զՅեբուսացին, եւ մատիցէ սրով եւ ի կաղսն եւ ի կոյրս եւ յատելիս անձին Դաւթի. վասն այնորիկ ասեն. Կոյրք եւ կաղք մի՛ մտցեն ի տուն Տեառն։ 9Եւ նստաւ Դաւիթ յամրոցին, եւ կոչեցաւ այն քաղաք Դաւթի. եւ շինեաց զնա քաղաք՝՝ Դաւիթ շուրջանակի ծագէ ի ծագ, եւ զտունն իւր՝՝։ 10Եւ երթալով երթայր Դաւիթ եւ մեծանայր, եւ Տէր ամենակալ էր ընդ նմա։

11Եւ առաքեաց Քիրամ արքայ Տիւրոսի հրեշտակս առ Դաւիթ, եւ փայտս եղեւնեայս եւ հիւսունս փայտից եւ ճարտարապետս քարանց, եւ շինեցին տուն Դաւթի։ 12Եւ գիտաց Դաւիթ եթէ հաստատեաց զնա Տէր թագաւոր ի վերայ Իսրայելի, եւ թէ բարձրացաւ թագաւորութիւն նորա վասն ժողովրդեան նորա Իսրայելի։ 13Եւ առ եւս Դաւիթ կանայս եւ հարճս յԵրուսաղեմէ՝ յետ գնալոյ նորա ի Քեբրոնէ. եւ եղեն Դաւթի եւ այլ եւս ուստերք եւ դստերք։ 14Եւ այս են անուանք ծնելոց որդւոց նորա յԵրուսաղէմ. Սամաաթ, Յեսիբաթ, Նաթան, Գաղամաան, 15Յեբաար, Թեմեսուս, Եղփաղատ, Նագեդ, Նափեկ, 16Յեննաթա, Եղիսամիս, Բաղիգադ,՝՝ Եղիփաղէտ։

17Եւ լուան այլազգիքն եթէ օծեալ է Դաւիթ թագաւոր ի վերայ Իսրայելի, եւ ելին ամենայն այլազգիքն խնդրել զԴաւիթ. եւ լուաւ Դաւիթ եւ էջ յամրոցն։ 18Եւ այլազգիքն եկին հասին եւ խառնեցան ի հովիտս Տիտանացն։ 19Եւ եհարց Դաւիթ ի Տեառնէ եւ ասէ. Եթէ ելի՞ց ի վերայ այլազգեացն, եւ մատնեսցե՞ս զնոսա ի ձեռս իմ։ Եւ ասէ Տէր ցԴաւիթ. Ել. զի մատնելով մատնեցից զայլազգիսն ի ձեռս քո։ 20Եւ եկն Դաւիթ ի վերուստ խրամատիցն՝՝, եւ կոտորեաց անդ զայլազգիսն. եւ ասէ Դաւիթ. Տէր խրամատեաց զթշնամիս իմ առաջի իմ, որպէս խրամատիցին ջուրք. վասն այնորիկ կոչեցաւ անուն տեղւոյն այնորիկ Ի վերայ խրամատից՝՝։ 21Եւ թողին անդ զաստուածս իւրեանց, եւ առ զնոսա Դաւիթ եւ արքն որ ընդ նմա։

22Եւ յաւելին այլազգիքն միւսանգամ ելանել, եւ գումարեցան ի հովիտս Տիտանացւոց։ 23Եւ եհարց Դաւիթ ի Տեառնէ։ Եւ ասէ, եթէ՝ Ելի՞ց ի վերայ այլազգեացն, եւ մատնեսցե՞ս զնոսա ի ձեռս իմ։ Եւ ասէ Տէր. Մի՛ ելաներ ընդդէմ նոցա, դարձիր ի նոցանէն, եւ եկեսցես ի թեւէ նոցա մօտ ի Լալօնսն՝՝. 24եւ եղիցի յորժամ լսիցես զձայն շարժման անտառին Լալօնից՝՝, յայնժամ իջցես առ նոսա՝՝. քանզի յայնժամ ելցէ Տէր առաջի քո կոտորել ի պատերազմի այլազգեացն։ 25Եւ արար Դաւիթ որպէս հրաման ետ նմա Տէր, եւ եհար զայլազգիսն ի Գաբաւոնէ մինչեւ ցԳազերա։