1Եւ ժողովեաց միւսանգամ Դաւիթ զամենայն երիտասարդս յԻսրայելէ իբրեւ եւթանասուն հազար։ 2Եւ յարեաւ գնաց Դաւիթ եւ ամենայն ժողովուրդ նորա ընդ նմա յիշխանացն Յուդայ ի զառիվերն ընդ որ ել տապանակն՝՝ Աստուծոյ, յորոյ վերայ կոչեցաւ անուն Տեառն Աստուծոյ զօրութեանց, որ նստի ի քերովբէս ի վերայ նորա։ 3Եւ եհան եդ զտապանակն Տեառն ի վերայ սայլի նորոյ։ 4Եւ առ զնա ի տանէ Աբինադաբայ բլրացւոյ. եւ Ոզա եւ եղբարք նորա որդիք Աբինադաբայ՝ վարէին զսայլն հանդերձ տապանակաւն, եւ եղբարք նորա երթային առաջի տապանակին։ 5Եւ Դաւիթ եւ որդիքն Իսրայելի խաղային առաջի Տեառն տաւղօք եւ նուագարանօք զօրութեամբ, եւ երգովք եւ քնարօք եւ սրնգօք եւ թմբկօք եւ ծնծղայիւք եւ փողովք՝՝։

6Եւ եկին մինչեւ ցկալն Աբինադաբայ. եւ ձգեաց Ոզա զձեռն իւր ի տապանակն Աստուծոյ ունել զնա, եւ կալաւ զնա. զի թիւրեաց զնա զուարակն ունելոյ անտի զնա՝՝։ 7Եւ բարկացաւ Տէր Ոզայ, եւ եհար զնա անդ Աստուած վասն յանդգնութեանն, եւ մեռաւ անդէն առ տապանակին Տեառն առաջի՝՝ Աստուծոյ։ 8Եւ տրտմեցաւ Դաւիթ՝ զի խրամատեաց Տէր խրամատութիւն յՈզա. եւ կոչեցաւ տեղին այն Խրամատութիւն Ոզայ մինչեւ ցայսօր։ 9Եւ երկեաւ Դաւիթ ի Տեառնէ յաւուր յայնմիկ եւ ասէ. Զիա՞րդ մտանիցէ առ իս տապանակդ Աստուծոյ։ 10Եւ ոչ կամեցաւ Դաւիթ տանել առ ինքն զտապանակ ուխտին Տեառն ի քաղաքն Դաւթի. եւ խոտորեցոյց զնա Դաւիթ ի տունն Աբեդդարայ Գեթացւոյ։ 11Եւ նստաւ տապանակն Տեառն ի տան Աբեդդարայ Գեթացւոյ ամիսս երիս. եւ օրհնեաց Տէր զԱբեդդար եւ զամենայն տուն նորա։

12Եւ պատմեցին Դաւթի եւ ասեն. Օրհնեաց Տէր զտունն Աբեդդարայ եւ զամենայն ինչ որ նորա վասն տապանակին Աստուծոյ։ Եւ չոգաւ Դաւիթ եւ եհան զտապանակն Տեառն ի տանէ Աբեդդարայ ի քաղաք Դաւթի ուրախութեամբ։ 13Եւ էին ընդ նմա որ բառնային զտապանակն եւթն դաս պարուց, եւ սպանդ զուարակի եւ գառանց։ 14Եւ Դաւիթ հարկանէր զտաւիղս նուագարանացն առաջի Տեառն. եւ էր Դաւիթ զգեցեալ պատմուճան հանդերձեալ՝՝։ 15Եւ Դաւիթ եւ ամենայն տունն Իսրայելի հանին զտապանակն Տեառն հռչակաւ եւ ձայնիւ փողոյ։ 16Եւ եղեւ ի հպել տապանակին ի քաղաքն Դաւթի, եւ Մեղքող դուստր Սաւուղայ հայէր ընդ պատուհանն. եւ ետես զԴաւիթ արքայ զի կաքաւէր եւ նուագէր զնուագարանսն՝՝ առաջի Տեառն, անգոսնեաց զնա ի սրտի իւրում։ 17Եւ բերին զտապանակն Տեառն, եւ եդին զնա ի տեղւոջ իւրում ի մէջ խորանին զոր եհար նմա Դաւիթ. եւ մատոյց Դաւիթ ողջակէզս առաջի Տեառն եւ խաղաղականս։ 18Եւ իբրեւ կատարեաց Դաւիթ մատուցանել զողջակէզսն եւ զխաղաղականս, օրհնեաց զժողովուրդն յանուն Տեառն զօրութեանց։ 19Եւ բաշխեաց ամենայն ժողովրդեանն, յամենայն զօրութեան Իսրայելի ի Դանայ մինչեւ ցԲերսաբէէ,՝՝ յառնէ մինչեւ ցկին, իւրաքանչիւր ումեք բլիթ մի հացի, եւ պատառ մի ի կասկարայից, եւ քաքար մի ի տապակէ. եւ գնաց ամենայն ժողովուրդն իւրաքանչիւր ոք ի տուն իւր։

20Եւ դարձաւ Դաւիթ օրհնել զտուն իւր. եւ ել Մեղքող դուստր Սաւուղայ ընդ առաջ Դաւթի, եւ օրհնեաց զնա եւ՝՝ ասէ. Քանի՜ փառաւորեալ էր այսօր արքայ Իսրայելի, որ հոլանեցաւ այսօր առաջի աղախնանց եւ ծառայից իւրոց, զոր օրինակ հոլանիցի հոլանելով մի ոք ի կաքաւչաց։ 21Եւ ասէ Դաւիթ ցՄեղքող. Առաջի Տեառն կաքաւեցից, օրհնեալ է Տէր Աստուած՝՝ որ ընտրեաց զիս քան զհայր քո եւ քան զամենայն տուն նորա, եւ կացոյց զիս առաջնորդ ի վերայ ժողովրդեան իւրոյ Իսրայելի, եւ խաղացից եւ կաքաւեցից՝՝ առաջի Տեառն։ 22Եւ հոլանեցայց սոյնպէս՝՝ եւս քան զեւս. եւ եղէց անպիտան յաչս քո, եւ ընդ աղախնայս ընդ որս ասացեր փառաւորել՝ փառաւորեցայց։ 23Եւ Մեղքողայ դստեր Սաւուղայ ոչ եղեւ որդի մինչեւ ցօր մահուան իւրոյ։