ԲԶ.

1Իսկ Սաւղոս տակաւին լցեալ սպառնալեօք եւ սպանմամբ աշակերտացն Տեառն՝՝, մատուցեալ առ քահանայապետն՝ 2խնդրեաց ի նմանէ թուղթս ի Դամասկոս առ ժողովուրդսն. որպէս թէ զոք գտցէ զայնր ճանապարհաւ, արս կամ կանայս, կապեալս ածցէ յԵրուսաղէմ։ 3Եւ ընդ երթալն նորա՝ եղեւ մերձենալ ի Դամասկոս. յանկարծակի շուրջ զնովաւ փայլատակեաց լոյս յերկնից։ 4Եւ անկեալ յերկիր՝ լուաւ բարբառ որ ասէր ցնա. Սաւուղ, Սաւուղ, զի՞ հալածես զիս։ 5Եւ ասէ. Ո՞վ ես, Տէր։ Եւ նա ասէ. Ես եմ Յիսուս զոր դուն հալածես. 6այլ յոտն կաց եւ մուտ ի քաղաքդ, եւ պատմեսցի քեզ զինչ պարտ իցէ առնել։ 7Իսկ արքն որ ընդ նմայն երթային, կային անշշունջ, զձայնն միայն լսէին, բայց տեսանէին եւ ոչ ինչ։ 8Յարեաւ Սաւղոս յերկրէ անտի, եւ աչօք բացօք ոչ զոք տեսանէր. զձեռանէ առեալ նորա՝ մուծին ի Դամասկոս։ 9Եւ էր անդ աւուրս երիս եւ ո՛չ տեսանէր. եւ ոչ եկեր եւ ոչ արբ։

10Եւ էր ոմն աշակերտ ի Դամասկոս Անանիա անուն. ասէ ցնա Տէր ի տեսլեան. Անանիա։ Եւ նա ասէ. Ահաւասիկ եմ, Տէր։ 11Եւ ասէ ցնա Տէր. Յոտն կաց եւ գնա ընդ փողոցն որ կոչի Ուղիղ, եւ խնդրեսցես յապարանսն Յուդայ Սաւղոս անուն զՏարսոնացի. զի կայ դեռ յաղօթս։ 12Եւ ետես ի տեսլեան այր մի Անանիա անուն, մտեալ եւ եդեալ ի վերայ նորա զձեռն, որպէս զի տեսցէ։ 13Պատասխանի ետ Անանիա. Տէր, լուայ ի բազմաց վասն առնն այնորիկ, որչափ արար չարիս սրբոց քոց յԵրուսաղէմ. 14եւ աստ ունի իշխանութիւն ի քահանայապետիցն, կապել զամենեսեան որ կարդան զանուն քո։ 15Ասէ ցնա Տէր. Երթ դու, զի անօթ ընտրութեան է ինձ նա, կրել զանուն իմ առաջի հեթանոսաց եւ թագաւորաց եւ որդւոցն Իսրայելի։ 16Քանզի ես իսկ ցուցից նմա որչափ պարտ իցէ նմա չարչարել վասն անուան իմոյ։ 17Եւ գնաց Անանիա եւ եմուտ յապարանսն, եւ եդեալ ի վերայ նորա ձեռս՝ ասէ. Սաւուղ եղբայր, ի վեր հայեաց,՝՝ Տէր առաքեաց զիս, Յիսուս որ երեւեցաւն քեզ ի ճանապարհին յորում գայիրն, որպէս զի տեսցես եւ լցցիս Հոգւով Սրբով։ 18Եւ վաղվաղակի անկան յաչաց նորա իբրեւ կեղեւանք. ետես եւ յարեաւ մկրտեցաւ։ 19Եւ առեալ կերակուր՝ զօրացաւ. եւ եղեւ ի Դամասկոս ընդ աշակերտսն աւուրս ինչ։

20Եւ վաղվաղակի ի ժողովուրդսն քարոզեաց զՅիսուս, թէ սա է Որդին Աստուծոյ։ 21Զարմացեալ էին ամենեքեան որ լսէինն, եւ ասէին. Ո՞չ սա էր որ աւար հարկանէր յԵրուսաղէմ զայնոսիկ, որ կարդային զանուն Յիսուսի՝՝. եւ այսր նմին իրի եկեալ է, զի կապեալս զսոսա տարցի առ քահանայապետսն։ 22Այլ Սաւղոս առաւել եւս զօրանայր եւ յաղթահարէր զՀրեայսն որ բնակեալ էին ի Դամասկոս. եւ խելամտեցուցանէր թէ սա է Քրիստոսն։ 23Իբրեւ կատարէին աւուրք բազումք, խորհեցան Հրեայքն սպանանել զնա։ 24Յայտնեցաւ Սաւղոսի նենգութիւն նոցա, քանզի պահէին զդրունսն ի տուէ եւ ի գիշերի որպէս զի սպանցեն զնա։ 25Եւ առեալ զնա աշակերտացն ի գիշերի՝ ընդ պարիսպն կախեալ իջուցին վանդակաւ։

26Իբրեւ եկն Սաւղոս յԵրուսաղէմ, ընդելանէր յարել յաշակերտսն. եւ ամենեքեան երկնչէին ի նմանէ, չհաւատային թէ իցէ աշակերտ։ 27Բայց Բառնաբայ առեալ զնա՝ ած առ առաքեալսն, եւ պատմեաց նոցա որպէս ի ճանապարհին ետես զՏէր, եւ զի խօսեցաւ ընդ նմա, եւ զի ի Դամասկոս համարձակեցաւ յանուն Յիսուսի։ 28Եւ էր ընդ նոսա ի մտանել եւ ելանել յԵրուսաղէմ, համարձակեալ յանուն Տեառն։ 29Խօսէր եւ վիճէր ընդ Յոյնսն. եւ նոքա խոկային սպանանել զնա։ 30Եւ իմացեալ եղբարց՝ իջուցին զնա ի Կեսարիա, եւ առաքեցին զնա ի Տարսոն։

31Բայց եկեղեցին ընդ ամենայն Հրէաստան եւ ի Սամարիա եւ ի Գալիլեա ունէր խաղաղութիւն, շինեալ եւ երթեալ զհետ երկիւղի Տեառն եւ մխիթարութեամբ Հոգւոյն Սրբոյ բազմանայր։

Բէ.

32Եւ եղեւ ի շրջելն Պետրոսի առ ամենեքումբք, իջանել նմա եւ առ սուրբսն որ բնակեալ էին ի Լիւդդա։ 33Եւ եգիտ անդ այր մի, որում անուն էր Ենեա, ութեմեան դնէր ի մահիճս անդամալոյծ։ 34Եւ ասէ ցնա Պետրոս. Ենեա, բժշկէ զքեզ Տէր Յիսուս Քրիստոս՝՝, արի եւ քեզէն թօթափեա զանկողինս քո։ Եւ վաղվաղակի յարեաւ։ 35Եւ տեսին զնա ամենեքեան որ բնակեալ էին ի Լիդդա եւ ի Սարովնա, որք եւ դարձան իսկ ի Տէր։ 36Եւ ի Յոպպէ էր կին ոմն աշակերտեալ անուն Տաբիթա, (որ թարգմանեալ կոչի Այծեմնիկ.) սա էր լի գործովք բարեօք եւ ողորմութեամբք զոր առնէր։ 37Եւ եղեւ յաւուրսն յայնոսիկ հիւանդանալ նմա եւ մեռանել. լուացին զնա եւ եդին ի դստիկոնի անդ։ 38Եւ մերձ էր Լիւդդա ի Յոպպէ. աշակերտացն լուեալ եթէ Պետրոս անդ է, առաքեցին երկուս արս առ նա աղաչել զի մի՛ դանդաղեսցի գալ առ նոսա։ 39Եւ յարուցեալ Պետրոս եկն ընդ նոսա, զոր իբրեւ եկն՝ հանին ի վերնատունն. եւ կացին շուրջ զնովաւ այրիքն ամենայն, լային եւ ցուցանէին զձորձս եւ զհանդերձս, որչափ առնէր նոցա Այծեմնիկն։ 40Եւ հանեալ արտաքս զամենեսեան Պետրոսի՝ եդ ծունր, եկաց յաղօթս, եւ դարձաւ ի մարմինն եւ ասէ. Տաբիթա, արի կաց յանուն Տեառն Յիսուսի Քրիստոսի՝՝։ Եւ նա եբաց զաչս իւր, եւ տեսեալ զՊետրոս նստաւ կանգուն։ 41Ձեռն ետ նմա եւ յարոյց զնա. կոչեաց զսուրբսն եւ զայրիսն, առաջի կացոյց զնա կենդանի։ 42Եւ յայտնի եղեւ ընդ ամենայն Յոպպէ, եւ հաւատացին բազումք ի Տէր։ 43Եւ եղեւ աւուրս բազումս լինել նմա ի Յոպպէ առ ումեմն Սիմովնի խաղախորդի։