1Վա՜յ որ անգոսնեն զՍիոն, եւ յուսացեալ իցեն ի լեառն Շամրնի. կթեցին զիշխանութիւնս ազգաց, եւ մտին ի նոսա՝՝ տունդ Իսրայելի։ 2Անցէք ամենեքին ի Քաղանէ եւ տեսէք. եւ անցէք անտի ի մեծն Եմաթ Հռաբայ, եւ իջէք ի Գէթ այլազգեաց, զօրաւորս քան զամենայն քաղաքսն զայնոսիկ, եթէ՝՝ իցե՞ն մեծ սահմանք նոցա քան զսահմանս ձեր։ 3Որ գայքդ յօր չարեաց, որ մերձենայքդ հասանել ի շաբաթս ստութեանց՝՝. 4որ ննջէքդ ի գահոյս փղոսկրեայս, եւ փափկանայք յանկողինս ձեր, եւ ուտէք ուլս ի հօտից եւ որթս դիեցիկս յանդւոց. 5որ կայթս հարկանէիք ընդդէմ սրնգաց. զորս իբրեւ հաստատունս համարեցայք, եւ ոչ անցաւորս. 6եւ ըմպէք պարզեալ՝՝ գինի, եւ անոյշ իւղով օծանիք. եւ ոչ ցաւէ ձեզ վասն բեկմանն Յովսեփու։ 7Վասն այնորիկ արդ ի գերութիւն վարեսցին յիշխանութենէ բռնաւորաց, եւ հատցի խխնջիւն երիվարացն Եփրեմայ։ 8Զի երդուաւ Տէր՝՝ յանձն իւր, ասէ Տէր Աստուած զօրութեանց թէ՝ Գարշեցուցից զամենայն հպարտութիւնս Յակոբայ, եւ զաշխարհս նորա ատեցից՝՝, եւ բարձից զքաղաքս նորա ամենայն բնակչօք։ 9Եւ եղիցի եթէ մնասցեն տասն այր ի տան միում, եւ մեռանիցին. 10եւ մնացորդքն առնուցուն զընտանիս իւրեանց, եւ իջանեն հանել զոսկերս նոցա ի տանէ անտի. եւ ասասցեն ցայնոսիկ որք կայցեն առաջի տանն, եթէ՝ Այլ ինչ՝՝ մնաց այդր առ քեզ։ 11Եւ նա ասասցէ թէ՝ Ոչ. եւ մի՛ ասասցէ թէ՝ Լուռ լեր. վասն այնորիկ է զի ոչ անուանէին՝՝ զանուն Տեառն։ 12Զի ահաւասիկ Տէր հրաման տացէ, եւ հարցէ զմեծ ապարանսն կործանմամբ, եւ զփոքր ապարանս պատառմամբ։

13Իցէ՞ թէ արշաւիցեն երիվարք ընդ վէմս, կամ հանդարտիցեն ի մէջ մատակաց՝՝. զի խոտորեցէք զիրաւունս ի ցասումն եւ զպտուղ արդարութեան ի դառնութիւն, 14եւ՝՝ ուրախ լինէիք յոչինչ բանս, ոյք ասէին եթէ՝ Ո՞չ զօրութեամբ մերով եղեն մեզ եղջեւրք։ 15Վասն այդորիկ ահաւադիկ ես յարուցից ի վերայ ձեր, տունդ Իսրայելի, ասէ Տէր Աստուած զօրութեանց, ազգ մի՝ որ նեղիցեն զձեզ զի մի՛ եւս մտանիցէք յԵմաթ, եւ մինչեւ ի հեղեղատն արեւմտից՝՝։