1Այսպէս եցոյց ինձ Տէր Տէր, եւ ահա ծնունդ մարախոյ գայր ընդ առաւօտս, եւ ահա ջորեակ մի Գովգ արքայ։ 2Եւ եղիցի եթէ վախճանեսցէ ուտել՝՝ զխոտ երկրին. եւ ասեմ. Տէր Տէր՝՝, խնայեա. քանզի ո՞վ իցէ որ կանգնեսցէ զՅակոբ, զի սակաւաւոր է։ 3Ապաշաւեաց Տէր ի վերայ այդորիկ. Եւ այդ եւս մի՛ լիցի, ասէ Տէր։

4Այսպէս եցոյց ինձ Տէր Տէր, եւ ահա կոչեաց դատաստան հրով Տէր Տէր. եւ եկեր զխորս բազումս, եւ եկեր զվիճակն։ 5Եւ ասեմ. Տէր Տէր, դադարեցո զայդ. քանզի ո՞վ է որ յարուցանէ զՅակոբ, զի սակաւաւոր է։ 6Ապաշաւեաց Տէր ի վերայ այդորիկ. Եւ այդ եւս մի լիցի՝ ասէ Տէր Տէր։

7Այսպէս եցոյց ինձ Տէր Տէր. եւ ահա այր մի կայր ի վերայ ադամանդեայ պարսպի՝՝, եւ ի ձեռին իւրում ադամանդ։ 8Եւ ասէ ցիս Տէր. Զի՞նչ տեսանես Ամովս։ Եւ ասեմ. Ադամանդ։ Եւ ասէ ցիս Տէր. Ահաւասիկ ես հաստատեցից ադամանդ ի մէջ ժողովրդեան իմոյ Իսրայելի, եւ ոչ եւս յաւելից անցուցանել զնովաւ։ 9Եւ ապականեսցին բագինք կատակութեան, եւ մեհեանք՝՝ Իսրայելի աւերեսցին. եւ յարեայց ի վերայ տանն Յերոբովամայ սրով։

10Եւ առաքեաց Ամասիա քուրմ Բեթելայ առ Յերոբովամ արքայ Իսրայելի, եւ ասէ. Ժողովս կուտէ ի վերայ քո Ամովս ի մէջ տանս Իսրայելի, եւ երկիրս ոչ կարէ հանդարտել ամենայն բանից նորա. 11զի այսպէս ասէ Ամովս. Յերոբովամ սրով վախճանեսցի, եւ Իսրայէլ գերելով գերեսցի յերկրէ իւրմէ։

12Եւ ասէ Ամասիա ցԱմովս. Տեսանողդ, տուր տեղի, գնա յերկիրն Հրէաստանի. անդ կեաց եւ անդէն մարգարէասջիր. 13ի Բեթէլ մի՛ եւս յաւելուցուս մարգարէանալ, զի սրբութիւն թագաւորի է եւ տուն թագաւորութեան։

14Պատասխանի ետ Ամովս եւ ասէ ցԱմասիա. Ես ոչ մարգարէ էի եւ ոչ որդի մարգարէի, այլ հովիւ էի՝ եւ թութ՝՝ քաղէի. 15եւ առ զիս Տէր ի հօտից, եւ ասէ ցիս Տէր. Գնա դու եւ մարգարեաց ի վերայ ժողովրդեան իմում Իսրայելի։ 16Եւ արդ լուր զպատգամս Տեառն. Դու ասես. Մի՛ մարգարէանար ի վերայ Իսրայելի, եւ մի՛ ժողովս ժողովեր՝՝ ի վերայ տանն Յակովբու։ 17Վասն այդորիկ այսպէս ասէ Տէր. Կին քո ի քաղաքիդ պոռնկեսցի, եւ ուստերք քո եւ դստերք քո ի սուր անկցին, եւ երկիրդ քո լարաբաժին բաժանեսցի, եւ դու յերկրի պղծում վախճանեսցիս, եւ Իսրայէլ գերելով գերեսցի յերկրէ իւրմէ։