Ամովս մարգարեյի գիրք

9

1Տեսի զՏէր զի կայր ի վերայ սեղանոյ, եւ ասէ. զսեղանդ, եւ շարժեսցին դրանդիք, եւ կտրեա արկ ի գլուխս ամենեցուն. եւ զմնացորդս նոցա սրով կոտորեցից, եւ մի՛ ապրեսցէ ի նոցանէն փախուցեալն, եւ մի՛ զերծցի ի նոցանէ զերծեալն։ 2Զի եթէ ծածկեսցին ի դժոխս, անտի ձեռն իմ կորզեսցէ զնոսա. եւ եթէ ելանիցեն յերկինս, եւ անտի իջուցից զնոսա։ 3Եւ եթէ թաքիցեն ի բարձունս Կարմեղայ, եւ անտի յուզեցից եւ առից զնոսա. եւ եթէ ընկեսցին յաչաց իմոց ի խորս ծովու, եւ անդ հրամայեցից վիշապին խայթել զնոսա. 4եւ եթէ գնայցեն ի գերութիւն առաջի թշնամեաց իւրեանց, եւ անդ հրաման տաց սրոյ, եւ սատակեսցէ զնոսա. եւ հաստատեցից ի վերայ նոցա զաչս իմ ի չարութիւն եւ ոչ ի բարութիւն։

5Եւ ամենակալ՝՝ որ մերձենայ յերկիր շարժէ զնա՝՝, եւ սուգ առցեն ամենայն բնակիչք նորա. եւ ելցէ իբրեւ վախճան նորա, եւ իջցէ՝՝ իբրեւ զգետն Եգիպտացւոց։ 6Որ շինէ զհամբառնալ իւր, եւ զաւետիս իւր՝՝ յերկիր հաստատէ. որ կոչէ զջուրս ծովու եւ հեղու զնա ի վերայ երեսաց . Տէր ամենակալ է՝՝ նորա։

7Ո՞չ ապաքէն իբրեւ զորդիս Եթէովպացւոց էք դուք ինձ, որդիք Իսրայելի, ասէ Տէր. ո՞չ զԻսրայէլ հանի յերկրէն Եգիպտացւոց, զայլազգիս՝ ի Գամրաց, եւ զԱսորիս՝ ի Բոթորայ՝՝։ 8Ահաւասիկ Տեառն ի վերայ թագաւորութեանդ մեղաւորաց, եւ բարձից զդա յերեսաց երկրէ. սակայն ի սպառ ոչ ջնջեցից զտունն Յակոբու, ասէ Տէր։ 9Զի ահաւասիկ ես հրաման տամ, ցրուեցից զձեզ ընդ ամենայն ազգս, տունդ Իսրայելի, զոր օրինակ հոսի՝՝ հոսչաւ, եւ մի՛ անկցի մանրուած նորա յերկիր։ 10Սրով վախճանեսցին ամենայն մեղաւորք ժողովրդեան իմոյ. որք ասէին. Ոչ մերձեսցին եւ ոչ հասցեն ի վերայ մեր չարիք։

11Յաւուր յայնմիկ կանգնեցից զխորանն Դաւթի զանկեալն. եւ կանգնեցից զկործանեալս նորա. եւ զյատակեալս նորա վերստին կանգնեցից, եւ շինեցից զնա ըստ աւուրցն յաւիտենից, 12որպէս խնդրեսցեն զիս մնացորդք մարդկան, եւ ամենայն ազգք՝՝ յորոց վերայ կոչեցեալ է անուն իմ, ասէ Տէր՝ որ առնէ զայս։ 13Ահա աւուրք գան, ասէ Տէր, հասցեն կալք կթոց, եւ խայծեսցի ի հարաւունս, եւ բղխեսցեն լերինք զքաղցրութիւն, եւ ամենայն բլուրք անտառախիտք եղիցին՝՝։ 14Եւ դարձուցից զգերութիւն ժողովրդեան իմոյ Իսրայելի, եւ շինեսցեն զքաղաքս ապականեալս եւ բնակեսցեն. եւ տնկեսցեն այգիս, եւ արբցեն զգինի նոցա. արասցեն պարտէզս, եւ կերիցեն զպտուղ նոցա։ 15Եւ տնկեցից զնոսա յերկրի իւրեանց. եւ մի՛ եւս մերժեսցին յերկրէ իւրեանց, զոր ետու ես նոցա, ասէ Տէր ամենակալ։

Գրաբար, 1895 · HYGRB1895