Կողոսացիս

2

1Կամիմ զի գիտիցէք դուք որպիսի՛ ճգնութիւն ունիմ յանձին վասն ձեր եւ վասն Լաւոդիկեցւոցն, եւ որոց չիցէ տեսեալ զերեսս իմ մարմնով. 2զի մխիթարեսցին սիրտք նոցա տեղեկացեալք սիրով, եւ յամենայն մեծութիւն լրութեան իմաստութեան՝ ի գիտութիւն խորհրդոյն Աստուծոյ ի Քրիստոս Յիսուս՝՝. 3յորում ամենայն գանձք իմաստութեան եւ գիտութեան ծածկեալ կան։ 4Այլ զայս ասեմ, զի մի՛ ոք զձեզ զառանցուսցէ պատիր բանիւք։ 5Զի թէպէտ եւ մարմնով հեռի եմ, այլ հոգւով ընդ ձեզ եմ. խնդամ, իբրեւ տեսանեմ զկարգն ձեր եւ զհաստատութիւն հաւատոցն ձերոց որ ի Քրիստոս Յիսուս։ 6Արդ որպէս ընկալարուք զՔրիստոս Յիսուս զՏէր, նովին գնասջիք. 7արմատացեալք եւ շինեալք ի նա եւ հաստատեալք ի հաւատս որպէս ուսարուքն, առաւելեալք ի նմին գոհութեամբ։ ՎՋ

8Զգոյշ լերուք մի՛ ոք իցէ որ զձեզ կողոպտիցէ ճարտարմտութեամբ եւ սնոտի խաբէութեամբ, որք ըստ մարդկան աւանդութեան եւ ըստ տարերց աշխարհիս, եւ ոչ ըստ Յիսուսի Քրիստոսի. 9զի ի նմա բնակէ ամենայն լրումն Աստուածութեանն մարմնապէս։ 10Եւ էք դուք նովաւ լցեալք, որ է գլուխ ամենայն իշխանութեան եւ պետութեան. 11որով թլփատեցարուք հաւատովք զանձեռագործ թլփատութիւնն՝ ի մերկանալ զանդամս մարմնոյ թլփատութեամբն Քրիստոսի. 12թաղեալք ընդ նմին ի մկրտութեանն, որով եւ ընդ նմին յարեայք հաւատովք Աստուծոյ ազդեցութեանն, որ յարոյց զնա ի մեռելոց։ 13Եւ զձեզ որ երբեմն մեռեալն էիք ի մեղս եւ յանթլփատութիւն մարմնոյ ձերոյ՝ կենդանացոյց յանձին իւրում. շնորհեաց մեզ զամենայն յանցանս մեր, 14եւ ջնջեաց զձեռագիր մերոյ հակառակութեանն հրամանօքն իւրովք որ կայր մեզ հակառակ, եբարձ զայն ի միջոյ եւ բեւեռեաց ընդ խաչափայտին. 15մերկեաց զիշխանութիւնս եւ զպետութիւնս, յայտ յանդիման խայտառակեաց նշաւակեալ զնոսա յանձին իւրում ի յարութեան իւրում՝՝։

16Մի՛ ոք այսուհետեւ զձեզ դատեսցի ուտելով կամ ըմպելով կամ մասամբք տօնից, կամ ամսամտիւք, կամ շաբաթուք. 17որ են ստուերք հանդերձելոցն, այլ ՝ Քրիստոս է։ 18Մի՛ ոք զձեզ խաբեսցէ, որ կամիցի խոնարհութեամբ եւ կրօնիւք հրեշտակաց, զոր չիցէ տեսեալ, զրահետ վարել՝ տարապարտ հպարտացեալ ի մտաց մարմնոյ իւրոյ. 19եւ ոչ ունիցի զԳլուխն Քրիստոս, ուստի ամենայն մարմինն յօդիւք եւ խաղալեօք տարաբերեալ եւ խառնեալ՝ աճէ զաճումն Աստուծոյ։ 20Եթէ մեռարուք ընդ Քրիստոսի ի տարերց աշխարհիս, զի՞ եւս իբրեւ զկենդանիս աստէն յաշխարհի կրօնաւորիք. 21մի՛ մերձենար, մի՛ ճաշակեր, մի՛ հուպ լինիր. 22որ է ամենայն ինչ ի պէտս ապականութեան, ըստ պատուիրանաց եւ վարդապետութեան մարդկան, 23որ յիմաստութիւն իմն համարէ ինքնակամ կրօնիւք եւ խոնարհութեամբ եւ անխայութեամբ մարմնոյ, եւ ոչ ի պատիւ ինչ լրութեան մարմնոյ։

Գրաբար, 1895 · HYGRB1895