1Յամին առաջնորդի Դարեհի որդւոյ Արշաւրայ ի զաւակէ Մարաց, որ թագաւորեաց ի թագաւորութեանն Քաղդէացւոց, 2ես Դանիէլ խելամուտ եղէ ի գրոց թուոյ ամացն որ եղեւ բան Տեառն առ Երեմիա մարգարէ, ի կատարումն աւերածոյն Երուսաղեմի յամս եւթանասուն։

3Եւ դարձուցի զերեսս իմ առ Տէր Աստուած իմ՝ խնդրել աղօթիւք եւ խնդրուածովք, պահօք եւ խորգով. 4կացի յաղօթս առ Տէր Աստուած, գոհացայ՝՝ եւ ասեմ. Տէր Աստուած՝ մեծդ եւ սքանչելի, որ պահես զուխտ եւ զողորմութիւն սիրելեաց քոց, որոց պահեն զպատուիրանս քո. 5մեղաք, անօրինեցաք, անիրաւեցաք եւ ապստամբեցաք եւ խոտորեցաք ի պատուիրանաց քոց եւ յիրաւանց քոց. 6եւ ոչ լուաք ծառայից քոց մարգարէիցն որք խօսեցան յանուն քո առ թագաւորս մեր եւ առ իշխանս մեր եւ առ հարս մեր, եւ առ ամենայն ժողովուրդս երկրին։ 7Քո, Տէր, արդարութիւն, եւ մեր ամօթ երեսաց իբրեւ յաւուր յայսմիկ, առն Յուդայ եւ բնակչաց Երուսաղեմի, եւ ամենայն Իսրայելի մերձաւորաց եւ հեռաւորաց յամենայն երկրի ուր ցրուեցեր զնոսա անդր վասն անհնազանդութեան իւրեանց՝ զոր անհնազանդեցան քեզ։ 8Տէր, մեզ ամօթ երեսաց մերոց, եւ թագաւորաց մերոց եւ իշխանաց մերոց, եւ հարցն մերոց որք մեղաք. 9եւ Տեառն Աստուծոյ մերոյ գթութիւնք եւ քաւութիւնք. զի ապստամբեցաք ի Տեառնէ, 10եւ ոչ լուաք ձայնի Տեառն Աստուծոյ մերոյ՝ գնալ յօրէնս նորա զոր ետ առաջի մեր ի ձեռն ծառայից իւրոց մարգարէից։ 11Եւ ամենայն Իսրայէլ անցին զօրինօք քովք, եւ խոտորեցան զի մի՛ լուիցեն ձայնի քում. եւ եկին ի վերայ մեր անէծք եւ երդումնն՝ գրեալ յօրէնս Մովսիսի ծառայի քո, Տէր՝՝. զի մեղաք նմա. 12եւ հաստատեաց զբանս իւր զոր խօսեցաւ ի վերայ մեր եւ ի վերայ դատաւորաց մերոց որ դատէին զմեզ՝ ածել ի վերայ մեր չարիս մեծամեծս, որ ոչ եղեն ի ներքոյ ամենայն երկնից՝ ըստ այնմ որ եղեն յԵրուսաղէմ։ 13Որպէս եւ գրեալ է յօրէնսն Մովսիսի, այն ամենայն չարիք եկին ի վերայ մեր, եւ ոչ աղաչեցաք զերեսս Տեառն Աստուծոյ մերոյ՝ դառնալ յանիրաւութեանց հարցն մերոց, եւ խելամուտ լինել ամենայն ճշմարտութեան քում։ 14Եւ զարթեաւ Տէր Աստուած մեր ի վերայ չարեացն մերոց, եւ ած զնոսա ի վերայ մեր. զի արդար է Տէր Աստուած մեր ի վերայ ամենայն գործոց իւրոց զոր արար ընդ մեզ՝՝, զի ոչ լուաք ձայնի նորա։ 15Եւ արդ, Տէր Աստուած մեր, որ հաներ զժողովուրդ քո յերկրէն Եգիպտացւոց հզօր ձեռամբ, եւ արարեր քեզ անուն որպէս եւ յաւուր յայսմիկ, մեղաք եւ անօրինեցաք։ 16Տէր, ամենայն ողորմութեամբ քով դարձցի սրտմտութիւն քո, եւ բարձցի բարկութիւն քո ի քաղաքէ քումմէ յԵրուսաղեմէ, ի լեռնէ սրբոյ քո. զի մեղաք, եւ առ անօրէնութեան մերում եւ՝՝ հարցն մերոց՝ Երուսաղէմ եւ ամենայն ժողովուրդ քո եղեւ ի նախատինս ամենեցուն որ շուրջ զմեւք են։ 17Եւ արդ լուր, Տէր Աստուած մեր, աղօթից ծառայի քո եւ խնդրուածոց, եւ երեւեցո զերեսս քո վասն քո ի սրբութիւնն՝՝ որ աւերեցաւ։ 18Խոնարհեցո, Աստուած իմ, զունկն քո եւ լուր ինձ. բաց զաչս քո եւ տես զապականութիւն մեր, եւ զքաղաքին քո յորոյ վերայ կոչեցեալ է անուն քո. զի ոչ առ արդարութեանց մերոց արկանեմք զգութս մեր առաջի քո, այլ վասն բազում գթութեան քո։ 19Տէր, լուր, Տէր, քաւեա, Տէր, անսա, Տէր՝՝, մի՛ յամեր վասն քո, Աստուած իմ, զի անուն քո կոչեցեալ է ի վերայ քաղաքին քո։

20Եւ մինչդեռ ես խօսէի եւ յաղօթս կայի, եւ խոստովան լինէի զմեղս իմ եւ զմեղս ժողովրդեանն Իսրայելի, եւ արկանէի զգութս առաջի Տեառն Աստուծոյ իմոյ վասն լերինն սրբոյ, 21եւ մինչդեռ խօսէի յաղօթսն, եւ ահա այրն Գաբրիէլ, զոր տեսանէի յառաջնում տեսլեանն, թռուցեալ եւ՝՝ մերձեցաւ առ իս, իբրեւ ի ժամ երեկորին պատարագին, 22եւ խելամուտ արար զիս, եւ խօսեցաւ ընդ իս եւ ասէ. Դանիէլ, այժմ եկի խելամուտ առնել զքեզ՝՝։ 23Ի սկզբան աղօթից քոց ել պատգամ, եւ ես եկի պատմել քեզ. զի այր ցանկալի ես դու. արդ ած զմտաւ զբանդ, եւ ի միտ առ զտեսիլդ։ 24Եւթանասուն եւթներորդք համառօտեցան ի վերայ ժողովրդեան քո եւ ի վերայ քաղաքին սրբոյ, ի վախճանել մեղաց, եւ ի կնքել անօրէնութեանց, եւ ի ջնջել անիրաւութեանց,՝՝ եւ ի քաւել ամպարշտութեանց, եւ ի գալ յաւիտենական արդարութեանն, եւ ի կնքել տեսլեան եւ մարգարէի, եւ յօծանել սրբութեան սրբութեանցն՝՝։ 25Եւ գիտասցես եւ խելամուտ լիցիս յելից բանին տալ պատասխանի՝՝ եւ ի շինելն Երուսաղեմի մինչեւ ցՕծեալն առաջնորդ՝ եւթներորդք եւթն, եւ եւթներորդ վաթսուն եւ երկու դարձցին եւ շինեսցին հրապարակքն եւ պարիսպք եւ նորոգեսցին ժամանակք՝՝։ 26Եւ յետ վաթսուն եւ երկուց եւթներորդաց բարձցի Օծութիւնն, եւ իրաւունք ոչ իցեն ի նմա. եւ քաղաքն եւ սրբութիւնն ապականեսցին առաջնորդաւն հանդերձ որ գայցէ, եւ ջնջեսցին հեղեղաւ. եւ մինչեւ ի վախճան պատերազմին համառօտելոյ կարգեսցէ զապականութիւն, եւ զօրացուսցէ զուխտ բազմաց. եւթներորդ մի եւ կէս եւթներորդի, դադարեցուսցէ զսեղանս եւ զպատարագս. եւ մինչեւ ի ծայրս անկեանն ապականութիւն. եւ մինչեւ ցվախճան եւ ցտագնապ կարգեսցէ ի վերայ ապականութեանն՝՝։ 27Եւ զօրացուսցէ զուխտ բազմաց եւթներորդ մի, եւ կէս եւթներորդի բարձցին զոհք եւ նուէրք. եւ ի վերայ տաճարին պղծութիւն աւերածոյն կացցէ, եւ մինչեւ ի վախճան ժամանակի կատարած տացի՝՝ ի վերայ աւերածին։