Տեսիլ երկրորդ։՝՝

1Յամին երրորդի թագաւորութեանն Յովակիմայ արքայի Յուդայ, եկն Նաբուքոդոնոսոր արքայ Բաբելացւոց յԵրուսաղէմ, եւ պաշարեաց զնա։ 2Եւ ետ Տէր ի ձեռս նորա զՅովակիմ արքայ Յուդայ, եւ ի մասնէ սպասուց տանն Աստուծոյ, եւ տարաւ զայն յերկիրն Սենաար ի տուն աստուծոյ իւրոյ, եւ զսպասն եմոյծ ի տուն գանձի աստուծոյ իւրոյ։

3Եւ ասէ թագաւորն ցԱսփանէզ ներքինապետ իւր՝ ածել յորդւոց գերութեանն Իսրայելի եւ ի զաւակէ թագաւորութեանն եւ ի Պարթեւաց 4մանկունս անարատս, գեղեցիկս երեսօք, եւ խելամուտս ամենայն իմաստութեան եւ հմուտս գիտութեան, մտավարժս հանճարով եւ զօրաւորս, կալ ի տաճարին առաջի թագաւորին. եւ ուսուցանել նոցա դպրութիւն եւ զլեզու Քաղդէացւոց։ 5Եւ կարգեաց նոցա թագաւորն ռոճիկս օր ըստ օրէ ի սեղանոյ արքայի, եւ ի գինւոյ զոր ինքն ըմպէր, սնուցանել զնոսա ամս երիս, եւ ապա կացուցանել առաջի թագաւորին։ 6Եւ էին ի նոսա յորդւոցն Յուդայ՝ Դանիէլ եւ Անանիա եւ Միսայէլ եւ Ազարիա։ 7Եւ եդ նոցա ներքինապետն անուանս. Դանիելի՝ Բաղտասար, եւ Անանիայի՝ Սեդրաք, եւ Միսայելի՝ Միսաք, եւ Ազարեայ՝ Աբեդնագով։

8Եւ եդ Դանիէլ ի մտի իւրում չճաշակել ի սեղանոյ թագաւորին եւ ոչ ի գինւոյ ըմպելւոյ նորա, եւ աղաչեաց զներքինապետն զի մի՛ ճաշակեսցէ։ 9Եւ ետ Աստուած զԴանիէլ ի շնորհս եւ յողորմութիւն առաջի ներքինապետին։ 10Եւ ասէ ներքինապետն ցԴանիէլ. Երկնչիմ ես ի տեառնէ իմմէ արքայէ, որ կարգեաց ձեզ զկերակուրդ ձեր եւ զըմպելի. գուցէ տեսանիցէ զերեսս ձեր տրտմագոյնս քան զայլոց մանկանց հասակակցաց ձերոց, եւ առնիցէք զիս գլխապարտ առ թագաւորին։ 11Եւ ասէ Դանիէլ ցԱմեղասադ, զոր կացուցեալն էր ներքինապետն ի վերայ Դանիելի եւ Անանեայ եւ Միսայելի եւ Ազարեայ, 12աղէ, փորձեա զծառայս քո աւուրս տասն, եւ տացեն մեզ ունդս, եւ կերիցուք, եւ ջուր արբցուք. 13եւ երեւեսցին առաջի քո գոյնք մեր, եւ գոյն մանկանցդ՝ որ ուտեն զսեղան թագաւորին. եւ որպէս տեսանիցես՝ արասջիր ընդ ծառայս քո։ 14Եւ անսաց նոցա, եւ փորձեաց զնոսա աւուրս տասն։ 15Եւ յետ կատարելոյ աւուրցն տասանց, երեւեցան երեսք նոցա նմա բարիք, եւ հզօրք մարմնով քան զամենայն մանկունսն որ ուտէին զսեղան թագաւորին։ 16Եւ առնոյր Ամեղասադ զընթրիս նոցա եւ զգինի ըմպելւոյ նոցա, եւ տայր ունդս չորեցունց մանկանցն։

17Եւ ետ նոցա՝՝ Աստուած իմաստութիւն եւ հանճար յամենայն դպրութեան եւ իմաստութեան. եւ Դանիէլ խելամուտ էր ամենայն տեսլեան եւ երազոց։ 18Եւ յետ կատարածի աւուրցն հրաման ետ թագաւորն ածել զնոսա, եւ ած զնոսա ներքինապետն առաջի Նաբուքոդոնոսորայ։ 19Եւ խօսեցաւ ընդ նոսա արքայն, եւ ոչ գտան յամենայնի նման Դանիելի եւ Անանեայ եւ Միսայելի եւ Ազարեայ. եւ կային առաջի թագաւորին։ 20Եւ յամենայն բանս իմաստութեան եւ գիտութեան զոր խնդրէր ի նոցանէ թագաւորն՝ գտանէր զնոսա տասնպատիկ առաւել քան զամենայն գէտս եւ զմոգս որ էին ի թագաւորութեան նորա։ 21Եւ եղեւ Դանիէլ մինչեւ յամս Կիւրոսի արքայի։