Տեսիլ չորրորդ։՝՝

1Յամին ութուտասներորդի Նաբուքոդոնոսորայ արքայի՝՝ արար պատկեր ոսկի, բարձրութիւն նորա վաթսուն կանգուն, եւ լայնութիւն նորա կանգուն վեց. եւ կանգնեաց զնա ի դաշտին Դէերայ յաշխարհին Բաբելացւոց։ 2Եւ արձակեաց ժողովել զկուսակալս եւ զզօրավարս եւ զզօրագլուխս եւ զպետս եւ զբռնաւորս եւ զգործակալս՝՝ եւ զամենայն իշխանս աշխարհաց՝ գալ ի նաւակատիս պատկերին զոր կանգնեաց արքայն Նաբուքոդոնոսոր։ 3Եւ ժողովեցան կուսակալք, զօրավարք եւ զօրագլուխք, պետք եւ բռնաւորք, մեծամեծք, գործակալք՝՝ եւ ամենայն իշխանք աշխարհաց, գալ ի նաւակատիս պատկերին զոր կանգնեաց արքայն Նաբուքոդոնոսոր. եւ կային առաջի պատկերին զոր կանգնեաց արքայն Նաբուքոդոնոսոր։

4Եւ քարոզ կարդայր զօրութեամբ եւ ասէր. Ձեզ ասի, ազգք եւ ազինք եւ լեզուք. 5յորժամ լսիցէք զձայն փողոյ, սրնգի, թմբկի եւ քնարի եւ տաւղի եւ զերգոց միաբանութեան, եւ զամենայն ազգաց արուեստականաց, անկանիջիք եւ երկիր պագանիջիք պատկերին զոր կանգնեաց Նաբուքոդոնոսոր արքայ։ 6Եւ որ ոչ անկեալ երկիր պագանիցէ՝ ի նմին ժամու ընկեսցի ի հնոցն հրոյն բորբոքելոյ։ 7Եւ եղեւ իբրեւ լուան ազգքն զձայն փողոյն՝ զսրնգին, զտաւղի եւ զնուագարանաց, եւ զամենայն ազգաց արուեստականաց, անկանէին ամենայն ազգքն եւ ազինք եւ լեզուք, եւ երկիր պագանէին պատկերին ոսկւոյ զոր կանգնեաց արքայն Նաբուքոդոնոսոր։

8Յայնժամ մատեան արք Քաղդէացիք եւ եղեն չարախօս զՀրէից առ Նաբուքոդոնոսորայ. 9եւ ասեն. Արքայ, յաւիտեան կեաց. 10դու հրաման ետուր ամենայն մարդոյ որ լսիցէ զձայն փողոյ, զսրնգի եւ զքնարի եւ զտաւղի եւ զնուագարանաց, եւ զամենայն ազգաց արուեստականաց. 11եւ որ ոչ անկեալ երկիր պագանիցէ պատկերին ոսկւոյ, անկցի ի հնոց հրոյն բորբոքելոյ։ 12Արդ են աստ արք Հրեայք, զորս կացուցեր ի վերայ գործոց աշխարհիս Բաբելացւոց, Սեդրաք, Միսաք եւ Աբեդնագով, որ ոչ հնազանդեցան հրամանի քում, արքայ, եւ զդիս քո ոչ պաշտեն, եւ պատկերիդ ոսկւոյ զոր կանգնեցեր՝ երկիր ոչ պագանեն։

13Յայնժամ Նաբուքոդոնոսոր սրտմտութեամբ եւ բարկութեամբ հրամայեաց ածել զՍեդրաք, զՄիսաք եւ զԱբեդնագով. եւ ածին առաջի թագաւորին։ 14Պատասխանի ետ Նաբուքոդոնոսոր եւ ասէ ցնոսա. Թէ արդարե՞ւ, Սեդրաք, Միսաք եւ Աբեդնագով, զդիս իմ ոչ պաշտիցէք, եւ պատկերին ոսկւոյ զոր կանգնեցի երկիր ոչ պագանիցէք։ 15Բայց արդ եթէ պատրաստք լինիցիք, զի յորժամ լսիցէք զձայն փողոյ, սրնգի եւ թմբկի եւ քնարի, եւ զմիաբանութիւն ամենայն ազգաց արուեստականաց, անկանիցիք եւ երկիր պագանիցէք պատկերին զոր արարի. ապա թէ ոչ պագանիցէք երկիր, ի նմին ժամու անկանիցիք ի հնոց հրոյն բորբոքելոյ. եւ ո՞վ է Աստուած որ փրկէ զձեզ ի ձեռաց իմոց։

16Պատասխանի ետուն Սեդրաք, Միսաք եւ Աբեդնագով, եւ ասեն ցարքայ Նաբուքոդոնոսոր. Ոչ ինչ է պիտոյ վասն բանիդ այդորիկ տալ քեզ պատասխանի. 17զի է մեր Աստուած յերկինս՝՝ զոր մեքն պաշտեմք, կարօղ է փրկել զմեզ ի հնոցէ հրոյդ բորբոքելոյ, եւ ի ձեռաց քոց, արքայ, ապրեցուցանել զմեզ։ 18Ապա թէ ոչ, այս ինչ յայտնի լիցի քեզ, արքայ, զի զդիս քո մեք ոչ պաշտեմք, եւ պատկերիդ ոսկւոյ զոր կանգնեցեր՝ երկիր ոչ պագանեմք։

19Յայնժամ Նաբուքոդոնոսոր լի եղեւ սրտմտութեամբ, եւ գոյն երեսաց նորա շրջեցաւ ի վերայ Սեդրաքայ, Միսաքայ եւ Աբեդնագովի, եւ ասէ. Ջեռուցէք զհնոցն եւթնպատիկ, զի մինչեւ ի վախճան այրեսցին։ 20Եւ արք հինգ, զօրաւորք զօրութեամբ, կապեսցեն՝՝ զՍեդրաք, զՄիսաք եւ զԱբեդնագով՝ արկանել ի հնոց հրոյն բորբոքելոյ։ 21Յայնժամ արքն այնոքիկ կապեցան պատմուճանօք եւ վարտեօք, արտախուրակօք եւ զանկապանօք իւրեանց, եւ ընկեցան ի մէջ հնոցի հրոյն բորբոքելոյ։ 22Զի հրաման թագաւորին սաստկանայր, եւ հնոցն բորբոքէր եւթնպատիկ առաւել յոյժ՝՝։ 23Եւ երեքեան նոքա՝ Սեդրաք, Միսաք եւ Աբեդնագով, անկան ի մէջ հնոցին կապեալք։

24Գնային ի մէջ հրոյն, օրհնէին եւ գովէին զՏէր Աստուած։ 25Յարեաւ Ազարիա եւ կաց յաղօթս այսպէս. եբաց զբերան իւր ի մէջ հրոյն եւ ասէ. 26Օրհնեալ ես Տէր Աստուած հարցն մերոց, գովեալ եւ փառաւորեալ է անուն քո յաւիտեանս. 27զի արդար ես յամենայնի զոր ածեր ի վերայ մեր, եւ ամենայն գործք քո ճշմարիտ են. եւ ուղիղ են ճանապարհք քո, եւ ամենայն դատաստանք քո ճշմարտութիւն։ 28Եւ իրաւունս ճշմարտութեան արարեր ըստ ամենայնի, զոր արարեր մեզ եւ քաղաքին սրբոյ հարցն մերոց Երուսաղեմի։ 29Զի ճշմարտութեամբ եւ յիրաւի ածեր զայս ամենայն վասն մեղաց մերոց. զի մեղաք եւ անօրինեցաք յապստամբ լինելն ի քէն, եւ առաւել մեղաք յամենայնի։ 30Եւ պատուիրանաց քոց ոչ անսացաք. ոչ պահեցաք եւ ոչ արարաք որպէս պատուիրեցեր մեզ՝ զի բարի լինիցի մեզ։ 31Եւ զամենայն զոր ածեր ի վերայ մեր եւ զամենայն զոր արարեր մեզ՝ արդար դատաստանաւ արարեր։ 32Եւ մատնեցեր զմեզ ի ձեռս թշնամեաց մերոց՝ անօրինաց, խստաց եւ ապստամբողաց, եւ թագաւորի անիրաւի եւ չարի քան զամենայն երկիր։ 33Եւ արդ ոչ գոյ մեզ բանալ զբերանս մեր, զի ամօթ եւ նախատինք եղաք ծառայից քոց պաշտօնէից։ 34Այլ մի՛ մատներ զմեզ ի սպառ վասն անուան քո, եւ մի՛ ցրեր զուխտ քո, եւ մի՛ ի բացէ առներ զողորմութիւնս քո ի մէնջ։ 35Վասն Աբրահամու սիրելւոյ քո եւ վասն Իսահակայ ծառայի քո եւ վասն Իսրայելի սրբոյ քո, 36որոց խօսեցար բազմացուցանել զզաւակ նոցա իբրեւ զաստեղս երկնից, եւ իբրեւ զաւազ առ ափն ծովու։ 37Եւ արդ, Տէր, նուաղեցաք քան զամենայն ազգս, եւ եմք տառապեալք յամենայն երկրի այսօր վասն մեղաց մերոց։ 38Եւ ոչ գոյ ի ժամանակի յայսմիկ իշխան, մարգարէ եւ առաջնորդ, ոչ ողջակէզք եւ ոչ զոհք եւ ոչ պատարագք եւ ոչ խունկք, եւ ոչ տեղի տալոյ երախայրիս առաջի քո, եւ գտանել զողորմութիւն։ 39Այլ անձամբք բեկելովք եւ հոգւովք տառապանաց ընդունելի լիցուք՝ 40իբրեւ զողջակէզս խոյոց եւ զուարակաց եւ իբրեւ զբիւրաւորս գառանց պարարտաց, այնպէս եղիցի պատարագս մեր այսօր առաջի քո՝ լինել կատարեալ զկնի քո, զի չիք ամօթ յուսացելոցս ի քեզ։ 41Եւ արդ գամք զհետ քո ամենայն սրտիւք մերովք, եւ երկնչիմք մեք ի քէն, եւ խնդրեմք զերեսս քո։ 42Մի՛ յամօթ առներ զմեզ, այլ արա ընդ մեզ ըստ հեզութեան քում եւ ըստ բազում ողորմութեան քում։ 43Եւ փրկեա զմեզ վասն սքանչելեաց քոց, եւ տուր փառս անուան քում, Տէր։ 44Եւ յամօթ լիցին ամենեքեան ոյք ցուցանեն չարիս ծառայից քոց, եւ ամաչեսցեն յամենայն բռնութեան իւրեանց, եւ զօրութիւն նոցա խորտակեսցի։ 45Եւ ծանիցեն զի դու ես Տէր Աստուած միայն, եւ փառաւորեալ ի վերայ ամենայն տիեզերաց։

46Եւ ոչ դադարէին, որք արկին զնոսա, սպասաւուրք թագաւորին՝ ի բորբոքելոյ զհնոցն նաւթիւ եւ ձիթով եւ վշով եւ որթով։ 47Եւ ելանէր դիզանայր բոցն ի վերոյ քան զհնոցն ի քառասուն եւ յինն կանգուն. 48եւ շրջէր պատէր շուրջ զհնոցաւն, եւ այրէր զորս գտանէր ի Քաղդէացւոց անտի։

49Եւ հրեշտակ Աստուծոյ էջ եկաց ընդ Ազարիանս ի հնոցի անդ, եւ թօթափեաց զբոց հրոյն ի հնոցէ անտի։ 50Եւ արար ի մէջ հնոցին իբրեւ զհողմ որ ցօղագին շնչիցէ. եւ ոչ մերձենայր ամենեւին հուրն ի նոսա, ոչ տրտմեցուցանէր եւ ոչ նեղէր զնոսա։ 51Յայնժամ երեքեան իբրեւ ի միոջէ բերանոյ օրհնէին եւ գովէին եւ փառաւոր առնէին զԱստուած ի մէջ հնոցին, եւ ասէին.

52Օրհնեալ ես դու Տէր Աստուած հարցն մերոց, գովեալ եւ առաւել բարձրացեալ յաւիտեանս. եւ օրհնեալ է անուն սուրբ փառաց քոց, գովեալ եւ առաւել բարձրացեալ յաւիտեան։ 53Օրհնեալ ես ի տաճարի փառաց սրբութեան քո, գովեալ եւ առաւել բարձրացեալ յաւիտեան։ 54Օրհնեալ ես ի վերայ աթոռոյ արքայութեան քո, գովեալ եւ առաւել բարձրացեալ յաւիտեան։ 55Օրհնեալ ես որ հայիս յանդունդս, եւ նստիս ի քերովբէս, գովեալ եւ առաւել բարձրացեալ յաւիտեան։ 56Օրհնեալ ես որ նստիս ի հաստատութեան երկնից, գովեալ եւ առաւել բարձրացեալ յաւիտեան։ 57Օրհնեցէք, ամենայն գործք Տեառն, զՏէր, օրհնեցէք եւ բարձր արարէք զնա յաւիտեան։ 58Օրհնեցէք, երկինք, զՏէր, օրհնեցէք եւ բարձր արարէք զնա յաւիտեան։ 59Օրհնեցէք, հրեշտակք Տեառն, զՏէր օրհնեցէք եւ բարձր արարէք զնա յաւիտեան։ 60Օրհնեցէք, ջուրք ամենայն որ ի վերոյ քան զերկինս, զՏէր, օրհնեցէք եւ բարձր արարէք զնա յաւիտեան։ 61Օրհնեցէք, ամենայն զօրութիւնք Տեառն, զՏէր, օրհնեցէք եւ բարձր արարէք զնա յաւիտեան։ 62Օրհնեցէք, արեւ եւ լուսին, զՏէր, օրհնեցէք եւ բարձր արարէք զնա յաւիտեան։ 63Օրհնեցէք, ամենայն աստեղք երկնից, զՏէր, օրհնեցէք եւ բարձր արարէք զնա յաւիտեան։ 64Օրհնեցէք, ամենայն անձրեւք եւ ցօղք, զՏէր, օրհնեցէք եւ բարձր արարէք զնա յաւիտեան։ 65Օրհնեցէք, ամենայն հողմք, զՏէր. օրհնեցէք եւ բարձր արարէք զնա յաւիտեան։ 66Օրհնեցէք, հուր եւ տապ, զՏէր, օրհնեցէք եւ բարձր արարէք զնա յաւիտեան։ 67Օրհնեցէք, ցուրտ եւ սառն, զՏէր. օրհնեցէք եւ բարձր արարէք զնա յաւիտեան։ 68Օրհնեցէք, եղեամն եւ ձիւն, զՏէր, օրհնեցէք եւ բարձր արարէք զնա յաւիտեան։ 69Օրհնեցէք, տիւք եւ գիշերք, զՏէր, օրհնեցէք եւ բարձր արարէք զնա յաւիտեան։ 70Օրհնեցէք, լոյս եւ խաւար, զՏէր, օրհնեցէք եւ բարձր արարէք զնա յաւիտեան։ 71Օրհնեցէք, ամպք եւ փայլատակունք, զՏէր, օրհնեցէք եւ բարձր արարէք զնա յաւիտեան։ 72Օրհնեցէք երկիր զՏէր, օրհնեսցէ եւ բարձր արասցէ զնա յաւիտեան։ 73Օրհնեցէք, լերինք եւ բարձունք, զՏէր, օրհնեցէք եւ բարձր արարէք զնա յաւիտեան։ 74Օրհնեցէք, ամենայն բոյսք երկրի, զՏէր, օրհնեցէք եւ բարձր արարէք զնա յաւիտեան։ 75Օրհնեցէք, աղբեւրք, զՏէր, օրհնեցէք եւ բարձր արարէք զնա յաւիտեան։ 76Օրհնեցէք, ծով եւ գետք, զՏէր, օրհնեցէք եւ բարձր արարէք զնա յաւիտեան։ 77Օրհնեցէք, կէտք եւ ամենայն կայտառք որ ի ջուրս, զՏէր, օրհնեցէք եւ բարձր արարէք զնա յաւիտեան։ 78Օրհնեցէք, թռչունք երկնից, զՏէր, օրհնեցէք եւ բարձր արարէք զնա յաւիտեան։ 79Օրհնեցէք, ամենայն գազանք եւ անասունք, զՏէր, օրհնեցէք եւ բարձր արարէք զնա յաւիտեան։ 80Օրհնեցէք, որդիք մարդկան, զՏէր, օրհնեցէք եւ բարձր արարէք զնա յաւիտեան։ 81Օրհնեսցէ Իսրայէլ զՏէր, օրհնեսցէ եւ բարձր արասցէ զնա յաւիտեան։ 82Օրհնեցէք, քահանայք, զՏէր, օրհնեցէք եւ բարձր արարէք զնա յաւիտեան։ 83Օրհնեցէք, ծառայք Տեառն, զՏէր, օրհնեցէք եւ բարձր արարէք զնա յաւիտեան։ 84Օրհնեցէք, հոգիք եւ շունչք արդարոց, զՏէր, օրհնեցէք եւ բարձր արարէք զնա յաւիտեան։ 85Օրհնեցէք, սուրբք եւ խոնարհք սրտիւք, զՏէր, օրհնեցէք եւ բարձր արարէք զնա յաւիտեան։ 86Օրհնեցէք, Անանիա, Ազարիա եւ Միսայէլ, զՏէր, օրհնեցէք եւ բարձր արարէք զնա յաւիտեան. 87զի փրկեաց զմեզ ի դժոխոց, եւ ի ձեռաց մահու ապրեցոյց զմեզ. 88եւ փրկեաց զմեզ ի հնոցէս, եւ ի միջոյ բորբոքեալ բոցոյս, եւ ի միջոյ հրոյս փրկեաց զմեզ։ 89Գոհացարուք զՏեառնէ, զի քաղցր է, զի յաւիտեան է ողորմ նորա։ 90Օրհնեցէք, ամենայն պաշտօնեայք Տեառն, զԱստուածն աստուծոց, օրհնեցէք եւ գոհացարուք, զի յաւիտեան է ողորմ նորա։՝՝

91Եւ Նաբուքոդոնոսոր իբրեւ լուաւ զօրհնութիւնս նոցա՝՝ զարմացաւ. յարեաւ տագնապաւ եւ ասէ ցմեծամեծս իւր. Ո՞չ արս երիս կապեալս արկաք ի մէջ հրոյն։ Եւ ասեն ցթագաւորն. Այո, արդար ասես,՝՝ արքայ։ 92Եւ ասէ թագաւորն. Այլ ես տեսանեմ արս չորս արձակս, եւ գնան ի մէջ հրոյն, եւ ապականութիւն ինչ ոչ գոյ ի նոսա. եւ տեսիլ չորրորդին նման է որդւոյ Աստուծոյ։ 93Յայնժամ մատեաւ Նաբուքոդոնոսոր ի դուռն հնոցին հրոյն բորբոքելոյ, եւ ասէ. Սեդրաք, Միսաք եւ Աբեդնագով, ծառայք Աստուծոյ բարձրելոյ, ելէք եւ եկայք։ Եւ ելին Սեդրաք, Միսաք եւ Աբեդնագով ի միջոյ հրոյն։ 94Եւ ժողովեցան նախարարքն եւ կուսակալք եւ զօրավարքն եւ զօրաւորք թագաւորին, եւ տեսանէին զարսն զի ոչ տիրեաց հուրն ի մարմինս նոցա, եւ հեր գլխոյ նոցա ոչ խանձատեցաւ, եւ վարտիք նոցա ոչ այլագունեցան, եւ հոտ հրոյ ոչ գոյր ի նոսա։

95Եւ երկիր եպագ թագաւորն առաջի նոցա Տեառն։՝՝ Եւ պատասխանի ետ Նաբուքոդոնոսոր եւ ասէ. Օրհնեալ է Աստուած Սեդրաքայ, Միսաքայ եւ Աբեդնագովի, որ առաքեաց զհրեշտակ իւր եւ փրկեաց զծառայս իւր, զի յուսացան ի նա, եւ զբան թագաւորին անարգեցին, եւ մատնեցին զմարմինս իւրեանց ի հուր, զի մի՛ պաշտեսցեն եւ մի՛ երկիր պագանիցեն ամենայն աստուածոց, բայց միայն Աստուծոյ իւրեանց։ 96Եւ արդ ես տամ հրաման. ամենայն ազգք եւ ազինք եւ լեզուք, որ խօսիցին հայհոյութիւն զԱստուծոյ Սեդրաքայ, Միսաքայ եւ զԱբեդնագովի՝ ի կորուստ մատնեսցին, եւ տունք նոցա ի յափշտակութիւն. զի ոչ գոյ այլ աստուած՝ որ կարող իցէ այնպէս փրկել։ 97Յայնժամ թագաւորն առաւել շքեղացոյց զՍեդրաք, զՄիսաք եւ զԱբեդնագով յերկրին Բաբելացւոց, եւ բարձրացոյց զնոսա, եւ աղաչեաց լինել նոցա իշխան ամենայն Հրէիցն որ էին ի թագաւորութեան նորա։՝՝

98Նաբուքոդոնոսոր արքայ, առ ամենայն ազգս եւ լեզուս որ բնակեալ են յամենայն երկրի, խաղաղութիւն բազմասցի ձեզ։ 99Զնշանս եւ զարուեստս զոր արար ընդ իս Բարձրեալն՝ հաճոյ թուեցաւ առաջի իմ պատմել ձեզ, 100թէ ո՜րպէս մեծամեծք եւ զօրաւորք են՝՝ արքայութիւն նորա արքայութիւն յաւիտենից, եւ իշխանութիւն նորա ազգաց յազգս։