1Եւ հաճոյ թուեցաւ առաջի Դարեհի, եւ կացոյց ի վերայ թագաւորութեանն նախարարս հարեւր եւ քսան, զի իցեն յամենայն թագաւորութեան նորա. 2եւ ի վերայ նոցա երիս հրամանատարս, եւ մի ի նոցանէ էր Դանիէլ, տալ նոցա նախարարացն հրաման, զի արքայ աշխատ ինչ մի՛ լիցի՝՝։ 3Եւ Դանիէլ առաւել էր քան զնոսա, զի հոգի առաւել գոյր ի նմա. եւ թագաւորն կացոյց զնա ի վերայ ամենայն արքայութեան իւրոյ։

4Եւ հրամատարքն եւ նախարարքն նախանձէին, եւ՝՝ խնդրէին պատճառս զԴանիելէ. եւ ամենեւին պատճառս եւ յանցանս եւ բաղբաղայս՝՝ ոչ գտանէին զնմանէ, քանզի հաւատարիմ էր։ 5Եւ ասեն հրամանատարքն՝՝. Չգտանեմք ուստեք պատճառս զԴանիելէ, բայց եթէ յօրէնս Աստուծոյ իւրոյ։

6Յայնժամ հրամանատարքն եւ նախարարքն կացին առաջի թագաւորին, եւ ասեն ցնա.՝՝ Դարեհ արքայ, յաւիտեան կեաց։ 7Խորհուրդ արարին ամենեքեան որ են ի թագաւորութեան քում՝՝, զօրավարք եւ նախարարք, իշխանք եւ կուսակալք, հաստատել արքունի հաստատութեամբ, եւ զօրացուցանել ուխտ՝՝ մի. զի եթէ խնդրեսցէ ոք խնդրուածս յամենայն աստուծոյ կամ ի մարդոյ մինչեւ յաւուրս երեսուն՝ բաց ի քէն, արքայ, անկցի ի գուբ առիւծուց։ 8Արդ հաստատեա, արքայ, զուխտն, եւ գրեա գիր զի մի՛ եղծանիցի հրաման Մարաց եւ Պարսից։ 9Յայնժամ Դարեհ արքայ պատուէր ետ գրել զհրամանն՝՝։

10Եւ Դանիէլ իբրեւ գիտաց թէ կարգեցաւ հրամանն՝՝, եմուտ ի տուն իւր, եւ պատուհանք բաց էին նմա ի վերնատունս իւր ընդդէմ Երուսաղեմի. եւ երիս ժամս յաւուր դնէր ծունր եւ կայր յաղօթս, եւ գոհանայր առաջի Աստուծոյ իւրոյ, որպէս առնէր յառաջագոյն։ 11Յայնժամ արքն այնոքիկ դիտեցին եւ գտին զԴանիէլ զի կայր յաղօթս եւ աղաչէր զԱստուած իւր։ 12Մատեան եւ ասեն ցթագաւորն. Արքայ, ո՞չ ուխտ մի կարգեցեր՝՝, զի ամենայն մարդ որ խնդրիցէ խնդրուածս յամենայն աստուծոյ կամ ի մարդոյ մինչեւ յաւուրս երեսուն, բաց եթէ ի քէն արքայէ, անկցի ի գուբ առիւծուց։ Եւ ասէ արքայ. Ճշմարիտ է բանդ, եւ զհրամանն Մարաց եւ զՊարսից չէ օրէն շրջել։ 13Յայնժամ պատասխանի ետուն արքայի եւ ասեն. Դանիէլ որ յորդւոց գերութեանն Հրէաստանի, ոչ հնազանդեցաւ հրամանի քում, արքայ, եւ երիս ժամս խնդրէ խնդրուածս յԱստուծոյ իւրմէ՝՝։ 14Յայնժամ թագաւորն իբրեւ լուաւ զբանն՝ տրտմեցաւ յոյժ, եւ վասն Դանիելի ջանայր փրկել զնա. եւ մինչեւ ցերեկս ջանացաւ փրկել զնա։ 15Յայնժամ արքն այնոքիկ ասեն ցթագաւորն. Գիտասջիր, արքայ, զի հրամանի Մարաց եւ Պարսից եւ ամենայն ուխտի եւ հաստատութեան զոր արքայ հաստատիցէ, ոչ է օրէն շրջել։ 16Յայնժամ հրաման ետ թագաւորն եւ ածին զԴանիէլ, եւ արկին զնա ի գուբն առիւծուց. եւ ասէ արքայն ցԴանիէլ. Աստուածն զոր դուն պաշտես յաճախ, նա փրկեսցէ զքեզ։ 17Եւ բերին վէմ մի եւ եդին ի վերայ գբոյն, եւ կնքեաց թագաւորն մատանեաւ իւրով, եւ մատանեօք մեծամեծացն, զի մի՛ այլ ազգ ինչ շրջեսցին վասն Դանիելի։ 18Եւ գնաց թագաւորն ի տուն իւր, եւ ննջեաց առանց ընթրեաց, եւ խորտիկ ոչ մուծին առաջի նորա, եւ քուն հատաւ ի նմանէ։ Եւ եխից Աստուած զբերանս առիւծուցն, եւ ոչ լլկեցին զԴանիէլ՝՝։

19Յայնժամ յարեաւ արքայն ընդ առաւօտս լուսով, եւ փութով եկն ի գուբն առիւծուց։ 20Եւ իբրեւ մերձեցաւ ի գուբն՝ աղաղակեաց ի ձայն մեծ՝՝ եւ ասէ. Դանիէլ, ծառայ Աստուծոյ կենդանւոյ, Աստուածն քո զոր դու յաճախ պաշտէիր, եթէ կարա՞ց փրկել զքեզ ի բերանոյ առիւծուցդ։ 21Եւ ասէ Դանիէլ ցարքայ. Արքայ, յաւիտեան կեաց. 22Աստուած իմ առաքեաց զհրեշտակ իւր եւ եխից զբերանս առիւծուցս, եւ ոչ ապականեցին զիս. զի առաջի նորա ուղղութիւն գտաւ իմ, եւ առաջի քո, արքայ, վնաս ինչ ոչ արարի։ 23Յայնժամ թագաւորն զուարճացաւ յանձն իւր, եւ հրաման ետ հանել զԴանիէլ ի գբոյ անտի. հանաւ Դանիէլ ի գբոյ անտի, եւ ամենեւին ապականութիւն ոչ գտաւ ի նմա, զի հաւատաց յԱստուած իւր։ 24Եւ հրաման ետ թագաւորն, եւ ածին զարսն չարախօսս զԴանիելէ, եւ ընկեցան ի գուբն առիւծուց, ինքեանք եւ որդիք իւրեանց եւ կանայք նոցա. եւ չեւ էին յատակս գբոյն հասեալ՝ մինչեւ տիրեցին նոցա առեւծքն, եւ զամենայն ոսկերս նոցա մանրեցին։

25Յայնժամ Դարեհ արքայ գրեաց առ ամենայն ազգս եւ ազինս եւ լեզուս, որ բնակեալ էին յամենայն երկրի. Խաղաղութիւն ձեզ բազմասցի. 26յերեսաց իմոց եդաւ հրամանս այս ընդ ամենայն իշխանութիւն թագաւորութեան իմոյ, զի երկնչիցին եւ դողայցեն յերեսաց Աստուծոյն Դանիելի. զի նա է Աստուած կենդանի, եւ կայ յաւիտեանս, եւ արքայութիւն նորա ոչ եղծանի, եւ տէրութիւն նորա մինչեւ ցվախճան։ 27Օգնական լինի եւ փրկէ, եւ առնէ նշանս յերկինս եւ յերկրի, որ փրկեաց զԴանիէլ ի բերանոյ առիւծուցն։

28Եւ Դանիելի աջողէր ի թագաւորութեանն Դարեհի եւ Կիւրոսի Պարսկի։