1Յամին առաջներորդի Բաղտասարայ արքայի Քաղդէացւոց՝ երազ ետես Դանիէլ, եւ տեսիլ գլխոյ նորա յանկողնի իւրում. եւ զերազն գրեաց։ 2Ես Դանիէլ տեսանէի՝՝ ի տեսլեան գիշերոյ, եւ ահա չորք հողմք երկնից բախէին զծով մեծ։ 3Եւ չորք գազանք մեծամեծք ելանէին ի ծովէ անտի՝ այլակերպք ի միմեանց։

4Առաջինն՝ իբրեւ զմատակ առեւծ թեւաւոր՝՝, եւ թեւք նորա իբրեւ արծուոյ. հայէի մինչեւ թափեցան թեւք նորա եւ ջնջեցաւ յերկրէ. եւ եկաց իբրեւ ի վերայ ոտից մարդոյ՝՝, եւ սիրտ մարդոյ տուաւ նմա։

5Եւ ահա երկրորդ գազանն նման արջոյ, եւ եկաց ի կողմն մի. եւ կողք երեք ի բերան նորա, ի մէջ ժանեաց նորա. եւ այսպէս ասէին ցնա. Արի կեր զմարմինս բազմաց։

6Եւ զկնի նորա հայէի, եւ ահա այլ գազան իբրեւ զինձ. եւ չորք թեւք թռչնոյ ի վերայ նորա, եւ չորք գլուխք գազանին, եւ իշխանութիւն տուաւ նմա։

7Եւ զկնի նորա հայէի՝՝ եւ ահա գազանն չորրորդ՝ ահեղ եւ զարմանալի եւ հզօր առաւել, եւ ժանիք նորա երկաթիք. ուտէր եւ մանրէր, եւ զմնացորդսն առ ոտն կոտորէր. եւ ինքն առաւել այլակերպ քան զամենայն գազանսն որ յառաջ քան զնա, եւ եղջեւրք տասն ի նմա։ 8Պշուցեալ հայէի ընդ եղջեւրս նորա. եւ ահա այլ եղջեւր փոքրիկ ելանէր ի մէջ նոցա, եւ երեք եղջեւրք յառաջնոցն ի բաց խլէին յերեսաց նորա, եւ ահա աչք իբրեւ զաչս մարդոյ յեղջերն յայնմիկ, եւ բերան որ խօսէր զմեծամեծս։

9Տեսանէի մինչեւ աթոռք անկանէին, եւ Հինաւուրցն նստէր. հանդերձ նորա սպիտակ իբրեւ զձիւն, եւ հեր գլխոյ նորա իբրեւ զասր սուրբ, աթոռ նորա իբրեւ զբոց հրոյ, անիւք նորա իբրեւ զհուր բորբոքեալ. 10գետ հրոյ յորդեալ ելանէր առաջի նորա. հազարք հազարաց պաշտէին զնա, եւ բեւրք բիւրուց կային առաջի նորա. ատեան նստաւ եւ դպրութիւնք բացան։ 11Տեսանէի յայնժամ ի բարբառոյ մեծամեծ բանիցն զոր եղջեւրն այն խօսէր, մինչեւ բարձաւ գազանն եւ կորեաւ. եւ մարմին նորա՝՝ տուաւ յայրումն հրոյ։ 12Եւ այլոց գազանացն իշխանութիւն փոխեցաւ, եւ երկայնութիւն կենաց տուաւ նոցա մինչեւ ի ժամանակ եւ ի ժամանակս։ 13Տեսանէի ի տեսլեան գիշերոյ, եւ ահա ընդ ամպս երկնից իբրեւ Որդի մարդոյ գայր, եւ հասանէր մինչեւ ի Հինաւուրցն, եւ մատուցաւ առաջի նորա։ 14Եւ նմա տուաւ իշխանութիւն եւ պատիւ եւ արքայութիւն. եւ ամենայն ազգք եւ ազինք եւ լեզուք նմա ծառայեսցեն, եւ իշխանութիւն նորա իշխանութիւն յաւիտենական որ ոչ անցանէ, եւ թագաւորութիւն նորա ոչ եղծանիցի։

15Սոսկացաւ մարմին իմ յանձին իմում. ես Դանիէլ. եւ տեսիլ գլխոյ իմոյ խռովեցոյց զիս։ 16Եւ մատեայ առ մի ոմն յորոց կային անդ, եւ զճշմարտութիւն խնդրէի ուսանել վասն ամենայնի այնորիկ. եւ ասաց ինձ զճշմարտութիւնն, եւ զմեկնութիւն բանիցն եցոյց ինձ։ 17Այդ գազանք մեծամեծք՝ չորք թագաւորութիւնք յարիցեն ի վերայ երկրի, բարձցին. 18եւ՝՝ առցեն զթագաւորութիւնն սուրբք Բարձրելոյն, եւ կալցին զնա մինչեւ յաւիտեանս յաւիտենից։

19Եւ քննէի ճշմարտիւ վասն գազանին չորրորդի, զի առաւել այլակերպ էր քան զամենայն գազանսն եւ ահագին յոյժ, եւ ժանիք նորա երկաթիք, եւ մագիլք նորա պղնձիք. ուտէր եւ մանրէր եւ զմնացորդսն առ ոտն կոտորէր. 20եւ վասն եղջերացն տասանց որ ի գլուխ նորա, եւ վասն միւսոյն որ ելանէր եւ զերիսն ի բաց թափէր, որոյ՝՝ աչք էին եւ բերան որ խօսէր զմեծամեծս, եւ տեսիլ նորա առաւել էր քան զայլոցն։ 21Տեսանէի, եւ եղջեւրն այն տայր պատերազմ ընդ սուրբս, եւ զօրանայր ի վերայ նոցա, 22մինչեւ եկն Հինաւուրցն, եւ ետ իրաւունս՝՝ սրբոց Բարձրելոյն. ժամանակ եհաս, եւ զարքայութիւնն սուրբք ըմբռնեցին։ 23Եւ ասէ. Գազանն չորրորդ՝ թագաւորութիւն չորրորդ կացցէ յերկրի, որ առաւել իցէ քան զամենայն թագաւորութիւնս, եւ կերիցէ զամենայն երկիր, եւ կոխիցէ եւ հարցէ զնա։ 24Եւ տասն եղջեւրք նորա՝՝ տասն թագաւորք յարիցեն. եւ զկնի նոցա յարիցէ այլ, որ առաւել իցէ չարեօք քան զամենայն առաջինսն՝՝, եւ երիս թագաւորս խոնարհեցուսցէ. 25եւ բանս առ Բարձրեալն՝՝ խօսիցի, եւ զսուրբս Բարձրելոյն մոլորեցուսցէ, եւ կարծեսցէ զժամանակս եւ զօրէնս փոփոխել. եւ տացի ի ձեռս նորա մինչեւ ի ժամանակ, եւ ի ժամանակս, եւ ի կէս ժամանակաց։ 26Ատեան նստցի. զիշխանութիւն նորա փոխեսցեն յապականել եւ ի կորուսանել մինչեւ ի սպառ։ 27Եւ թագաւորութիւն եւ իշխանութիւն եւ մեծութիւն թագաւորաց որ ի ներքոյ ամենայն երկնից՝ տուաւ՝՝ սրբոց Բարձրելոյն. եւ արքայութիւն նորա արքայութիւն յաւիտենական, եւ ամենայն իշխանութիւնք նմա ծառայեսցեն, եւ հնազանդեսցին։

28Մինչեւ ցայս վայր է վախճան բանիս։ Ես Դանիէլ, եւ խորհուրդք իմ յոյժ խռովեցուցանէին զիս, եւ գոյն երեսաց իմոց շրջեցաւ, եւ զբանն ի սրտի իմում պահէի։