1Եւ մի՛ լիցի քահանայիցն Ղեւտացւոց, որդւոցն Ղեւեայ, բաժին եւ ժառանգութիւն ընդ Իսրայելի. երախայրիքն Տեառն վիճակ նոցա, զայն՝՝ կերիցեն. 2եւ վիճակ մի՛ լիցի նոցա ի մէջ եղբարց իւրեանց. զի Տէր է վիճակ նոցա, որպէս ասաց նոցա։

3Եւ այս են իրաւունք քահանային ի ժողովրդենէ անտի, որք զենուցուն զենլիս. եթէ արջառ իցէ եւ եթէ ոչխար, տացէ քահանային զերին եւ զծնօտսն եւ զխախացոցն։ 4Եւ զպտուղս ցորենոյ քո եւ զգինւոյ քո եւ զիւղոյ քո, եւ զպտուղ կտրոց խաշանց քոց տացես նոցա։ 5Զի զնա ընտրեաց Տէր յամենայն ցեղիցն քոց կալ առաջի Տեառն Աստուծոյ քո, պաշտել եւ օրհնել յանուն նորա՝՝, նա եւ որդիք իւր զամենայն աւուրս։

6Ապա թէ եկեսցէ Ղեւտացին ի մի ի քաղաքացն քոց յամենայն որդւոցն Իսրայելի, ուր իցէ ինքն բնակեալ, եւ եկեսցէ ըստ ցանկութեան անձին իւրոյ ի տեղին զոր ընտրեսցէ Տէր, 7պաշտել զանուն Տեառն Աստուծոյ իւրոյ, իբրեւ զամենայն եղբարսն իւր Ղեւտացիս որ կացցեն անդ առաջի Տեառն Աստուծոյ։ 8Կերիցէ զմասնն հասեալ, բայց իւրաքանչիւր յազգական վաճառէն՝՝։

9Եւ եթէ մտանիցես յերկիրն զոր Տէր Աստուած տացէ քեզ, մի՛ ուսանիցիս առնել ըստ գարշելեաց ազգացն այնոցիկ։ 10Մի՛ գտանիցի ի քեզ որ ածիցէ զուստր իւր կամ զդուստր իւր զբոցով, եւ դիւթիցէ դիւթութիւն, եւ հմայիցէ, եւ հաւահարց լինիցի, 11եւ կախարդիցէ կախարդանօք, եւ վհուկ եւ նշանագէտ լինիցի առ ի զմեռեալս հարցանելոյ։ 12Քանզի պիղծ է Տեառն ամենայն որ առնէ զայն. զի վասն այսպիսի գարշելեաց սատակեսցէ զնոսա Տէր ի քէն։ 13Կատարեալ լինիցիս առաջի Տեառն Աստուծոյ քո. 14զի ազգքն այնոքիկ զորս դու ժառանգելոց ես, նոքա հմայից եւ դիւթութեանց անսան. բայց քեզ ոչ այնպէս ետ հրաման Տէր Աստուած քո։

15Մարգարէ յեղբարց քոց իբրեւ զիս յարուսցէ քեզ Տէր Աստուած քո, նմա լուիջիք. 16ըստ ամենայնի զոր խնդրեցեր ի Տեառնէ Աստուծոյ քումմէ ի Քորեբ յաւուրն եկեղեցւոյ, ասէիք. Ոչ եւս յաւելուցումք լսել զձայն Տեառն Աստուծոյ մերոյ, եւ զհուրդ զայդ զմեծ ոչ եւս տեսցուք, զի մի՛ մեռանիցիմք։ 17Եւ ասէ ցիս Տէր. Ուղիղ է ամենայն ինչ զոր խօսեցան։ 18Մարգարէ յարուցից նոցա յեղբարց իւրեանց իբրեւ զքեզ, եւ տաց զպատգամս իմ ի բերան նորա, եւ խօսեսցի ընդ նոսա որպէս եւ պատուիրեցից նմա։ 19Եւ մարդ որ ոչ լուիցէ զոր խօսիցի մարգարէն յանուն իմ՝ ես խնդրեցից վրէժ ի նմանէ։

20Բայց մարգարէն, եթէ ամպարշտեսցի խօսել յանուն իմ բան ինչ զոր ես ոչ հրամայեցի խօսել, եւ կամ թէ խօսիցի յանուն աստուածոց օտարաց, մեռցի մարգարէն այն։ 21Ապա թէ ասիցէք ի սրտի ձերում՝ Զիա՞րդ գիտասցուք զբանն զոր ոչ խօսեցաւ Տէր. 22զոր ինչ խօսիցի մարգարէն յանուն Տեառն եւ ոչ լինիցի բանն եւ ոչ դիպիցի, այն բան է զոր ոչ խօսեցաւ Տէր. ամպարշտութեամբ խօսեցաւ մարգարէն, մի՛ թողուցուք նմա՝՝։