1Եւ դարձաք չուեցաք յանապատն ընդ ճանապարհ Կարմիր ծովուն, զոր օրինակ խօսեցաւ Տէր ընդ իս, եւ պատեցաք զՍէիր լերամբ աւուրս բազումս։ 2Եւ ասէ ցիս Տէր. 3Շատ լիցի ձեզ պատել զլերամբդ. արդ դարձարուք ընդ կողմն հիւսիսոյ։ 4Եւ ժողովրդեանդ պատուէր տուր եւ ասասցես. Դուք աւադիկ անցանէք առ սահմանօք եղբարց ձերոց՝ որդւոց Եսաւայ, որ բնակեալ են ի Սէիր. եւ երկնչիցին ի ձէնջ, եւ զգուշանայցէք յոյժ. 5մի՛ գրգռիցիք ընդ նոսա ի պատերազմ, զի ոչ տաց ձեզ յերկրէ նոցա եւ ոչ քայլ մի ոտին. քանզի վիճակաւ ետու Եսաւայ զլեառնն Սէիր։ 6Կերակուրս գնեսջիք ի նոցանէ եւ կերիջիք, եւ ջուր չափով արծաթոյ առջիք ի նոցանէ եւ արբջիք. 7զի Տէր Աստուած մեր օրհնեաց զքեզ յամենայն գործս ձեռաց քոց. ծանիր զիարդ անցեր ընդ անապատն մեծ եւ ահագին. ահա քառասուն ամ Տէր Աստուած քո ընդ քեզ է, եւ ոչ իւիք կարօտացար։

8Եւ անցաք առ եղբարբք մերովք որդւովքն Եսաւայ բնակելովքն ի Սէիր, առ ճանապարհաւն Արաբացւոց յԵդովմայ՝՝, եւ ի Գասիոնգաբերայ. եւ դարձեալ անցաք ընդ ճանապարհ անապատին Մովաբու։ 9Եւ ասէ ցիս Տէր. Մի՛ թշնամանայցիք ընդ Մովաբացիսն եւ մի՛ գրգռիցէք ընդ նոսա պատերազմ. զի ոչ տաց ձեզ յերկրէն նոցա ի վիճակ. քանզի որդւոցն Ղովտայ ետու զՍէիր ի ժառանգութիւն։ 10Եւ Ոմմինքն նախ բնակեալ էին ի նմա, ազգ մեծ եւ բազում եւ հզօր. 11որպէս Ենակիմք ընդ Ռափայինսն համարիցին,՝՝ նոյնպէս եւ նոքա իբրեւ զԵնակիմս. եւ Մովաբացիք անուանեն զնոսա Ոմմինս։ 12Եւ ի Սէիր նախ բնակեալ էր Քոռեցին. եւ որդիքն Եսաւայ կորուսին զնոսա, եւ սատակեցին զնոսա յերեսաց իւրեանց, եւ բնակեցան փոխանակ նոցա. զոր օրինակ արար Իսրայէլ զերկիր ժառանգութեան իւրոյ զոր ետ նոցա Տէր։ 13Եւ արդ արիք չուեցէք եւ անցէք ընդ ձորն Զարեդ։

14Եւ աւուրք որչափ անկան մեզ ի գնալն մեզ ի Կադեսբառնեայ մինչեւ անցաք ընդ ձորն Զարեդ, երեսուն եւ ութ ամ. մինչեւ անկաւ ամենայն ազգ արանց պատերազմողաց ի բանակէ անտի, որպէս երդուաւ նոցա Աստուած։ 15Եւ ձեռն Աստուծոյ էր ի վերայ նոցա սատակել զնոսա ի բանակէն, մինչեւ անկան։

16Եւ եղեւ իբրեւ անկան ամենայն արք պատերազմողք մեռեալք ի միջոյ ժողովրդեանն, 17խօսեցաւ Տէր ընդ իս եւ ասէ. 18Դու անցանես այսօր առ սահմանօք Մովաբու ի Սէիր, 19եւ մօտ հասանիցէք յորդիսն Ամոնայ, մի՛ թշնամանայցիք ընդ նոսա, եւ մի՛ գրգռիցէք ընդ նոսա պատերազմ. զի ոչ տաց ձեզ զերկիր որդւոցն Ամոնայ ի վիճակ, քանզի որդւոցն Ղովտայ ետու զնա վիճակաւ։ 20(Երկիր որ Ռափնայ համարեսցի՝՝. քանզի նախ՝ Ռափայինք բնակէին ի նմա, եւ Ամոնացիք անուանեն զնոսա Զոմզոմինս. 21ազգ մեծ եւ բազում եւ զօրաւոր իբրեւ զԵնակիմսն. եւ կորոյս զնոսա Տէր յերեսաց նոցա, եւ ժառանգեցին եւ բնակեցին փոխանակ նոցա. 22որպէս արար որդւոցն Եսաւայ բնակելոց ի Սէիր, զոր օրինակ սատակեաց Տէր զՔոռեցին յերեսաց նոցա, եւ ժառանգեցին եւ բնակեցին փոխանակ նոցա մինչեւ ցայսօր։ 23Եւ Խեւացիքն որ բնակեալ էին յԱսիրովթ մինչեւ ցԳազայ. եւ Գամիրքն որ ելեալ էին ի Գամրաց՝՝ սատակեցին զնոսա, եւ բնակեցան փոխանակ նոցա։) 24Արդ արիք չուեցէք եւ անցէք ընդ ձորն Առնովնայ. ահա մատնեցի ի ձեռս քո զՍեհոն արքայ Եսեբոնայ զԱմովրհացի. եւ զերկիր նորա սկսիր ժառանգել, եւ գրգռել ընդ նմա պատերազմ։ 25Յօրէ յայսմանէ սկսիր տալ զահ եւ զերկեւղ քո առաջի ամենայն ազգաց որ են ի ներքոյ երկնից. զի որք լսիցեն զանուանէ քումմէ՝ խռովեսցին, եւ երկունք կալցին զնոսա յերեսաց քոց։

26Եւ առաքեցի հրեշտակս յանապատէն Կեդմովթայ առ Սեհոն արքայ Եսեբոնայ բանիւք խաղաղութեան, եւ ասեմ. 27Անցից ընդ երկիր քո, զճանապարհայն գնացից, ոչ խոտորեցայց յաջ եւ ոչ յահեակ։ 28Կերակուր՝ արծաթոյ վաճառեսցես ինձ եւ կերայց, եւ ջուր՝ արծաթոյ վաճառեսցես ինձ եւ արբից, բայց զի ոտիւք եւեթ անցից. 29որպէս արարին ինձ որդիքն Եսաւայ բնակեալքն ի Սէիր, եւ Մովաբացիքն բնակեալք յԱրոյէր, մինչեւ անցից ընդ Յորդանան յերկիրն զոր Տէր Աստուած տացէ մեզ։ 30Եւ ոչ կամեցաւ Սեհոն արքայ Եսեբոնայ անցանել մեզ առ նովաւ. զի խստացոյց Տէր Աստուած մեր զոգի նորա, եւ կարծրացոյց զսիրտ նորա, զի մատնեսցի ի ձեռս քո յաւուրս յայսմիկ։ 31Եւ ասէ ցիս Տէր. Ահա սկսեալ եմ մատնել առաջի երեսաց քոց զՍեհոն արքայ Եսեբոնի զԱմովրհացի՝՝ եւ զերկիրն նորա. սկսիր վիճակաւ ժառանգել զերկիրն նորա։

32Եւ ել Սեհոն արքայ Եսեբոնի՝՝ ընդդէմ մեր, ինքն եւ ժողովուրդ իւր պատերազմաւ ի Յասսա։ 33Եւ մատնեաց զնոսա Տէր Աստուած մեր ի ձեռս մեր, եւ հարաք զնա եւ զորդիս նորա եւ զամենայն ժողովուրդ նորա. 34եւ յաղթեցաք ամենայն քաղաքացն ի ժամանակին յայնմիկ, եւ սատակեցաք զամենայն քաղաքս նորա մի ըստ միոջէ, եւ զկանայս նոցա եւ զմանկունս իւրեանց. եւ՝՝ ոչ թողաք ի նոցանէ ապրեալ. 35բայց զի զխաշինսն ածաք յաւարի եւ զկապուտ քաղաքաց զոր առաք։ 36ՅԱրոյերայ որ է առ եզերբ ձորոյն Առնովնայ, եւ զքաղաքն որ է ի ձորն, մինչեւ ցսահմանս Գաղաադու, ոչ էր քաղաք որ ապրեցաւ ի մէնջ. այլ զամենայն մատնեաց Տէր Աստուած մեր ի ձեռս մեր։ 37Բայց յերկիր որդւոցն Ամոնայ յոր ոչ մերձեցաք, զամենայն արուարձանս ձորոյն Յաբովկայ, եւ զամենայն քաղաքսն լեռնականս, որպէս՝՝ պատուիրեաց մեզ Տէր Աստուած մեր։