1Այս բանք են ուխտին զոր պատուիրեաց Տէր Մովսիսի, հաստատել որդւոցն Իսրայելի յերկրին Մովաբու, թող զայն ուխտ զոր ուխտեաց նոցա ի Քորեբ։

2Եւ կոչեաց Մովսէս զամենայն որդիսն Իսրայելի եւ ասէ ցնոսա. Դուք ձեզէն տեսէք զամենայն ինչ զոր արար Տէր յԵգիպտոս առաջի ձեր, ընդ փարաւոն եւ ընդ ծառայս նորա, եւ ընդ ամենայն երկիր նորա. 3զփորձանսն մեծամեծս զոր տեսին աչք ձեր, զնշանսն եւ զարուեստս մեծամեծս զայնոսիկ, զձեռն հզօր եւ զբազուկ բարձր.՝՝ 4եւ ոչ ետ ձեզ Տէր Աստուած ձեր՝՝ սիրտ գիտելոյ եւ աչս տեսանելոյ եւ ականջս լսելոյ մինչեւ ցայսօր։ 5Եւ ած զձեզ զքառասուն ամ ընդ անապատն. ոչ հնացան ձորձք ձեր եւ ոչ մաշեցան կօշիկք յոտից ձերոց. 6հաց ոչ կերայք եւ գինի եւ ցքի ոչ արբէք, զի ծանիջիք թէ ես եմ Տէր Աստուած ձեր։ 7Եւ եկիք մինչեւ ի տեղիս այս, եւ ել Սեհոն թագաւոր Եսեբոնայ, եւ Ովգ թագաւոր Բասանու ընդդէմ մեր պատերազմաւ. 8եւ հարաք զնոսա եւ առաք զերկիր նոցա, եւ ետու զնա ի ժառանգութիւն Ռուբենի եւ Գադայ եւ կիսոյ ցեղին Մանասէի։ 9Եւ զգուշասջիք առնել զամենայն բանս ուխտիս այսորիկ, զի իմանայցէք զամենայն՝՝ զոր առնիցէք։

10Դուք կայք աւադիկ այսօր ամենեքեան առաջի Տեառն Աստուծոյ ձերոյ, ցեղապետք ձեր եւ ծերակոյտ ձեր եւ դատաւորք ձեր եւ ատենադպիրք ձեր, եւ ամենայն այր Իսրայելի, 11եւ կանայք ձեր եւ որդիք ձեր, եւ եկն որ ի միջի բանակին ձերում, ի փայտակոտորէ ձերմէ մինչեւ ցջրբեր ձեր. 12յանցանել քո զուխտիւ Տեառն Աստուծոյ քո, եւ զնզովիւք նորա զոր Տէր Աստուած քո ուխտէ քեզ այսօր, 13զի կացուսցէ զքեզ իւր ժողովուրդ, եւ նա եղիցի քեզ Աստուած որպէս եւ ասաց, եւ զոր օրինակ երդուաւ հարցն քոց Աբրահամու եւ Իսահակայ եւ Յակոբայ։ 14Եւ ոչ ձեզ միայն ուխտեմ ես զուխտս զայս եւ զնզովս զայսոսիկ՝՝, 15այլ ե՛ւ որոց աստ ընդ մեզ իցեն այսօր առաջի Տեառն Աստուծոյ մերոյ, ե՛ւ որոց չիցեն ընդ մեզ այսօր. 16զի դուք ինքնին գիտէք, ո՛րպէս բնակեցաք յերկրին Եգիպտացւոց, եւ ո՛րպէս անցաք ընդ մէջ ազգացն ընդ որս անցէք դուք. 17եւ տեսէք զգարշելիս նոցա եւ զկուռս իւրեանց, զփայտն եւ զքար, զարծաթն եւ զոսկի որ է առ նոսա։ 18Մի՛ ոք իցէ ի ձէնջ այր կամ կին, կամ ազգ կամ ցեղ որոյ միտք իւր խոտորեալ իցեն ի Տեառնէ Աստուծոյ մերմէ, երթալ պաշտել զդիս ազգացն այնոցիկ, մի՛ ոք իցէ ի ձէնջ՝՝ արմատ ի վեր բուսեալ դառնութեան եւ դաժանութեան. 19եւ եղիցի եթէ լուիցէ զպատգամս նզովիցս այսոցիկ, եւ խոկասցի ի սրտի իւրում եւ ասիցէ. Քաւութիւնք եղիցին՝՝ ինձ, եթէ ես ըստ մոլորութեան սրտի իմոյ գնայցեմ. զի մի՛ կորուսանիցէ մեղաւորն զանմեղն՝՝. 20եւ ոչ հաճեսցի Աստուած ներել նմա. այլ յայնժամ բորբոքեսցի բարկութիւն նորա եւ նախանձ նորա ի մարդն յայն, եւ հասցեն նմա ամենայն նզովք ուխտիս այսորիկ՝ գրեալք ի գրի օրինացս այսոցիկ, եւ ջնջեսցէ Տէր զանուն նորա ի ներքոյ երկնից. 21եւ զատուսցէ զնա Տէր ի չարիս յամենայն որդւոցն Իսրայելի, ըստ ամենայն նզովից ուխտիս գրելոյ ի գիրս օրինացս այսոցիկ. 22եւ ասիցեն ազգքն մեւս եւ՝՝ որդիքն ձեր որ յարիցեն յետ ձեր, եւ օտարոտին որ գայցէ յերկրէ հեռաստանէ, տեսանիցեն զհարուածս երկրին այնորիկ եւ զախտս նոցա զոր առաքեաց Տէր ի վերայ նորա, 23զծծումբն եւ զաղն այրեցեալ. յամենայն ի հող նորա մի՛ սերմանեսցի եւ մի՛ բուսցի, եւ մի՛ ելցէ ի վերայ նորա ամենայն դեղ դալար, որպէս կործանեցան Սոդոմ եւ Գոմոր, Ադամա եւ Սեբոյիմ, զորս կործանեաց Տէր սրտմտութեամբ եւ բարկութեամբ։ 24Եւ ասասցեն ամենայն ազգքն. Ընդէ՞ր արար Տէր այնպէս երկրին այնմիկ, զի՞նչ իցէ սրտմտութիւն մեծ բարկութեանն այնորիկ։ 25Պատասխանի տացեն եւ ասասցեն. Զի թողին զուխտն Աստուծոյ հարց իւրեանց, զոր ուխտեաց հարցն նոցա յորժամ եհան զնոսա յերկրէն Եգիպտացւոց, 26եւ գնացեալ պաշտեցին զաստուածս օտարս, եւ երկիր պագին նոցա զոր ոչն ճանաչէին, եւ ոչ բաժանեաց նոցա։ 27Եւ բարկացաւ Տէր սրտմտութեամբ ի վերայ երկրին այնորիկ, ածել ի վերայ նորա ըստ ամենայն նզովից ուխտիս գրելոյ ի մատենի օրինացս այսոցիկ՝՝. 28եւ եբարձ զնոսա Տէր յերկրէ իւրեանց բարկութեամբ եւ սրտմտութեամբ եւ զայրացմամբ մեծաւ յոյժ, եւ մերժեաց զնոսա յերկիր օտար մինչեւ ցայժմ։ 29Ծածուկքն Տեառն Աստուծոյ մերում, եւ յայտնիքն մեզ եւ որդւոց մերոց յաւիտեան, առնել զամենայն պատգամս օրինացս այսոցիկ։