1Եւ կոչեաց Մովսէս զամենայն Իսրայէլ եւ ասէ ցնոսա. Լուր, Իսրայէլ, զիրաւունս եւ զդատաստանս զոր ես խօսիմ յականջս ձեր յաւուր յայսմիկ, եւ ուսջիք զնոսա եւ զգոյշ լիջիք առնել զնոսա։ 2Տէր Աստուած մեր ուխտեաց ձեզ ուխտ ի Քորեբ։ 3Ոչ եթէ հարցն ձերոց՝՝ ուխտեաց Տէր զուխտն զայն, այլ ձեզ, եւ դուք ամենեքին կենդանի էք այսօր՝՝։ 4Դէմ յանդիման խօսեցաւ Տէր ընդ ձեզ ի լերինն ի միջոյ հրոյն. 5(եւ ես կացի ի մէջ Տեառն եւ ձեր ի ժամանակին յայնմիկ, պատմել ձեզ զպատգամսն Տեառն. զի զարհուրեցայք յերեսաց հրոյն եւ ոչ ելէք ի լեառնն,) ասէ.

6Ես եմ Տէր Աստուած քո որ հանի զքեզ յերկրէն Եգիպտացւոց, ի տանէ ծառայութեան։

7Մի՛ լինիցին քեզ աստուածք օտարք առաջի աչաց իմոց։

8Եւ մի՛ առնիցես դու քեզ դրօշեալ, եւ մի՛ զնմանութիւն ամենայնի որ ինչ յերկինս ի վեր, եւ որ ինչ յերկրի ի խոնարհ, եւ որ ինչ ի ջուրս ի ներքոյ երկրի. 9մի՛ երկիր պագանիցես նոցա եւ մի՛ պաշտեսցես զնոսա. զի ես եմ Տէր Աստուած քո, Աստուած նախանձոտ, հատուցանեմ զմեղս հարանց որդւոց իւրեանց, յերիս եւ ի չորս ազգս ատելեաց իմոց. 10եւ առնեմ ողորմութիւն ի հազար ազգս սիրելեաց իմոց, եւ որոց պահիցեն զհրամանս իմ։

11Մի՛ առնուցուս զանուն Տեառն Աստուծոյ քո ի վերայ սնոտեաց. զի ոչ սրբեսցէ Տէր Աստուած քո զայն որ առնուցու զանուն նորա ի վերայ սնոտեաց։

12Զգուշասջիր աւուրն շաբաթու սրբել զնա, որպէս եւ պատուիրեաց քեզ Տէր Աստուած քո։ 13Զվեց օր գործեսցես եւ արասցես զամենայն գործ քո. 14յաւուրն եւթներորդի շաբաթ Տեառն Աստուծոյ քո. մի՛ գործեսցես ի նմա զամենայն գործ քո, դու եւ ուստր քո եւ դուստր քո եւ ծառայ քո եւ աղախին քո, եզն քո եւ էշ քո եւ ամենայն անասուն քո, եւ եկն որ ի ներքոյ դրանց քոց. զի հանգիցէ ծառայն քո եւ աղախին քո որպէս եւ դու. 15եւ յիշեսցես դու զի ծառայ էիր յերկրին Եգիպտացւոց, եւ եհան զքեզ Տէր Աստուած քո անտի հզօր ձեռամբ եւ բարձր բազկաւ. վասն այսորիկ պատուիրեաց քեզ Տէր Աստուած քո պահել զօրն շաբաթուց եւ սրբել զնա՝՝։

16Պատուեա զհայր քո եւ զմայր քո, որպէս պատուիրեաց քեզ Տէր Աստուած քո, զի բարի լինիցի քեզ, եւ երկայնակեաց լինիցիս ի վերայ երկրին զոր Տէր Աստուած քո տացէ քեզ։

17Մի՛ սպանանիցես։

18Մի՛ շնայցես։

19Մի՛ գողանայցես։

20Մի՛ վկայիցես զընկերէ քումմէ վկայութիւն սուտ։

21Մի՛ ցանկանայցես կնոջ ընկերի քո, եւ մի՛ ցանկանայցես տան ընկերի քո, եւ մի՛ անդոյ նորա, եւ մի՛ ծառայի նորա, եւ մի՛ աղախնոյ նորա, եւ մի՛ եզին նորա, եւ մի՛ իշոյ նորա, եւ մի՛ ամենայն անասնոյ նորա,՝՝ եւ մի՛ ամենայնի զինչ ընկերի քո իցէ։

22Զայս պատգամս խօսեցաւ Տէր ընդ ժողովրդեանն ձերում ի լերինն ի միջոյ հրոյն, ուր խաւարն եւ մէգ եւ մառախուղ էր, մեծաւ բարբառով, եւ ոչ եւս յաւել. եւ գրեաց զնոսա ի վերայ երկուց քարեղէն տախտակացն եւ ետ ցիս։ 23Եւ եղեւ իբրեւ լուայք զբարբառն ի միջոյ հրոյն, եւ լեառնն բորբոքեալ էր հրով, եւ մատուցեալ առ իս իշխանաց ցեղիցն ձերոց եւ ծերակուտին ձերոյ՝ ասէին. 24Ահա եցոյց մեզ Տէր Աստուած զփառս իւր եւ զմեծութիւն իւր, եւ զբարբառ նորա լուաք ի միջոյ հրոյ. յաւուր յայսմիկ տեսաք եթէ խօսիցի Աստուած ընդ մարդոյ եւ կեցցէ։ 25Եւ արդ՝ մի՛ մեռցուք, զի մի՛՝՝ սատակեսցէ զմեզ հուրս այս մեծ. եթէ յաւելուցումք մեք լսել զձայն Տեառն Աստուծոյ մերոյ միւսանգամ, եւ մեռանիցիմք։ 26Զի ո՞ ոք մսեղի իցէ որ լուաւ զձայն Աստուծոյ կենդանւոյ բարբառելոյ ի միջոյ հրոյ որպէս մեքս, եւ կեցցէ։ 27Մատիր դու եւ լուր զոր ինչ ասիցէ Տէր Աստուած մեր, եւ դու խօսեսցիս ընդ մեզ զամենայն ինչ զոր խօսիցի Տէր Աստուած մեր ընդ քեզ, եւ լուիցուք եւ արասցուք։ 28Եւ լուաւ Տէր զբարբառ բանիցն ձերոց խօսելոյ ընդ իս, եւ ասէ ցիս Տէր. Լուայ զբարբառ բանից ժողովրդեանն զոր խօսեցան ընդ քեզ. ուղիղ խօսեցան զամենայն։ 29Ո՛ տացէ լինել այնպէս սրտից նոցա ի նոսա՝ երկնչել յինէն եւ պահել զպատուիրանս իմ զամենայն աւուրս, զի բարի լինիցի նոցա եւ որդւոց նոցա յաւիտեան։ 30Արդ երթ ասա ցնոսա. Դարձարուք դուք ի տունս ձեր։ 31Եւ դու աստ կաց առ իս, եւ խօսեցայց ընդ քեզ զպատուիրանս եւ զիրաւունս եւ զդատաստանս զոր ուսուցանիցես նոցա, եւ արասցեն յերկրին զոր ես տաց նոցա ի ժառանգութիւն։

32Զգոյշ լերուք առնելոյ որպէս պատուիրեաց քեզ Տէր Աստուած քո, եւ մի՛ խոտորիցիս՝՝ յաջ եւ մի՛ յահեակ։ 33Ըստ ամենայն ճանապարհին զոր պատուիրեաց քեզ Տէր Աստուած մեր գնալ, զի հանգուսցէ զքեզ եւ բարի արասցէ քեզ՝՝, եւ երկայնօրեայք լինիցիք յերկրին զոր ժառանգիցէք։