1Ո՞վ գիտէ զիմաստունս՝՝, եւ ո՞վ գիտէ զմեկնութիւն բանից։ Իմաստութիւն առն՝ լուսաւոր առնէ զերեսս իւր, եւ որ ժպիրհն է երեսօք իւրովք՝ ատելի լիցի։ 2Բերանոյ՝՝ թագաւորի զգոյշ լեր, եւ ի բան երդման Աստուծոյ։ 3Մի՛ վաղվաղիցես յերեսաց նորա գնալ, եւ մի՛ կացցես ի բանի չարի. զի զամենայն զոր ինչ կամիցի՝ արասցէ։ 4Իբրեւ զթագաւոր իշխանութեամբ խօսի՝՝, եւ ո՞վ կարէ ասել ցնա թէ՝ Զի՛նչ գործեցեր։ 5Որ պահէ զպատուիրան՝ ոչ գիտասցէ զբան չարութեան. եւ ժամանակ իրաւանց՝՝ ճանաչէ սիրտ իմաստնոց։ 6Զի ամենայն իրաց ժամանակ է եւ իրաւունք, զի տգիտութիւն մարդոյ բազում է ի վերայ նորա։ 7Քանզի ոչ գիտէ զինչ լինելոց է. զի որպէս ինչ լինելոց իցէ՝ ո՞վ պատմեսցէ նմա։

8Ոչ է մարդ իշխան ոգւոյ՝ արգելուլ զոգի, եւ ոչ գոյ իշխանութիւն նորա յաւուր մահուան. եւ ոչ գոյ հրեշտակութիւն յաւուր՝՝ պատերազմի, եւ ոչ ապրեցուցանէ ամպարշտութիւն զմերձաւորս իւր։ 9Զամենայն զայս տեսի, եւ ետու զսիրտ իմ յամենայն արարածս որ արարեալ են ի ներքոյ արեգական. որում միանգամ իշխան եղեւ մարդն ի վերայ մարդոյ չարչարել զնա՝՝։ 10Եւ ապա տեսի ես ամպարիշտս մուծեալս ի գերեզմանս. եւ ի սրբոց անտի գնացին, եւ սուգ առին ի քաղաքին, զի՝՝ այնպէս արարին. սակայն եւ այն ընդունայնութիւն է։

11Զի ոչ գոյ ընդդէմ դառնալ յայնցանէ որ վաղվաղակի գործեն զչար, վասն այնորիկ համարձակեցան՝՝ սիրտք որդւոց մարդկան յանձինս իւրեանց գործել զչար։ 12Որ մեղաւն արար զչարիս, յայսմհետէ եւ ի վաղնջուց. քանզի գիտեմ եւ ես զինչ է բարին երկիւղածաց Աստուծոյ, զի երկնչիցին նոքա՝՝ յերեսաց նորա։ 13Եւ ոչ ինչ ոչ գոյ բարի ամպարշտի, եւ ոչ յերկարեսցէ աւուրս՝ իբրեւ ընդ հովանեաւ նորա որ՝՝ ոչ է երկիւղած յերեսացն Աստուծոյ։

14Գոյ ընդունայնութիւն որ եղեալ է ի վերայ երկրի. զի են արդարք՝ որոց ժամանեն առ նոսա գործք ամպարշտաց, եւ են ամպարիշտք զի հասանեն նոցա իբրեւ զգործս արդարոց. եւ ասացի ես թէ՝ Սակայն եւ այն ընդունայնութիւն է։ 15Եւ գովեցի ես զուրախութիւն, զի ոչ է բարի մարդկան ի ներքոյ արեգական, բաց յուտելոյ եւ յըմպելոյ եւ յուրախ լինելոյ. եւ այն երթայ ընդ նմա ի ջանալ նմա զաւուրս կենաց իւրոց, որչափ ետ նմա Աստուած ի ներքոյ արեգական։

16Յոր միանգամ՝՝ ետու զսիրտ իմ գիտել զիմաստութիւն, եւ տեսանել զզբաղումն որ արարեալ է ի վերայ երկրի. (զի ի տուէ եւ ի գիշերի քուն յաչս նորա ոչ է տեսանել.) 17եւ տեսի ես զամենայն արարածս Աստուծոյ, զի ոչ կարասցէ մարդ գտանել զարարածն արարեալ ի ներքոյ արեգական. զոր միանգամ ջանասցի մարդ խնդրել՝ եւ ոչ գտցէ. քանզի որչափ ասասցէ իմաստունն գիտել՝ ոչ կարասցէ գտանել։