4Եւ եղեւ յաւուրն երրորդի՝ իբրեւ դադարեաց յաղօթիցն իւրոց, մերկացաւ յիւրմէ զհանդերձ սգոյն, եւ զգեցաւ զծիրանիսն իւր, եւ եղեւ երեւելի յոյժ։ 5Եւ կարդաց նա առ տեսուչն իւր Աստուած եւ փրկիչն ամենայնի, եւ ա՛ռ նա զերկուս նաժիշտսն իւր զսիրելիս. 6մին ունէր զստորոտ զգեստու նորա ի վեր, 7եւ զմիւսովն արկեալ զձեռն իւր։ 8Եւ նա զամօթի հարեալ երկնչէր վասն գեղոյ մանկութեան իւրոյ. եւ երեսք նորա զուարթք առ ի սիրել, այլ սիրտ նորա նեղեալ էր յահէ անտի։ 9Եւ եմուտ նա ընդ ամենայն դրունս ապարանիցն, եւ եկաց նա առաջի թագաւորին. եւ նա նստէր յաթոռ թագաւորութեանն իւրոյ, եւ զգեցեալ էր զպատմուճան փառացն իւրոց, որ էր ընդելուզեալ ոսկւով եւ մարգարտով եւ ակամբք պատուականօք, եւ էր ահաւոր յոյժ։ 10Եւ ի վեր համբարձ զերեսս իւր, զի էին կարմրացեալ փառօք, եւ նայեցաւ. եւ գլորեցաւ տիկինն, եւ փոխեաց նա զգոյն իւր, եւ եղեւ նա իբրեւ զթալացեալ, եւ խոնարհեցաւ ի գլուխ նաժշտին որ երթայր առաջի նորա։ 11Եւ դարձոյց Աստուած զոգի թագաւորին ի հեզութիւն, եւ փութացեալ վաղվաղակի էջ մեծաւ երկիւղիւ յաթոռոյ անտի իւրմէ թագաւորն, եւ ա՛ռ զտիկինն ի վերայ գրկաց իւրոց եւ կանգնեաց զնա, եւ աղաչէր եւ մխիթարէր զնա բանիւք խաղաղութեան, եւ ասէր ցնա. 12Զի՞ է քեզ, Եսթեր տիկին. ես եղբայր քո եմ, համարձակեաց, ոչ մեռանիս. 13զի ի միասին է իմ եւ քո հրամանս. 14մատիր դու եւ ա՛ռ զգաւազանն զոսկի, եւ դիր ի վերայ պարանոցի տիկնոջդ։ 15Եւ համբուրեաց զնա, եւ ասէ. Խօսեաց ընդ իս։ 16Եւ ասէ ցնա Եսթեր. Տեսի զքեզ, տէր, իբրեւ զհրեշտակ Աստուծոյ, եւ խռովեցաւ սիրտ իմ յահէ փառաց քոց. 17զի սքանչելի ես տէր իմ, եւ երեսք քո լի են շնորհօք։ 18Եւ մինչդեռ խօսէր ընդ նմա՝ գլորեցաւ միւսանգամ յահէ թագաւորին։ 19Եւ թագաւորն խռովեալ էր յոյժ եւ ամենայն ծառայք նորա։ Եւ սպասաւորք թագաւորին աղաչէին զտիկինն։ Եւ ասէ թագաւորն. Զի՞նչ կամիս, Եսթեր, եւ զի՞նչ են աղաչանքդ քո. արդարեւ ասեմ քեզ, եթէ խնդրեսցես մինչեւ ի կէս թագաւորութեանս իմոյ, տաց քեզ՝՝։