4Եւ ասէ Եսթեր. Օրս իմ այս նշանաւոր է.՝՝ եթէ կամք իցեն արքայի, եկեսցես դու եւ Համան ի կոչունսն իմ զոր առնելոց եմ այսօր։ 5Եւ ասէ թագաւորն. Կոչեցէք վաղվաղակի զՀաման, եւ կատարեսցուք զբանն Եսթերայ։ Եկին երկոքեան նոքա ի կոչունսն զոր արար Եսթեր։

6Եւ մինչդեռ ըմպէին գինի, ասէ արքայն ցԵսթեր. Զի՞նչ կամիս, տիկին Եսթեր, տաց քեզ զոր ինչ եւ խնդրեսցես՝՝։ 7Եւ ասէ Եսթեր. Աղաչանք իմ եւ խնդրուածք իմ այս են, 8եթէ գտի ես շնորհս առաջի արքայի, եկեսցէ արքայ եւ Համան ի կոչունսն զոր առնեմ ձեզ վաղիւ միւսանգամ՝՝։

9Եւ ել Համան յերեսաց արքայի՝՝ ուրախութեամբ մեծաւ եւ զուարթութեամբ. եւ իբրեւ ետես Համան զՄուրթքէ զայրն Հրեայ ի տան թագաւորին՝ բարկացաւ յոյժ։ 10Եւ՝՝ եմուտ նա ի տուն իւր, եւ կոչեաց զսիրելիս իւր, եւ Զովսարրա զկին իւր։ 11Եւ եցոյց նոցա զմեծութիւն եւ զփառսն իւր զոր ետ նմա թագաւորն, եւ որպէս արար զնա առաջին ի թագաւորութեանն իւրում՝՝։ 12Եւ ասէ Համան. Ոչ կոչեաց տիկինն Եսթեր ի կոչունս իւր ընդ արքայի զոք՝ բաց յինէն, եւ դարձեալ առ վաղիւ եւս հրաւիրեաց զիս։ 13Եւ արդ այս ոչ թուի ինձ հաճոյ, յորժամ տեսանեմ զՄուրթքէ՝ զայր Հրեայ ի տան թագաւորին։ 14Եւ ասէ ցնա Զովսարրա կինն իւր եւ սիրելիքն իւր. Հրաման տուր հատանել քեզ փայտ մի յիսուն կանգուն, եւ ընդ առաւօտն ասասցես արքայի եւ կախեսցի Մուրթքէ զփայտէն. եւ դու մտանիցես ի կոչունսն հանդերձ արքայիւ, եւ ուրախ լինիցիս ընդ նմա։ Եւ հաճոյ թուեցաւ Համանայ բանն, եւ պատրաստեցին զփայտն։