1Զի յերկոտասաներորդ ամսոյն եւ յերեքտասաներորդ աւուրն որ է Ադար, եկն եհաս հրովարտակն որ գրեալ էր յարքունուստ, ի նմին աւուր կորնչէին որ միանգամ դիմադարձք լինէին Հրէիցն։ 2Եւ ոչ ոք էր որ ընդդէմ դառնայր նոցա ամենեւին. քանզի զահի հարան ի նոցանէն։ 3Զի իշխանքն՝ որ ի վերայ նախարարացն նոցա կացեալ էին, եւ կուսակալք եւ արքունի դպրապետք՝ պատուէին զՀրեայսն, զի ահն Մուրթքէի կայր ի վերայ նոցա. 4քանզի հրաման տուեալ էր հրովարտակաւ թագաւորին՝ անուանել զնա ընդ ամենայն թագաւորութիւնն իւր։ 6Եւ ի Սիսիս քաղաքի կոտորեցին Հրեայքն արս իբրեւ հինգ հարեւր. 7զՓարակն եւ զՆեստէն եւ զԴովփոն եւ զՓազգա 8եւ զՓարդաթա եւ զԲարեա եւ զՍարաբաքա եւ զՄարմասիս 9եւ զԱրուփէսն եւ զԱրսէսն եւ զԱրբութեթան, 10զորդիսն Համանայ որդւոյն Ամադովթայ որդւոյ Բերգեայ՝ թշնամւոյն Հրէից։ 11Եւ յափշտակեցին ի նմին աւուր եւ մատուցին զթիւն արքայի զկորուսելոցն ի Սիսիս քաղաքի։ 12Եւ ասէ արքայ ցԵսթեր. Կորուսին Հրեայքն ի Սիսիս քաղաքի արս հինգ հարեւր, եւ շուրջ զքաղաքաւն որչափ եւս առաւել յոյժ կարծես. արդ զի՞նչ եւս կամիս՝ զի արարից քեզ։ 13Եւ ասէ ցարքայ Եսթեր. Տացէ հրաման արքայ Հրէիցն սոյնպէս առ վաղիւ՝ զի զորդիսն Համանայ կախեսցեն։ 14Եւ ետ հրաման առնել այսպէս. եւ հան արտաքս առ Հրեայսն որ ի քաղաքին էին՝ զմարմինս որդւոցն Համանայ հանել ի փայտ։ 15Եւ ժողովեցան Հրեայքն ի Սիսիս, յաւուրն չորեքտասաներորդի Ադարայ, եւ կոտորեցին արս երեք հարեւր. եւ ոչ ինչ յափշտակեցին։ 16Եւ որ այլքն էին ի Հրէից անտի որ ընդ թագաւորութեամբ նորա էին՝ ժողովեցան եւ անձանց իւրեանց օգնէին։ Եւ հանգեան նոքա եւ դադարեցին յայնցանէ որք պատերազմէին ընդ նոսա, զի կորուսին ի նոցանէ իբրեւ հինգ հազար ոգի յերեքտասաներորդի ամսոյն Ադարայ, եւ ոչ ինչ յափշտակեցին։ 17Եւ հանգեան նոքա յերեքտասաներորդ աւուրն նորին ամսոյ, եւ կարգեցին զօրն զայն՝ օր հանգստեան՝ խնդութեամբ եւ ուրախութեամբ։ 18Եւ Հրեայքն որ էին ի Սիսիս քաղաքի՝ ժողովեցան ի չորեքտասաներորդ աւուր ամսոյն, եւ ոչ հանգեան. եւ կարգեցին զհնգետասաներորդ օրն ցնծութեան եւ ուրախութեան։ 19Վասն այսորիկ Հրեայքն ընդ ամենայն երկիր եւ ընդ գաւառս առնէին տօնս ուրախութեան զօրն չորեքտասաներորդ Ադար ամսոյ, օր բարի ուրախութեան. եւ առաքեն նուէրս այր ընկերի իւրում, եւ բնակիչքն որ բնակեալ էին ի մայրաքաղաքսն. եւ զհնգետասաներորդ զօրն զԱդարայ առնէին նոյնպէս բարեաց եւ ուրախութեան։ 20Եւ գրեաց Մուրթքէ զբանս զայս ի գիրս մատենից, եւ առաքեաց Հրէիցն որ էին ընդ իշխանութեամբ Արտաշիսի արքայի, մերձաւորաց եւ հեռաւորաց, 21հաստատել կարգել զաւուրս զայսոսիկ առնել տօնս ուրախութեան՝ զչորեքտասաներորդ եւ զհնգետասաներորդ օրն Ադարայ։ 22Վասն զի յայսմ երեսուն աւուրս հանգեան Հրեայքն ի թշնամեաց իւրեանց. եւ յամսեանն որ դարձաւ սուգ նոցա յուրախութիւն, այսինքն է Ադար, եւ ի ցաւոցն որ դարձաւ յուրախութիւն, կատարել զաւուրսն զայնս՝ աւուրս հարսանեաց. 23որպէս եւ գրեաց նոցա Մուրթքէ, 24եթէ ո՛րպէս Համան Ամադովթեանց Մակեդոնացի պատերազմ տայր ընդ նոսա եւ ո՛րպէս եհան նոցա թիւ համարոյ եւ վիճակ կորուսանել զնոսա, 25եւ կամ ո՛րպէս եմուտ առ արքայն եւ խնդրէր կախել զՄուրթքէ զփայտէն. եւ որչափ ձեռն ի գործ արկեալ ածէր ի վերայ Հրէիցն զչարիսն. եւ եկին մթերեցան լցան չարիք նորա, եւ կախեցաւ նա եւ որդիք նորա զփայտէ։ 26Վասն այնորիկ կարգեցան աւուրքս այս պահոց. վասն զի եւ ժամանակն իւրեանց բարբառովն ասի Պահք, վասն բանից հրովարտակիս այսորիկ. եւ որ ինչ միանգամ անց ընդ նոսա, եւ որ ինչ եղեւ նոցա, հաստատեաց կացոյց։ 27Եւ ընդունին զայս Հրեայքն յանձինս իւրեանց, ուսուցանէին եւ որդւոց իւրեանց, եւ այլ ինչ որ յաւելոյր ի նոսա։ 28Եւ զամիսն ոչ այլափոխեն, եւ աւուրքս այս յիշատակ լինին յազգս ազգս, ի քաղաքս եւ ի գաւառս, եւ աւուրքն այն պահոց պատուեսցին, եւ յիշատակ նոցա մի՛ պակասեսցէ ազգէ մինչեւ յազգ։ 29Եւ գրեաց Եսթեր դուստր Ամինադաբայ եւ Մուրթքէ այր Հրեայ, եւ հաստատեցին զպահպանութիւն հրովարտակիս այսորիկ։ 30Եւ Մուրթքէ եւ Եսթեր կացուցին իւրեանց առանձինն, եւ ուխտեցին իւրեանց ուխտ եւ խորհուրդ կատարեցին. 31եւ Եսթեր երդմամբ հաստատեաց մինչեւ յաւիտեանս ժամանակաց, եւ գրեցաւ ի յիշատակս։