1Եւ յետ բանիցս այսոցիկ դադարեաց թագաւորն ի բարկութենէ անտի, եւ ոչ յաւել յիշել եւս զԱսթինէ. զի ի մտին ունէր զոր խօսեցաւն նա. եւ այսպէս մերժեալ ընկեցաւ կինն՝՝։ 2Եւ ասեն սպասաւորք թագաւորին. Խնդրեսցեն արքայի աղջկունս կոյսս՝ գեղեցիկս տեսանելով. 3եւ հրամայեսցէ արքայ գաւառապետս կացուցանել ընդ ամենայն երկիր թագաւորութեանդ քո, եւ ընտրեսցեն աղջկունս կոյսս, եւ տացեն ածել ի Սուսէն քաղաք՝ ի կուսանոց մի. եւ տացեն զնոսա ցներքինին արքունի՝ որ պահապանն է կանանց, եւ հրամայեսցէ արքայ տալ նոցա եւղ եւ աճառ եւ զամենայն դարմանս՝՝. 4եւ կին՝ որ հաճոյ լիցի արքայի թագաւորեսցէ նա փոխանակ Ասթինեայ։ Եւ հաճոյ թուեցան արքայի իրքն. արար այնպէս։

5Եւ էր այր մի Հրեայ ի Սիսիս քաղաքի, եւ անուն նորա Մուրթքէոս, որդի Յայիրայ, որդւոյ Սեմեայ, որդւոյ Կիսեայ, յազգէ Բենիամինի. 6որ էր գերի եկեալ յԵրուսաղեմէ զոր գերեաց Նաբուքոդոնոսոր արքայն Բաբելացւոց։ 7Եւ էր նորա մանուկ սնուցեալ զդուստր Ամինադաբայ՝ եղբօր հօրն իւրոյ, եւ անուն էր նորա Եսթեր. եւ յառնուլ զնա ի մօրէն եւ ի հօրէն իւրմէ՝ կամէր առնուլ իւր կնութեան. եւ էր աղջիկն բարի յոյժ տեսանելով։՝՝

8Եւ յորժամ լու եղեւ հրաման թագաւորին, ժողովեցան աղջկունք բազումք ի Սիսան քաղաք, ընդ ձեռամբ Ովգեայ. տարան զԵսթեր առ Ովգա, որ էր ներքինի ի վերայ կանանց։ 9Եւ հաճոյ եղեւ նմա աղջիկն, եւ եգիտ նա շնորհս առաջի նորա, եւ փութացաւ նմա տալ զաճառն եւ զմասն դարմանոյ՝՝ նորա, եւ զեւթն աղջիկսն զորս տուեալ էր նորա նաժիշտ յարքունուստ. եւ դարմանէր զԵսթեր առաւելագոյն քան զայլ ընկերս նորա՝՝, եւ զնաժիշտս նորա նոյնպէս։ 10Եւ ոչ եցոյց Եսթեր զազգն եւ ոչ զգաւառն. վասն զի պատուիրեաց նմա Մուրթքէ՝ մի՛ պատմել։ 11Եւ յաճախէր Մուրթքէ զամենայն օր շրջել առ տամբ կանանցն, եւ տեսանել թէ որպիսի անցք անցցեն ընդ Եսթեր։

12Զի մերձ էր ժամանակ աղջկանն մտանել առ թագաւորն, յորժամ լնուին ամիսք երկոտասան.՝՝ (զի այսպէս կատարէին աւուրք դարմանոյ նոցա. ամիսս վեց օծանէին իւղովք անուշիւք, եւ ամիսս վեց ի խունկս անուշունս եւ յաճառս, եւ ի լուանալ կանանցն.) 13եւ ապա մտանէր առ արքայն. եւ որում կամէր տալ զնա ի ձեռս նորա, մտանէր ընդ նմա ի սենեակն առաջի թագաւորին։ 14Ընդ երեկս մտանէր առ թագաւորն, եւ ցերեկ երթայր անդրէն առ ընկերս իւր, եւ առ Ովգա ներքինի պահապան կանանցն. եւ կայր անդէն, մինչեւ կոչէին զնա յականէ ի սենեակ թագաւորին։՝՝

15Եւ իբրեւ լնոյր ժամանակն Եսթերայ՝ դստերն Ամինադաբայ եղբօր հօրն Մուրթքէի՝՝ մտանել առ արքայն, ոչ ինչ ապախտ արար զոր միանգամ պատուիրեաց նմա ներքինին, որ էր պահապան կանանցն, զի էր Եսթերայ գտեալ շնորհս յամենեցունց որ միանգամ տեսանէին զնա։ 16Եւ եմուտ Եսթեր առ արքայն յերկոտասաներորդ ամսեանն Ադար, որ է Հայերէն Արեգ, յեւթներորդ ամի՝՝ թագաւորութեան նորա։ 17Եւ հաճոյ թուեցաւ Եսթեր արքայի յոյժ, եւ եգիտ նա շնորհս քան զամենայն կանայսն, եւ եդ ի վերայ գլխոյ նորա զթագ կանանցն՝՝։ 18Եւ արար թագաւորն կոչունս ամենայն սիրելեաց իւրոց եւ զօրացն իւրոց զաւուրս եւթն, եւ բարձրացոյց նա զհարսանիսն Եսթերայ. եւ հրաման ետ թողութիւն առնել ամենեցուն որ ընդ թագաւորութեամբ նորա էին։

19Եւ Մուրթքէ դարմանէր եւ կազմէր զտունն թագաւորին՝՝։ 20Այլ Եսթեր ոչ եցոյց զերկիր հայրենի գաւառին իւրոյ. զի այսպէս պատուիրեալ էր նմա Մուրթքէի, երկնչել յԱստուծոյ եւ առնել զհրամանս նորա, որպէս էր նա առ նմա յառաջ. եւ Եսթեր ոչ փոխեաց զիւր կարգն։

21Եւ տրտմեցան երկու ներքինիք արքային՝ որ պահպանապետք էին մարդկանն. վասն զի նախանձէին ընդ Մուրթքէի՝ առաւել քան զնոսա պատուելոյ ի թագաւորէն, եւ կամէին սպանանել զԱրտաշէս արքայ։՝՝ 22Եւ ազդ եղեւ Մուրթքէի բանս այս, եւ յայտնեաց Եսթերայ, եւ Եսթեր եցոյց արքայի զխորհուրդս մահուն։ 23Եւ արքայն կշտամբեաց զերկոսին ներքինիսն, եւ կախեաց զնոսա զփայտէ. եւ հրամայեաց թագաւորն զիրսն զայն գրել զգուշութեամբ, եթէ որպէս հաւատարիմ եղեւ առ նա Մուրթքէոս։՝՝