1Եւ եղեւ յետ այսորիկ եւ փառաւորեաց արքայ Արտաշէս զՀաման Դաթուբաւ հանդերձ եւ ընկերօք նորա՝՝, եւ բարձրացոյց զնա յառաջին աթոռ քան զամենայն սիրելիս իւր։ 2Եւ ամենեքին որ միանգամ էին ի տան թագաւորին՝ երկիր պագանէին նմա. զի այսպէս հրամայեաց թագաւորն առնել. այլ Մուրթքէ ոչ պագանէր նմա երկիր։ 3Եւ խօսեցան մեծամեծք թագաւորին ընդ Մուրթքէի եւ ասեն. Մուրթքէ, ընդէ՞ր ոչ պագանես դու երկիր Համանայ ըստ հրամանի թագաւորին՝՝։ 4Զի յամենայն օր խօսէին ընդ նմա, եւ նա ոչ լսէր նոցա. եւ ամբաստան եղեն զՄուրթքէէ առաջի Համանայ. եւ Մուրթքէ ոչ հնազանդեցաւ հրամանացն արքայի, քանզի՝՝ Հրեայ էր։ 5Եւ յորժամ գիտաց Համան՝ եթէ ոչ պագանէ նմա երկիր, բարկացաւ յոյժ։ 6Եւ խորհուրդ արար՝՝ զի կորուսցէ զՀրեայսն որ ընդ թագաւորութեամբն Արտաշիսի արքայի իցեն։ 7Եւ արարին հանդէս համարոյ յամին երկոտասաներորդի թագաւորութեանն Արտաշիսի. եւ արկանէր վիճակ օր յօրէ եւ ամիս յամսոյ, զի որպէս կորուսցէ ի միում աւուր զազգն Մուրթքէի. եւ անկաւ վիճակն ի չորեքտասան ամսոյն Ադար։՝՝

8Եւ խօսեցաւ ընդ արքային եւ ասէ՝՝. Գոյ ազգ ցրուեալ ընդ հեթանոսս, եւ ընդ ամենայն թագաւորութեան քում, որք են ապիրատք եւ խորամանգք քան զամենայն ազգս՝՝, եւ օրինաց արքունի ոչ հնազանդին. եւ ոչ օգուտ են արքայի եթէ թողուս դու զնոսա։ 9Արդ, եթէ կամք իցեն արքայի, հրաման տացես կորուսանել զնոսա, եւ ես կարգեցից ի գանձս արքունի բեւր քանքար արծաթոյ։ 10Եւ եհան արքայ զմատանին իւր եւ ետ զնա ի ձեռս Ամանայ գրել զՀրէիցն եւ կնքել առ ի կորուսանել զնոսա՝՝։ 11Եւ ասէ թագաւորն ցՀաման. Զարծաթդ կալ ընդ քեզ, եւ զազգդ զայդ արա որպէս եւ կամիս։

12Եւ կոչեցին զդպիրսն արքունի յամսեանն առաջնում, յաւուրն երեքտասաներորդի, եւ գրեցին որպէս եւ հրամայեաց նոցա Համան, զօրավարաց, իշխանաց ընդ ամենայն գաւառս ի Հնդկաց մինչեւ յԵթովպացիս՝ հարեւր քսան եւ եւթն գաւառս, եւ իշխանացն ազգաց, գիր իւրաքանչիւր լեզուաւ Արտաշիսի հրամանաւ՝՝։ 13Եւ առաքեցան հրովարտակքն ի ձեռն հրեշտակաց ընդ ամենայն իշխանութիւնն Արտաշիսի կորուսանել զազգն Հրէից յաւուր միում, յամսեանն՝՝ երկոտասաներորդի՝ որ է Ադար, եւ յափշտակել զամենայն ինչս եւ զստացուածս նոցա։ 14Եւ հրաման հրովարտակին էր այսպէս։՝՝