1Արքայ մեծ Արտաշէս՝ ձեզ որ ոք էք ի կողմանս Հնդկաց եւ Եթովպացւոց, իշխանաց եւ պետաց, ձեզ հնազանդելոցդ, եւ ամենայն երկրիս զայս գրեմ։ 2Կամեցեալ՝ ոչ ցասմամբ իշխանութեանս հպարտացեալ, այլ քաղցրութեամբ եւ խոնարհութեամբ կարգեալ, զի զայնոսիկ որ ի հնազանդութեանն իցեն՝ անշուշտ յամենայն ժամ հաստատել զկեանս նոցա, զթագաւորութիւնն կացեալ խաղաղութեամբ մինչեւ ի ծագս երկրիս, տալ նորոգել զխաղաղութիւնն որում ցանկացան ամենայն մարդիկ. 3հաւատացեալ իմ որ խորհրդակիցս են իմ, զի որպէս ի գլուխ տարցի զիրսս, որ զիմաստութիւն եւ զխնամ առանց փոփոխելոյ հաստատուն հաւատովք յայտնեալ, որով արժանի լեալ երկրորդ աթոռակցութեան իմոյ Համան. 4եւ եցոյց մեզ որ ընդ ամենայն տիեզերս ազգ՝ խառնեալ են դժնդակ ժողովուրդ ոմն, խափան օրինաց, որք ընդդէմ կան թագաւորաց, եւ ի բաց մերժեն յիւրեանց զհրամանս առ ի չլսել նոցա, որ ի մէնջ ուղղեալ եւ հաստատեալ անշուշտ մերոյ իշխանութեանս։ 5Արդ կալեալ զազգս միայն՝ բովանդակ ազգաւ իւրեանց առաջի ամենայն մարդոյ որք միանգամ իցեն, եւ զկարգս զօրինաց զօտարաց ի բաց փոխել. եւ որ դժնդակքն են եւ ընդդէմ մերոյ իրաց, յորոց ձեռաց կատարին ամենայն չարիք, որք են թշնամիք մերոյ թագաւորութեանս։ 6Կարգեցաք այժմիկ՝ վասն որոյ ձեզ ազդ արարաք գրովս մերով այսուիկ, եւ ի Համանայ որ հաստատեալ կացեալս է ի վերայ իրացս այսոցիկ, եւ երկրորդի հօր մերոյ, զամենեսեան կանամբք եւ որդւովք հանդերձ կորուսանել խլել սրով թշնամեաց՝ առանց գթալոյ եւ խնայելոյ. յամսեանն երկոտասաներորդում, ի չորրորդ աւուրն, որ է Ադար, 7ի տարւոջս յայսմիկ մահու չարաւ ի դժոխս իջցեն յաւուր միում. եւ յետ այդր ժամանակի եղիցի խաղաղութիւն մեզ՝ ի կատարել իրացդ այդոցիկ։

8Եւ պատճէնք հրովարտակացն սփռեալ գրէին ընդ ամենայն գաւառսն. եւ իբրեւ ել հրամանն այն, ամենեքին պատրաստք լինէին աւուրն այնմիկ. փութանակի հասանէին իրքն այն եւ ի Շուշան քաղաք. եւ թագաւորն եւ Համան զարդարէին զվարսս իւրեանց, եւ խռովէր ամենայն քաղաքն։՝՝