1Եւ Մուրթքէ իբրեւ գիտաց զիրսն՝ պատառեաց զպատմուճան իւր եւ զգեցաւ քուրձ, եւ ցանեաց մոխիր զգլխով իւրով, եւ ընթացաւ ընդ հրապարակս քաղաքին. ի ձայն բարձր աղաղակէր եւ ասէր. Արդ ընդէ՞ր բառնայք զուր օտար տարապարտուց զազգս իմ, որ ոչ ինչ գործեաց չարիս՝՝։ 2Եւ եկն մինչեւ ի դրունս տանն արքունի եւ եկաց. զի ոչ իսկ էր արժան նմա մտանել ի գաւիթն արքունի, զի զգեցեալ էր զքուրձ եւ զմոխիր՝՝։ 3Եւ ընդ ամենայն գաւառս ուր եւ կարդային զգիրն՝՝ աղաղակ եւ կոծումն եւ սուգ մեծ լինէր Հրէիցն, եւ արկանէին քուրձ եւ մոխիր զիւրեամբք։

4Եւ մտին ներքինիքն եւ նաժիշտքն տիկնանց տիկնոջն, եւ պատմեցին Եսթերայ. եւ խռովեցաւ յոյժ իբրեւ լուաւ վասն հրամանին զոր ետ թագաւորն՝՝. եւ առաքեաց զգեցուցանել զհանդերձն Մուրթքէի, եւ հանել ի նմանէ զքուրձն. եւ նա ոչ հաւանեցաւ նմա։ 5Եւ Եսթեր կոչեաց զԱռնաթեւ զներքինին իւր՝՝ որ կայր հանապազ առաջի նորա, եւ առաքեաց ճշմարտել ի Մուրթքէէ՝ թէ արդարեւ ա՞յնպէս իցէ։ 7Եւ Մուրթքէ եցոյց նմա զիրսն որպէս եւ լեալ էին, եւ զխոստումն զոր խոստացաւ Համան արքայի, տալ գանձ բեւր քանքար՝՝ զի կորուսցէ զՀրեայսն։ 8Եւ զպատճէնն՝ որ ի Սուսիս քաղաքի կարդացեալ էր առ ի կորուսանել զնոսա, ետ զայն ցներքինին զի ցուցցէ Եսթերայ, եւ ասէ ցնա պատուիրելով, զի՝ Մտցես եւ խնդրեսցես յարքայէ, եւ աղաչեսցես վասն ժողովրդեանն. զի յիշեսցես զաւուրսն տառապանաց քոց՝ որպէս եւ սնարն ի ձեռս իմ. վասն զի Համան երկրորդ արքայի՝ խօսեցաւ զմէնջ ի մահ. արդ աղաչեսցես զՏէր Աստուած խնդրուածովք, եւ խօսեսցիս, ասէ, թագաւորիդ վասն մեր, եւ փրկեսցես զմեզ ի մահուանէս՝՝։ 9Եւ եմուտ Առնաթեւ եւ խօսեցաւ ընդ նմա զբանս զայս։

10Եւ ասէ Եսթեր ցԱռնաթեւ. Գնա դու առ Մուրթքէ եւ ասա. 11Եթէ ազգ ամենայն թագաւորութեանս գիտէ եթէ ամենայն այր կամ կին՝ որ մտանիցէ առ արքայ ի ներքին սենեակն առանց կոչելոյ նորա, չիք փրկութիւն. բայց միայն առ որ ձգէ արքայ զոսկի գաւազանն, նա միայն ապրի. եւ ես ոչ եմ կոչեցեալ մտանել առ արքայ, զի են այս աւուրք երեսուն։ 12Եւ պատմեաց Առնաթեւ՝՝ Մուրթքէի զամենայն զբանսն Եսթերայ։ 13Եւ ասէ Մուրթքէ ցԱռնաթեւ. Երթ եւ ասա դու նմա թէ՝ Եսթեր, մի՛՝՝ ասեր դու յանձն քո, եթէ ես միայն ապրիցիմ ի թագաւորութեանս յամենայն Հրէից. 14եւ ոչ լուիցես՝՝ ի ժամանակիս յայսմիկ, այլուստ լինի օգնականութիւն եւ փրկութիւն Հրէից, այլ դու եւ տուն հօր քո կորնչիք. եւ ո՞ իսկ գիտէ եթէ ի ժամանակի յայսմիկ թագաւորեցեր։ 15Եւ առաքեաց միւսանգամ Եսթեր առ Մուրթքէ եւ ասէ. 16Գնա դու եւ ժողովեա զՀրեայսն որ են ի Սիսիս քաղաքի, եւ պահեցէք ինձ պահս, եւ մի՛ կերիջիք եւ մի՛ ըմպիջիք զաւուրս երիս, մի՛ զտիւ եւ մի՛ զգիշեր, եւ ես եւ նաժիշտք իմ զգուշանամք պահել. եւ ապա մտից ես առ արքայ, քանզի առնել զայս՝ արտաքոյ է օրինաց թագաւորին. արարից զայդ եւ եթէ իցէ ինձ մեռանել, եւ ոչ յապաղեցից։ 17Եւ գնաց Մուրթքէ եւ արար որպէս պատուիրեաց նմա Եսթեր։