1Եւ Եսթեր տիկինն ապաստանեալ առ Տէր, եւ հաստատեալ էր ի ճիգն մեծ։ 2Եւ եհան յիւրմէ զհանդերձ փառաց թագաւորութեան իւրոյ, եւ զգեցաւ նա քուրձ նեղութեան եւ սգոյ. եւ փոխանակ պէսպէս պատուական իւղոցն եւ խնկոցն՝ մոխրով եւ աղբով ելից զգլուխն իւր, եւ զմարմինս իւր ի բազում աշխատութիւնս խոնարհեցոյց, եւ զամենայն տեղի զարդու զցնծութեան իւրոյ՝ ելից ի գիսոյ հերաց իւրոց։ 3Եւ մատուցեալ բազում աղօթիւք խնդրուածոց հայցէր ի Տեառնէ Աստուծոյ Իսրայելի եւ ասէր. Տէր իմ եւ թագաւոր մեր, դու միայն օգնեա ինձ միայնումս, որ ոչ ունիմ ինձ օգնական բաց ի քէն. 4զի վտանգ մեծ է առաջի իմ։ ( 5) Ես լսէի ի ծննդենէ իմմէ՝ ի հայրենի ազգէն իմմէ, եթէ դու, Տէր, առեր զԻսրայէլ յամենայն ազգաց, եւ զհարսն մեր յազգատոհմէն իւրեանց ի ժառանգութիւն քեզ յաւիտեան, եւ արարեր նոցա զամենայն զոր խօսեցար։ Եւ դարձեալ եւս յաճախեալ յաղօթսն իւր այսպէս ասէր. Աստուած Աբրահամու, Աստուած Իսահակայ եւ Աստուած Յակոբայ, դու ես օրհնեալ յաւիտեանս. ես լսէի ի հայրենի գրոց, զի դու, Տէր, փոխեցեր յերկրէ յերկինս զԵնովք, յապաշխարութենէ ի կեանսն յաւիտենից. ես լուայ ի հայրենի գրոց, Տէր, եթէ դու զՆոյ ի ջուրցն հեղեղէ ապրեցուցեր. ես լուայ ի հայրենի գրոց, Տէր, եթէ դու Աբրահամու՝ առաջի արանցն իւրոց ի մէջ թագաւորացն ետուր փառս. ես լուայ ի հայրենի գրոց, Տէր, եթէ դու զՅովնան ի կէտ ձկանն ապրեցուցեր. ես լուայ ի հայրենի իմոց գրոց, Տէր, եթէ դու զերիս մանկունսն ի հնոցէ հրոյն փրկեցեր, եւ զԴանիէլ ի գբոյ առիւծուցն ապրեցուցեր. ես լուայ ի հայրենի իմոց գրոց, Տէր, եթէ դու զԵզեկիա արքայն Հրէաստանի՝ մահուն դատապարտեալ՝ փրկեցեր, եւ ի կալ նորա յաղօթս առ քեզ վասն կենաց իւրոց՝ ողորմեցար, եւ շնորհեցեր եւ յաւելեր ի կեանս նորա ամս հնգետասան. ես լուայ ի հայրենի իմոց գրոց, Տէր, եթէ դու ի խնդրելն ի քէն, Տէր, Աննայի աղօթիւք եւ խնդրուածովք, զաւակ շնորհեցեր նմա զմեծն Սամուէլ։ 6Եւ արդ այժմ մեք, Տէր, մեղաք առաջի քո, եւ մատնեցեր զմեզ ի ձեռս թշնամեաց մերոց, 7փոխանակ այնր զի փառաւորեցաք մեք զաստուածս նոցա. արդար ես դու Տէր։ 8Եւ այսու ոչ շատացան ի ծառայելս մերում նոցա, այլ եդին զձեռս իւրեանց ի վերայ կռոց իւրեանց, 9բառնալ զայն զոր սահմանեաց բերանդ քո, եւ եղծանել զժառանգութիւնս քո, եւ խնուլ զբերանս որ օրհնեն զքեզ, եւ շիջուցանել զփառս տան քո եւ զսեղանոյ սրբոյ քո, 10եւ բանալ զբերանս ազգաց ի փառաւորել զոչինչ աստուածս իւրեանց, եւ փառաւորել զթագաւորս մարմնաւորս յաւիտենիս այսորիկ։ 11Եւ արդ, Տէր Աստուած, մի՛ մատներ զվիճակ ժառանգութեան քո ի ձեռս այնոցիկ որ ոչն իսկ են բնաւ, զի մի՛ ուրախութեամբ ցնծասցեն ի վերայ կործանմանս մերոյ. այլ դարձո զխորհուրդս նոցա անդրէն ի նոսին, եւ զայն որ յարուցեալ է ի վերայ մեր՝ խայտառակեա։ 12Յիշեա, Տէր, եւ մի՛ անտես առներ ի ժամանակի նեղութեանս մերում։ Եւ զիս համարձակեցո որ Թագաւորդ ես ամենայն թագաւորաց եւ Տէր տերանց, 13եւ տուր ինձ բան դիւրին ի բերան, որով գտանիցեմ շնորհս առաջի թագաւորին. եւ դարձո զսիրտ նորա յատելութիւն թշնամւոյն մերոյ՝ առ ի կոտորումն նմին եւ կամակցաց նորա. 14այլ զմեզ փրկեա բարձր բազկաւ քով, եւ օգնեա ինձ միայնումս՝ որում ոչ ոք է օգնական բաց ի քէն, Տէր։ 15Տէր, դու զամենեցուն զսիրտս գիտես եւ ճանաչես, եւ ես ատեցի զփառս անօրինացս, եւ գարշեցեալ եմ յանկողնէ անթլփատիցս, եւ յամենայն օտար ստացուածոցս. 16դու գիտես, Տէր, զկարիս իմ, զի գարշելի է ինձ թագս որ է ի վերայ գլխոյ իմոյ. գարշիմ ի սմանէ որպէս ի կապերտէ որ լինի ըստ օրինաց կանանց, եւ ոչ զգենում զնա յորժամ ի ներքս դադարեմ։ 17Եւ ոչ կերաւ աղախին քո ի սեղանոյ անտի Ամանայ, եւ ոչ փառաւորեցի զգինարբուս թագաւորին, եւ ոչ արբի զգինի սպանդից նոցա. 18եւ ոչ ուրախ եղեւ աղախին քո յօրէն յայնմանէ՝ յորմէ հետէ մտեալ եմ առ թագաւորն մինչեւ ցայժմ, բայց ի քեզ, Տէր, Տէր Աստուած Աբրահամու։ 19Աստուած հզօր ի վերայ ամենեցունց, լուր ձայնից անյուսացս, եւ փրկեա զմեզ ի ձեռաց որ չարչարենս զմեզ, եւ փրկեա զիս յերկիւղէ անտի զոր երկնչիմս, եւ ապրեցո զժողովուրդ քո զԻսրայէլ։