1Խօսեցաւ Տէր ընդ Մովսիսի եւ ասէ. 2Սրբեա դու ինձ զամենայն անդրանիկ նախծին որ բանայ զամենայն արգանդ ի մէջ որդւոցդ Իսրայելի, ի մարդոյ մինչեւ յանասուն, քանզի իմ է։ 3Եւ ասէ Մովսէս ցժողովուրդն. Յիշեսջիք զօրս զայս յորում ելէք յԵգիպտոսէ ի տանէ ծառայութեան, զի հզօր ձեռամբ եհան զձեզ Տէր աստի. եւ ոչ ուտիցէք խմորուն։ 4Զի յայսմ աւուր ելանէք դուք յամսեանս կանխոց։ 5Եւ եղիցի յորժամ եթէ տանիցի զքեզ Տէր Աստուած քո՝՝ յերկրին Քանանացւոց եւ Քետացւոց եւ Ամովրհացւոց եւ Խեւացւոց եւ Յեբուսացւոց եւ Փերեզացւոց եւ Գերգեսացւոց՝՝, զոր երդուաւ հարցն քոց տալ քեզ, երկիր որ բղխէ զկաթն եւ զմեղր, եւ արասցես զպաշտօնս զայս յամսեանս յայսմիկ։ 6Զեւթն օր բաղարջ կերիջիք, եւ յաւուրն եւթներորդի տօն Տեառն։ 7Բաղարջ կերիջիք զեւթն օր, ոչ երեւեսցի առ քեզ խմորուն, եւ ոչ եղիցի խմոր յամենայն սահմանս քո։ 8Եւ պատմեսցես որդւոյ քում յաւուր յայնմիկ եւ ասասցես. Վասն այնորիկ արար ինձ Տէր Աստուած, մինչ ելանէի յԵգիպտոսէ։ 9Եւ եղիցի քեզ նշան ի վերայ ձեռին քո, եւ յիշատակ առաջի աչաց քոց, զի լինիցին օրէնք Տեառն ի բերանի քում. զի հզօր ձեռամբ եհան զքեզ Տէր յԵգիպտոսէ։ 10Եւ պահեսջիք զօրէնս զայս ի ժամանակաց ի ժամանակս, եւ՝՝ աւուրց յաւուրս։ 11Եւ եղիցի յորժամ տանիցի զքեզ Տէր Աստուած քո՝՝ յերկիրն Քանանացւոց, որպէս երդուաւ քեզ եւ հարցն քոց, եւ տացէ զնա քեզ, 12եւ զատուսցես Տեառն զամենայն արու որ բանայ զարգանդ, եւ զամենայն որ բանայ զարգանդ յանդէոց եւ յանասնոց քոց որ լինիցի քեզ. արուքն սուրբ Տեառն լինիցին։ 13Եւ զամենայն որ բանայցէ զարգանդ իշոյ, փոխանակեսցես ընդ ոչխարի, եւ եթէ ոչ փոխանակեսցես, փրկեսցես զնա. զամենայն անդրանիկս որդւոց քոց փրկեսցես։ 14Եւ եթէ հարցանիցէ զքեզ որդին քո յետ այսորիկ եւ ասիցէ թէ Զի՞նչ է այդ. ասասցես ցնա. Զի հզօր ձեռամբ եհան զմեզ Տէր յերկրէն Եգիպտացւոց ի տանէ ծառայութեան։ 15Յորժամ խստացաւ փարաւոն չարձակել զմեզ, կոտորեաց Տէր զամենայն անդրանիկս յերկրին Եգիպտացւոց, յանդրանկէ մարդոյ մինչեւ ցանդրանիկս անասնոյ. վասն այնորիկ ես մատուցանեմ Տեառն զամենայն արու որ բանայ զարգանդ, եւ զամենայն անդրանիկս որդւոց իմոց փրկեցից։ 16Եւ եղիցի նշան ի վերայ ձեռին քո, եւ անշարժ առաջի աչաց քոց, քանզի հզօր ձեռամբ եհան զմեզ Տէր յԵգիպտոսէ։

17Եւ իբրեւ արձակեաց փարաւոն զժողովուրդն, ոչ առաջնորդեաց նոցա Աստուած ընդ երկիրն Փղշտացւոց, ընդ կարճոյ ճանապարհ. քանզի ասաց Աստուած թէ Գուցէ զանգիտիցէ ժողովուրդն յորժամ տեսանիցէ զպատերազմն, եւ դառնայցէ յԵգիպտոս։ 18Եւ պատեաց ած Աստուած զժողովուրդն ընդ ճանապարհ անապատին՝ առ Կարմիր ծովուն. եւ ի հինգերորդ ազգի՝՝ ելին որդիքն Իսրայելի յերկրէն Եգիպտացւոց։ 19Եւ առ Մովսէս զոսկերսն Յովսեփու ընդ իւր. քանզի երդմնեցոյց Յովսէփ զորդիսն Իսրայելի, եւ ասէ. Եթէ այցելութեամբ այց արասցէ ձեզ Տէր, հանջիք աստի զոսկերս իմ ընդ ձեզ։

20Եւ չուեալ որդւոցն Իսրայելի ի Սոկքովթայ, բանակեցան յՈթոմ առ անապատաւն։ 21Եւ Աստուած առաջնորդէր նոցա ցերեկ սեամբ ամպոյ, ցուցանել նոցա զճանապարհն, եւ զցայգ՝ սեամբ հրոյ, լուսատու լինել նոցա ի գնալն՝ զցայգ եւ զցերեկ։ 22Եւ ոչ պակասէր սիւն ամպոյն ի տուէ եւ սիւն հրոյն ի գիշերի առաջի ամենայն ժողովրդեանն։