1Յայնժամ երգեաց Մովսէս եւ որդիքն Իսրայելի զօրհնութիւնս զայս Աստուծոյ, եւ ասեն. Օրհնեսցուք զՏէր, զի փառօք է փառաւորեալ. զերիվարս եւ զհեծեալս նոցա ընկէց ի ծով։ 2Օգնական ընդունելի իմ՝՝ Տէր, եւ եղեւ ինձ փրկութիւն. սա է իմ Աստուած եւ փառաւոր արարից զսա. Աստուած հօր իմոյ, եւ բարձր արարից զսա։ 3Տէր խորտակէ զպատերազմունս, Տէր՝՝ անուն նորա։ 4Զկառս փարաւոնի եւ զզօրութիւնս նորա ընկէց ի ծով, զընտիրս հեծելոց եւ զսպառազէնս. ընկղմեցան ի ծով Կարմիր։ 5Խորք ծածկեցին զնոսա, ընկլան յանդունդս իբրեւ զվէմ։ 6Աջ քո, Տէր, փառաւորեալ է զօրութեամբ. աջ քո, Տէր, խորտակեաց զթշնամին։ 7Եւ բազմութեամբ փառաց քոց մանրեցեր զհակառակորդս. առաքեցեր զբարկութիւն քո եւ եկեր զնոսա իբրեւ զեղէգն։ 8Եւ հողմով սրտմտութեամբ քով պատառեցան ջուրք, պաղեցան իբրեւ զպարիսպ ջուրք. պաղեցան ալիք ի մէջ ծովուն։ 9Ասաց թշնամին. Հալածեցից եւ հասից, բաժանեցից զաւարն, եւ լցուցից ի նոցանէ զանձն իմ. սատակեցից սրով իմով, տիրեսցէ նոցա՝՝ ձեռն իմ։ 10Առաքեցեր զհողմն քո, եւ ծածկեաց զնոսա ծով. ընկղմեցան իբրեւ զկապար ի ջուրս սաստիկս։ 11Ո՞վ իցէ նման քեզ յաստուածս, Տէր, եւ կամ ո՞վ նմանիցէ քեզ, փառաւորեալդ ի սուրբս, սքանչելի փառօք՝՝, որ առնես զնշանս։ 12Ձգեցեր զաջ քո, եւ եկուլ զնոսա երկիր։ 13Առաջնորդեցեր արդարութեամբ ժողովրդեան քում այսմ զոր փրկեցեր. մխիթարեցեր զօրութեամբ քով ի բանակետղ սրբութեան քո։ 14Լուան ազգք եւ բարկացան. եւ երկունք կալան զբնակիչս Քանանացւոց։ 15Յայնժամ տագնապեցան դատաւորք Եդովմայ եւ իշխանք Մովաբացւոց, կալաւ զնոսա դողումն. հալեցան ամենայն բնակիչք Քանանացւոց։ 16Անկցի ի վերայ նոցա ահ եւ երկեւղ. մեծութեամբ բազկի քո քարասցին, մինչեւ անցցէ ժողովուրդ քո, Տէր, մինչեւ անցցէ ժողովուրդ քո այս զոր ստացար։ 17Տարեալ տնկեսցես զնոսա ի լեառն ժառանգութեան քո, ի պատրաստութիւն բնակութեան քո, զոր արարեր, Տէր. սրբութիւն, Տէր, զոր պատրաստեցին ձեռք քո։ 18Տէր թագաւոր յաւիտեան եւ յաւիտեանս եւ եւս։

19Զի մտին երիվարք փարաւոնի կառօք եւ հեծելովք նորա ի ծով, եւ ած ի վերայ նոցա Տէր զջուրս ծովուն, եւ որդիքն Իսրայելի գնացին ընդ ցամաք ի մէջ ծովուն։

20Եւ առ Մարիամ մարգարէ քոյրն Ահարոնի զթմբուկն ի ձեռն իւր, եւ ելին ամենայն կանայք զհետ նորա թմբկօք եւ պարուք։ 21Եւ յառաջէր Մարիամ եւ ասէր. Օրհնեսցուք զՏէր, զի փառօք է փառաւորեալ. զերիվարս եւ զհեծեալս՝՝ ընկէց ի ծով։

22Եւ խաղացոյց Մովսէս զորդիսն Իսրայելի ի Կարմիր ծովէ անտի, եւ ած զնոսա յանապատն ի Սուր. եւ գնացին երեքօրեայ ճանապարհ յանապատի անդ, եւ ոչ գտանէին ջուր ըմպելոյ։ 23Եկին ի Մեռա, եւ ոչ կարէին ըմպել ջուր ի Մեռայն, քանզի դառն էր. վասն այնորիկ անուանեաց զանուն տեղւոյն այնորիկ Դառնութիւն։ 24Եւ տրտնջեաց ժողովուրդն զՄովսիսէ եւ ասեն. Զի՞նչ արբցուք։ 25Աղաղակեաց Մովսէս առ Տէր, եւ եցոյց նմա Տէր փայտ, եւ արկ զայն ի ջուրն, եւ քաղցրացաւ ջուրն։ Եւ անդ եդ նմա իրաւունս եւ դատաստանս. եւ անդ փորձեաց զնա, 26եւ ասէ. Եթէ լսելով լուիցես ձայնի Տեառն Աստուծոյ քում, եւ զհաճոյս առաջի նորա արասցես, եւ ունկնդիր լիցիս պատուիրանաց նորա, եւ պահեսցես զամենայն իրաւունս նորա, զամենայն զախտն զոր ածի ի վերայ Եգիպտացւոցն, ոչ ածից ի վերայ քո. զի ես եմ Տէր որ բժշկեմ զքեզ։

27Եւ եկին յԵղիմ. եւ էին անդ երկոտասան աղբեւր ջրոց եւ եւթանասուն ծառ արմաւենեաց. եւ անդ բնակեցան առ ջրովն։