1Պատասխանի ետ Մովսէս եւ ասէ. Եթէ ոչ հաւատայցեն ինձ, եւ ոչ լուիցեն ձայնի իմում. քանզի ասիցեն թէ չիք երեւեալ քեզ Աստուծոյ, զի՞նչ ասացից ցնոսա՝՝։ 2Ասէ ցնա Տէր. Զի՞նչ է այդ որ ի ձեռին քում է։ Եւ նա ասէ՝ Գաւազան։ 3Եւ ասէ. Ընկեա զդա ի գետին։ Եւ ընկէց զնա ի գետին, եւ եղեւ օձ, եւ փախեաւ Մովսէս ի նմանէն։ 4Եւ ասէ Տէր ցՄովսէս. Ձգեա զձեռն քո եւ բուռն հար զտտանէն։ Եւ ձգեաց զձեռն իւր եւ բուռն եհար զտտանէն, եւ եղեւ գաւազան ի ձեռին նորա։ 5Զի հաւատասցեն քեզ թէ երեւեալ է քեզ Տէր Աստուած հարցն նոցա, Աստուած Աբրահամու եւ Աստուած Իսահակայ եւ Աստուած Յակոբայ։

6Ասէ ցնա դարձեալ Տէր. Արկ զձեռն քո ի ծոց քո։ Եւ արկ զձեռն իւր ի ծոց իւր, եւ եհան զնա ի ծոցոյ իւրմէ, եւ եղեւ ձեռն նորա բորոտ իբրեւ զձիւն։ 7Եւ ասէ. Արկ զձեռն քո ի ծոց քո։ Եւ արկ զձեռն իւր ի ծոց իւր, եւ եհան զնա ի ծոցոյ իւրմէ, եւ դարձեալ անդրէն ի նոյն հաստատեցաւ ի գոյն մարմնոյ իւրոյ։ 8Եթէ ոչ հաւատայցեն քեզ եւ ոչ լուիցեն ձայնի առաջնոյ նշանին, հաւատասցեն քեզ ձայնի երկրորդի նշանիդ։ 9Եւ եղիցի եթէ ոչ հաւատասցեն երկոցունց նշանացդ այդոցիկ, եւ ոչ լուիցեն ձայնի քում, առցես դու ի ջրոյ գետոյն եւ հեղցես ի ցամաքի, եւ եղիցի ջուրն զոր առնուցուս ի գետոյ անտի՝ արիւն ի ցամաքին։

10Եւ ասէ Մովսէս ցՏէր. Աղաչեմ զքեզ, Տէր, չեմ բաւական, որպէս թէ՝՝ յերիկէ եւ յեռանդէ, եւ ոչ յորմէ հետէ սկսար խօսել ընդ ծառայի քում. զի նրբաձայն եւ ծանրալեզու եմ ես։ 11Եւ ասէ Տէր ցՄովսէս. Ո՞վ ետ բերան մարդոյ, կամ ո՞վ արար զխուլն եւ զհամր, զականին եւ զկոյր, ո՞չ ապաքէն ես Աստուած։ 12Եւ արդ երթ, եւ ես բացից զբերան քո եւ խելամուտ արարից զքեզ զոր պարտ իցէ խօսել։ 13Եւ ասէ. Աղաչեմ զքեզ, Տէր, առ քեզ ի ձեռն զայլ ոք զօրաւոր զոր առաքիցես։ 14Եւ բարկացաւ Տէր սրտմտութեամբ ի վերայ Մովսիսի եւ ասէ. Ո՞չ աւանիկ կայ Ահարոն եղբայր քո Ղեւտացի. գիտեմ զի խօսելով խօսեսցի նա ընդ քեզ՝՝. եւ ահա նա ելցէ ընդ առաջ քո, եւ ի տեսանելն զքեզ բերկրեսցի ի միտս իւր։ 15Եւ խօսեսցիս ընդ նմա, եւ տացես զպատգամս իմ ի բերան նորա. եւ ես բացից զբերան քո եւ զբերան նորա, եւ խելամուտ արարից զձեզ զինչ առնիցէք։ 16Եւ նա խօսեսցի առ ի քէն ընդ ժողովրդեանն. եւ նա եղիցի քեզ բերան, եւ դու եղիցես նմա յաստուածակոյս կողմանէ։ 17Եւ զգաւազանդ որ դարձաւ յօձ՝՝ առցես ի ձեռին քում, որով արասցես նշանս։

18Գնաց Մովսէս եւ դարձաւ առ Յոթոր աներ իւր եւ ասէ ցնա. Դարձայց եւ երթայց առ եղբարս իմ որ յԵգիպտոս, եւ տեսից, թէ տակաւին կենդանի՞ իցեն։ Եւ ասէ Յոթոր ցՄովսէս. Ողջ երթ։ 19Եւ յետ աւուրցն բազմաց այնոցիկ վախճանեցաւ արքայն Եգիպտացւոց. եւ՝՝ ասէ Տէր ցՄովսէս ի Մադիամ. Գնա եւ երթ յԵգիպտոս, զի մեռան ամենայն արք որ խնդրէին զանձն քո։ 20Եւ առեալ Մովսիսի զկին իւր եւ զմանկունս իւր, եւ եհան զնոսա ի գրաստս, եւ դարձաւ յԵգիպտոս. ա՛ռ Մովսէս զգաւազանն որ յԱստուծոյ՝ ի ձեռին իւրում։ 21Եւ ասէ Տէր ցՄովսէս. Յերթալդ քում եւ ի դառնալդ յԵգիպտոս՝ տեսջիր զամենայն նշանս զոր ետու ի ձեռս քո, արասցես առաջի փարաւոնի. եւ ես խստացուցից զսիրտ նորա, եւ ոչ արձակեսցէ զժողովուրդն։ 22Եւ դու ասասցես ցփարաւոն. Այսպէս ասէ Տէր. Որդի անդրանիկ իմ Իսրայէլ։ 23Ասացի ցքեզ. Արձակեա զժողովուրդ իմ, զի պաշտեսցեն՝՝ զիս. ապա թէ ոչ կամիցիս արձակել զդա, ես եմ ապաքէն որ սպանանիցեմ զորդի քո զանդրանիկ։

24Եւ եղեւ ի ճանապարհի յիջավանս, պատահեաց նմա հրեշտակ Տեառն՝՝ եւ խնդրէր սպանանել զնա։ 25Եւ առեալ Սեպփովրայի գայլախազ՝ թլփատեաց զանթլփատութիւն որդւոյն իւրոյ. եւ անկեալ առ ոտս նորա ասէ. Ահա եկաց արիւն թլփատութեան մանկան իմոյ՝՝։ 26Եւ գնաց հրեշտակն ի նմանէ՝՝. քանզի ասաց եթէ Եկաց արիւն թլփատութեան մանկան իմոյ՝՝։

27Եւ ասէ Տէր ցԱհարոն. Երթ ընդ առաջ Մովսիսի յանապատն։ Եւ գնաց եւ պատահեաց նմա ի լերինն Աստուծոյ, եւ համբուրեաց զնա։ 28Եւ պատմեաց Մովսէս Ահարոնի զամենայն պատգամս Տեառն որ առաքեաց զնա, եւ զամենայն զնշանսն զոր պատուիրեաց նմա։

29Գնացին Մովսէս եւ Ահարոն եւ ժողովեցին զամենայն ծերակոյտ որդւոցն Իսրայելի։ 30Եւ խօսեցաւ Ահարոն զամենայն պատգամսն զոր խօսեցաւ Տէր ընդ Մովսիսի. եւ արար նշանս առաջի ժողովրդեանն։ 31Եւ հաւատաց ժողովուրդն եւ ուրախ եղեւ, զի արար Աստուած այց որդւոցն Իսրայելի, եւ զի հայեցաւ ի նեղութիւն նոցա. խոնարհեցաւ ժողովուրդն եւ երկիր եպագ։