1Եւ եղեւ բան Տեառն առ իս եւ ասէ. 2Որդի մարդոյ, մարգարեաց ի վերայ մարգարէիցդ Իսրայելի որ մարգարէանան անդ, եւ ասասցես ցմարգարէսդ որ մարգարէանան ի սրտից իւրեանց. մարգարէանայցես եւ ասասցես ցնոսա.՝՝ Լուարուք զպատգամս Տեառն. 3Այսպէս ասէ Ադոնայի Տէր. Վա՜յ դոցա որ մարգարէանանդ ի սրտից իւրեանց՝՝, որ երթան զհետ ոգւոց իւրեանց, եւ ամենեւին ոչ տեսանեն։ 4Իբրեւ աղուեսք յաւերակս էին մարգարէք քո, Իսրայէլ. 5եւ ոչ կացին ի հաստատութեան, եւ ժողովեցին հօտս ի վերայ տանդ Իսրայելի, եւ ոչ հաստատեցան ոյք խօսէին յանուն Տեառն։ 6Որ տեսանէին՝՝ զստութիւն, եւ պատմէին զըղձութիւն սնոտի. որք ասէին. Այսպէս ասէ Տէր. եւ ես Տէր ոչ առաքեցի զնոսա. եւ սկսան յարուցանել բանս՝՝։ 7Ո՞չ ապաքէն տեսիլս սուտս տեսէք, եւ ըղձութիւնս սնոտիս պատմէիք, եւ ասէիք. Այսպէս ասէ Տէր. եւ ես Տէր ոչ խօսեցայ։ 8Վասն այդորիկ ասա. Այսպէս ասէ Ադոնայի Տէր. Փոխանակ զի բանք ձեր սուտ են, եւ ըղձութիւնք ձեր սնոտիք, վասն այնորիկ ես ի վերայ ձեր, ասէ Ադոնայի Տէր. 9եւ ձգեցից զձեռն իմ ի վերայ մարգարէիցն որ տեսանէին ստութիւնս եւ խօսէին սնոտիս. ի խրատու ժողովրդեան իմոյ մի՛ կացցեն, եւ մի՛ ի գիրս տանն Իսրայելի գրեսցին, եւ յերկիրն Իսրայելի մի՛ մտցեն. եւ ծանիցեն թէ ես եմ Ադոնայի Տէր։ 10Փոխանակ զի մոլորեցուցանէին զժողովուրդ իմ, եւ ասէին. Խաղաղութիւն, խաղաղութիւն. եւ ոչ գոյր խաղաղութիւն. եւ ինքն շինէր որմ, եւ նոքա ծեփէին, զի փլցի՝՝. 11ասէ ցնոսա որ ծեփէինն, թէ՝ Անզգամութիւն է այդ, քանզի փլանելոց է. եկեսցէ անձրեւ եւ ողողեսցէ, եւ տաց քարինս ռմբաքարաց ի պահանգս նոցա, եւ կործանեսցին. հողմ յարիցէ, եւ տապալեսցէ՝՝։ 12Եւ ահա կործանեցաւ որմն. եւ ո՞չ եւս ասասցեն ցձեզ, թէ՝ Ո՞ւր է ծեփն ձեր զոր ծեփեցէքն։ 13Զի այսպէս ասէ Ադոնայի Տէր. Արձակեցից հողմս որ բառնայցէ՝՝ սրտմտութեամբ իմով, եւ եկեսցէ անձրեւ ողողանել բարկութեամբ իմով, եւ զվէմս ռմբաքարացն ածից ցասմամբ ի վերայ նորա ի վախճան՝՝։ 14Եւ յատակեցից զորմն զոր ծեփէիք, եւ կործանեսցի. եւ ընկեցից զնա յերկիր, եւ յայտնեսցին հիմունք նորա, եւ անկցի եւ վախճանեսցի յանդիմանութեամբ՝՝. եւ գիտասջիք թէ ես եմ Տէր։ 15Եւ կատարեցից զսրտմտութիւն իմ ի վերայ որմոյն, եւ ի վերայ ծեփողաց նորա, եւ կործանեսցի՝՝. եւ ասացից ցձեզ թէ՝ Չիք ուրեք որմ, եւ ոչ ծեփօղք նորա, 16մարգարէքն Իսրայելի՝ որ մարգարէանային ի վերայ Երուսաղեմի, եւ տեսանէին նմա խաղաղութիւն, եւ ոչ գոյր խաղաղութիւն, ասէ Ադոնայի Տէր։

17Եւ դու, որդի մարդոյ, հաստատեա զերեսս քո ի վերայ դստերաց ժողովրդեան քո, որ մարգարէանային ի սրտից իւրեանց. մարգարեաց ի վերայ նոցա, 18եւ ասասցես. Այսպէս ասէ Ադոնայի Տէր. Վա՜յ այնոցիկ որ կարեն կարկատեն զբարձկնեարդ ի ներքոյ ամենայն արմկան ձեռին, եւ առնեն գլխադիրս գլխոյ ամենայն հասակաց՝ թիւրել զանձինս. զի թիւրեցան անձինք ժողովրդեան իմոյ, եւ ապշեցուցանէին զանձինս. 19եւ բամբասէին զիս՝՝ առաջի ժողովրդեան իմոյ վասն ափոյ միոյ գարւոյ եւ կոտորոյ միոյ հացի, սպանանել զանձինս որ ոչ էին մահապարտք, եւ ապրեցուցանել զանձինս որոց ոչ էր պարտ կեալ, ի բարբառելն ձեր յականջս ժողովրդեանն, որ ախորժէ զբարբառ նանրութեան։ 20Վասն այսորիկ այսպէս ասէ Տէր Տէր. Ահաւասիկ ես ի վերայ բարձկներոյդ ձերոյ, յոր դուք ժողովէիք զանձինս, եւ պատառեցից զայդ՝՝ ի բազկաց ձերոց. եւ առաքեցից զանձինս զոր դուքն թիւրէիք ի ցրումն՝՝։ 21Եւ պատառեցից զգլխադիրսն ձեր, եւ ապրեցուցից զժողովուրդ իմ ի ձեռաց ձերոց, եւ ոչ եւս եղիցին ի ձեռս ձեր ի ժողովս. եւ ծանիջիք զի ես եմ Տէր։ 22Փոխանակ զի խոտորէիք զսիրտ արդարոյն անիրաւութեամբ՝՝ եւ իմ ոչ էր թիւրեալ զնա. եւ զօրացուցանէիք զձեռս անօրինին՝ չդառնալ ամենեւին յանօրէնութենէ իւրմէ, եւ՝՝ ի ճանապարհաց իւրոց չարաց եւ կեալ։ 23Վասն այնորիկ զստութիւնսն մի՛ եւս տեսանիցէք, եւ ըղձութիւնս այլ մի՛ եւս ըղձանայցէք. եւ ապրեցուցից զժողովուրդ իմ ի ձեռաց ձերոց. եւ ծանիջիք թէ ես եմ Տէր։