1Եւ եղեւ բան Տեառն առ իս յամին իններորդի, յամսեանն տասներորդի, որ օր տասն էր ամսոյն, եւ ասէ. 2Որդի մարդոյ, գրեա դու քեզ զնշան աւուրն՝ յորմէհետէ՝՝ եհաս արքայն Բաբելացւոց ի վերայ Երուսաղեմի։ 3Յօրէ յայնմանէ՝՝ առակեսցես տանն դառնացողաց զառակս զայս, եւ ասասցես ցնոսա. Այսպէս ասէ Տէր Տէր. Կառո զկաթսայդ, կառո, եւ արկցես ի դմա ջուր։ 4Եւ դիցես զանդամաթիւդ, զամենայն յօշուած գեղեցիկ, զազդր եւ զերի. քանցեալ յոսկերաց, 5առեալ յընտիր ընտիր անասնոց, եւ զոսկերսն ի ներքոյ կաթսային այրեսջիք. եռաց, զեղաւ, քաջ եռաց, եփեցան՝՝ ոսկերքն ի միջի նոցա։

6Վասն այնորիկ այսպէս ասէ Ադոնայի Տէր. Ո՛վ քաղաք արեանց, կաթսայ լի ժանգով, եւ ժանգն ի նմանէ ոչ պարզեցաւ. անդամ անդամ եհան ի նմանէ՝՝, եւ վիճակ ոչ անկաւ ի վերայ նորա. 7զի արիւն նորա ի միջի նորա է. ի սալաքարի վերայ եդի զնա, եւ ոչ հեղի՝՝ զնա յերկիր ծածկել զնա հողով։ 8Մինչեւ ելցէ սրտմտութիւն իմ ի վրէժխնդրութիւն պահանջել զվրէժս, ետու զարիւն նորա ի վերայ սալաքարին զի մի՛ ծածկեսցի։ 9Վասն այդորիկ այսպէս ասէ Ադոնայի Տէր. Վա՜յ քաղաք արեանց. եւ ես զփայտն յաճախեցից, 10եւ զխանձողն բազմացուցից. եւ հուր բորբոքեցից զի միսն հալեսցի եւ արգանակն նուաղեսցի՝՝ եւ ոսկերքն փխրեսցին. 11եւ կացցէ ի վերայ կայծականց իւրոց. բորբոքեցաւ զի վառեսցի, ջեռցի եւ պղինձ նորա հալեսցի, եւ ի միջի նորա պղծութիւն նորա.՝՝ եւ պակասեսցի ժանգ նորա. 12եւ նուաղեսցի ժանգ նորա, եւ մի՛ ելցէ՝՝ ի միջոյ նորա բազում ժանգ նորա, եւ յամօթ լիցի ժանգ նորա պղծութեամբ արգանակին. 13փոխանակ զի պղծէիր դու, եւ ոչ սրբեսցիս ի պղծութենէ քումմէ. եւ զի՞նչ իցէ եթէ ոչ սրբեսցի տակաւին, մինչեւ կատարեցից զսրտմտութիւն իմ ի նմա՝՝։ 14Ես Տէր խօսեցայ. եւ եկեսցէ, եւ արարից եւ ոչ խորշեցայց, եւ ոչ ողորմեցայց, եւ ոչ մխիթարեցայց. այլ ըստ ճանապարհաց քոց եւ ըստ գնացից քոց դատեցայց զքեզ՝՝, ասէ Ադոնայի Տէր։ Վասն այդորիկ ես դատեցայց զքեզ ըստ արեանց քոց, եւ ըստ խորհրդոց քոց դատեցայց զքեզ, պիղծդ եւ անուանարկ, որ յաճախեցեր ի դառնութիւնս։՝՝

15Եւ եղեւ բան Տեառն առ իս եւ ասէ. 16Որդի մարդոյ. Ահաւասիկ ես բառնամ ի քէն զցանկալին աչաց քոց պատերազմաւ, եւ ոչ կոծեսցիս եւ ոչ լայցես, եւ ոչ ելանիցէ արտօսր ի քէն։ 17Զի հեծութիւն արեան միջոյ եւ սգոյ է, եւ ոչ հիւսցին գէսք քո, եւ կօշիկք քո այդրէն յոտս քո. եւ մի՛ մխիթարեսցիս ի շրթանց նոցա՝՝, եւ զհաց արանց մի՛ կերիցես։

18Եւ խօսեցայ ընդ ժողովրդեանն ընդ առաւօտս, որպէս հրամայեաց ինձ Տէր,՝՝ եւ մեռաւ կինն իմ յերեկորեայ, եւ արարի ընդ առաւօտն որպէս հրամայեցաւ ինձ։ 19Եւ ասէ ցիս ժողովուրդն. Ո՞չ պատմես մեզ զի՛նչ է այդ զոր գործեսդ։

20Եւ ասեմ ցնոսա. Բան Տեառն եղեւ առ իս եւ ասէ. 21Ասա ցտունդ Իսրայելի. Այսպէս ասէ Տէր Տէր. Ահաւադիկ ես պղծեցից զսրբութիւնս իմ, զհպարտութիւն զօրութեան ձերոյ, զցանկալիս աչաց ձերոց, եւ յորս խնայենն անձինք ձեր. ուստերքն ձեր եւ դստերք ձեր որ ի ձէնջ մնացեալ են՝ ի սուր անկցին։ 22Եւ արասջիք նոյնպէս որպէս ես արարի. ի բերանոց նոցա մի՛ մխիթարեսջիք՝՝, եւ զհաց արանց ոչ ուտիցէք։ 23Եւ վարսք ձեր ի վերայ գլխոց ձերոց. եւ կօշիկք ձեր յոտս ձեր. ոչ կոծիցիք եւ ոչ լայցէք, եւ հաշեսջիք յանիրաւութիւնս ձեր, եւ ոչ մխիթարեսցէ իւրաքանչիւր ոք զեղբայր իւր՝՝։ 24Եւ եղիցի ձեզ Եզեկիէլ ի նշան. ըստ ամենայնի զոր ինչ արար, առնիցէք. յորժամ հասանիցէ այդ եւ ծանիջիք թէ ես եմ Ադոնայի Տէր։

25Եւ դու, որդի մարդոյ, ո՞չ ապաքէն յաւուր յայնմիկ յորժամ բարձից ի նոցանէ զօրութիւն նոցա եւ զհպարտութիւն պարծանաց նոցա, եւ զցանկալին աչաց նոցա եւ զհպարտութիւն անձանց նոցա, զուստերս եւ զդստերս նոցա, 26յաւուր յայնմիկ գայցէ ապրեալն առ քեզ՝ տալ գոյժ յականջս քո։ 27Յաւուր յայնմիկ բացցի բերան քո առ ապրեալն, խօսեսցիս եւ մի՛ եւս համրասցիս. եւ եղիցիս նոցա ի նշան, եւ ծանիցեն եթէ ես եմ Տէր։