1Եւ եղեւ յամին վեցերորդի յամսեանն հինգերորդի, որ օր հինգ էր ամսոյն, ես նստէի ի տան իմում, եւ ծերքն Յուդայ նստէին առաջի իմ. եւ եղեւ ի վերայ իմ անդ ձեռն Ադոնայի Տեառն, 2եւ տեսանէի, եւ ահա նմանութիւն առն, ի միջոյն եւ ի խոնարհ՝ հուր, եւ ի միջոյն եւ ի վեր՝ իբրեւ զտեսիլ օդոյ, իբրեւ զգոյն՝՝ բազմագունի ականն։ 3Եւ ձգեաց նմանութիւն ձեռին եւ արկ զգագաթամբ գլխոյ իմոյ. եւ վերացոյց զիս Ոգի ընդ երկինս եւ ընդ երկիր, եւ տարաւ զիս յԵրուսաղէմ ի տեսլեանն Աստուծոյ, եւ կացոյց զիս՝՝ ի նախադուռն դրանն ներքնոյ որ հայի ընդ հիւսիսի, ուր էր արձան պատկերին Նախանձու ստացողին։ 4Եւ անդ էին փառք Աստուծոյ Իսրայելի, ըստ տեսլեանն զոր տեսի ի դաշտի անդ։

5Եւ ասէ ցիս. Որդի մարդոյ, հայեաց աչօք քովք ի կողմն հիւսիսոյ։ Համբարձի զաչս իմ ի կողմն հիւսիսոյ, եւ ահա ի հիւսիսոյ կողմանէ ի վերայ դրան սեղանոյն կայր պատկերն Նախանձու ի մուտս դրանն որ հայէր ընդ արեւելս՝՝։ 6Եւ ասէ ցիս. Որդի մարդոյ, տեսանե՞ս զինչ գործեն դոքա աստ, անօրէնութիւն մեծ տունդ Իսրայելի, հեռանալ ի սրբութեանց իմոց. դարձեալ՝ եւս մեծամեծս քան զայս տեսցես անօրէնութիւնս։

7Եւ եմոյծ զիս առաջի դրաց սրահին, եւ տեսի, եւ ահա ծակ մի յորմն։ 8Եւ ասէ ցիս. Որդի մարդոյ, բրեա զորմդ։ Եւ բրեցի զորմն, եւ ահա դուռն մի։ 9Եւ ասէ ցիս. Որդի մարդոյ, մուտ տես զանօրէնութիւնսդ եւ զչարիսդ՝՝ զոր գործեն դոքա այդր։ 10Մտի եւ տեսի, եւ ահա ամենայն նմանութիւն սողնոյ եւ անասնոյ, սնոտի գարշելեաց. եւ տեսի զամենայն կուռս տանն Իսրայելի նկարեալ շուրջ զնոքօք՝՝։ 11Եւ եւթանասուն այր ի ծերոց անտի տանն Իսրայելի, եւ Յեզոնիա որդի Սափանայ ի մէջ նոցա՝ կայր առաջի նոցա. եւ իւրաքանչիւր բուրուառ ի ձեռին իւրում, եւ ծուխ խնկոյն ելանէր դիզանէր իբրեւ զամպ։ 12Եւ ասէ ցիս Տէր. Որդի մարդոյ, տեսանե՞ս զինչ ծերք տանդ Իսրայելի գործեն այդր ընդ խաւար, իւրաքանչիւր ի ծածուկ ի սենեկի իւրում. զի ասեն. Եթող Տէր, եւ ոչ հայի յերկիր։՝՝ 13Եւ ասէ ցիս. Դարձեալ եւս մեծամեծ անօրէնութիւնս տեսցես՝ զոր գործեն դոքա։ 14Եւ եմոյծ զիս առաջի դրան տանն Տեառն, որ հայէր ընդ հիւսիսի. եւ ահա նստէին անդ կանայք եւ ողբային զԹամուզ։ 15Եւ ասէ ցիս. Տեսանե՞ս զայդ, որդի մարդոյ. դարձեալ՝ եւս մեծամեծ գործս քան զայդ տեսանիցես։

16Եւ եմոյծ զիս ի ներքին սրահ տանն Տեառն, եւ ահա ի վերայ դրաց տաճարին Տեառն ընդ սեղանն եւ ընդ վանդակն՝՝ իբրեւ արք քսանեւհինգ, որոց զթիկունս ի տաճարն Տեառն դարձուցեալ էր, եւ զերեսս ընդ արեւելս, եւ երկիր պագանէին արեգական։ 17Եւ ասէ ցիս. Տեսե՞ր զայդ, որդի մարդոյ. միթէ փո՞քր ինչ իցէ անօրէնութիւն տանդ Իսրայելի՝՝ զոր գործեն աստ, զի լցին զերկիրդ անօրէնութեամբք, եւ դարձան ի բարկացուցանել զիս. եւ ահա ձկտեն զբազուկ որթոյն ընդ արհամարհանս՝՝։ 18Եւ ես արարից ընդ նոսա բարկութեամբ, եւ ոչ խնայեսցէ ակն իմ, եւ ոչ ողորմեցայց նոցա. եւ աղաղակեսցեն յականջս իմ մեծաձայն, եւ ոչ լուայց նոցա։